Een tijdje geleden bevond ik me in een zogenaamde ‘regendouche’, voor mij een totaal nieuwe ervaring. Mijn gedachten dwaalden af; wat gek eigenlijk, dat je iemands economische situatie kan afleiden uit de douchecabine die ze (hopelijk) dagelijks bezoeken. Het is niet alsof de temperatuurknop van geborsteld messing en de fluisterstille ventilatie de kwaliteit van mijn dagelijkse douchehersenspinsels ten goede kwamen, getuige mijn vorige zin. Waar is al die franje dan voor nodig?

Menig filmzaal in België stroomde recent weer vol, dit keer ter gelegenheid van de nieuwe film Rebel van Adil El Arbi en Bilall Fallah. Een stevig staaltje actie gecombineerd met muzikale intermezzo’s, beide met IS-terreur als thema. De regisseurs maken met hun gewoonlijke, alom geprezen filmstijl van een slagveld een kunstwerk. Dat roept heftige reacties op, maar is het beter om gruweldaden te tonen, of om ze te verbergen?

Toen de dieren nog spraken, begon de homo sapiens sapiens ermee. Taal bleek een nuttig instrument om allerlei dingen mee te regelen, dus de meme die ze uiteindelijk is, overleefde het om met de soort samen te vallen. Zo werden woorden de kroning van de menselijkheid, het ideale medium om zowel noodzakelijkheid als je eigen noden op te enten. Onze meandertaler hoopt daarom met zijn zwelmend gezwalm eindelijk toe te kunnen treden tot de hoogste klasse der mens: de pseudo-intellectueel.

In aanwezigheid van de verzamelde pers onthulden het stadsbestuur en vervoersmaatschappij De Lijn een nieuwe fase in het Antwerpse vervoersbeleid. Vanaf volgend jaar rijden er opnieuw paardentrams door de binnenstad.

De pastor en het bier, er is geen duo dat meer onafscheidelijk is. Als pastorale superheld schrijft Gert Van Langendonck ons met zijn geestelijk vernuft op weg naar de beste smaken in het bierlandschap. Prosit!

Je kent het wel, met volle moed begin je in september (weer) aan je opleiding, maar in oktober voel je de herfstblues al terugkomen. Je zucht en puft je door het semester en begint te twijfelen aan je studiekeuze. Hoe anders had je leven er kunnen uitzien mocht je een ander pad ingeslagen zijn? Daarom gaat dwars elke editie zijn boekje te buiten en zet een student in een andere studierichting om daar een les bij te wonen. In deze editie ga ik, een student Gender en Diversiteit, op avontuur in een les ‘taalverwerking door mens en machine’ uit de derde bachelor Taal- en letterkunde, gegeven door Dominiek Sandra.

Waar is de Studentenraad zoal mee bezig? Hun roze logo verschijnt te pas en te onpas in de mailbox, maar wat doen ze naast mailen? Achter welke nieuwe initiatieven aan de universiteit schuilt stiekem de Studentenraad, op welke manieren beïnvloeden ze het dagelijks leven van de student? Om daarachter te komen neust dwars in de projecten van de Studentenraad. Deze maand rijd ik mee op oud-stuver Wannes Van Zegbroecks bus.

Je naam horen, antwoorden en dan beseffen dat mensen niet jou nodig hebben, is mij slechts één keer overkomen. Die ene keer kon ik al door de grond zakken van schaamte. Hoe zou het zijn wanneer je je naam deelt met meer mensen in je dagelijkse omgeving? Amber Peeters en Emma Mertens delen hun ervaringen over naamgenoten aan de universiteit.

dwars slijpt het virtuele fileermes en gaat langs de graat van boeken, films, series, games, muziek, theater, haarproducten en rubberen eendjes. Het is tijd om te duikelen in de chaos van alledag, ondanks alle structuren die dat willen voorkomen. Chaos is editie #42 van literair platform Kluger Hans en omvat een verzameling van vertalingen, kortverhalen en poëzie van opkomend Nederlandstalig talent.

Afgelopen academiejaar heb ik mezelf uitgenodigd voor een praatje bij enkele tientallen professoren aan UAntwerpen die ondanks hun nakende burn-out ruim de tijd namen mij in te wijden in het leven achter de universiteitsmuren. Zonder hun inzichten en ervaringen zou ik nooit dit stuk, waarin ik zo pretentieus ben de universiteit enkele aanbevelingen te doen, hebben kunnen schrijven.