Het goede nieuws is dat studeren een mooie tijd van zelfverrijking en ontplooiing kan zijn – hoezee! Het slechte nieuws is dat, zoals bij elke periode in een mensenleven, dat niet 24/7 het geval zal zijn. Voor sommige studenten is het zelfs erg zwaar, tot op het punt van een burn-out. Hoe zit het precies met die burn-outpandemie van tegenwoordig? Loop ik gevaar? dwars legde haar oor te luister bij Sara Erreygers en Jonas Vandenbergh, respectievelijk studentenpsychologe bij het STIP en vrijwilliger bij Students for Students.

Straten vol kleurrijke vlaggetjes verwelkomen ons na een vermoeiende autorit van meer dan anderhalf uur. We konden ons niets voorstellen bij het West-Vlaamse Westouter en kwamen tijdens de lange rit niet verder dan wat gemopper over de keuze voor dat verre dorpje en de discussie of het nu als Westouwter of Westoeter uitgesproken werd. Toch trokken we er met enkele dwarsers naartoe, want van 7 tot 10 juli stond het volledige dorp in het teken van theaterfestival Spots op West.

door Michèle Peters

Het weekend van 29 april tot 1 mei was vervuld van literaire interesses. Professor K. Gyssels organiseerde een vrijwillige studiereis naar Namen waarin we ons konden onderdompelen in de Franse literatuur en cultuur in een Franstalige provinciestad met veel allure. Daartoe nodigde ze al haar studenten uit die een van haar literatuurvakken volgen in derde Bachelor of in de (edu)Master. Hoewel ons groepje van tien studentes vrij heterogeen was, heerste er een zeer aangename sfeer. We deelden allen eenzelfde interesse: Franse literatuur en cultuur, gevoed door een stevige fibre historique

Het is eng hoe snel je tas gepakt is als je weggaan wil. Het was een rode tas, eentje die al jaren in mijn kamer pronkt, wachtend tot ik haar ooit zou gebruiken. Maar ze paste nooit bij de outfits die ik uitkoos en toen het misging tussen de gulle schenker en mij, voelde het al helemaal ongepast. Maar vandaag past het wel. Er past meer in het vuurrode ding dan je op het eerste gezicht zou denken. Mijn hele hebben en houden krijg ik erin, het hebben en houden dat ik missen zou althans, in het oude cadeau. 

Persbericht — De hoveniersafdeling van Universiteit Antwerpen heeft op 8 mei jl. een rechtszaak aangespannen tegen een tweeëndertig jaar oude Salix pentandra, woonachtig aan het voetpad aan de ingang van het R-blok van de Stadscampus. De laurierwilg in kwestie werd gedagvaard nadat er meerdere keren aangifte was gedaan van overlast; de boom zou zich aan verschillende vergrijpen schuldig hebben gemaakt. Hieronder leest u een kort verslag van het proces dat zich maandagochtend 23 mei voltrok in het Gerechtsgebouw te Antwerpen. 

door Edith Coen

Series bingen, je hele kot uitkuisen, oeverloze chatgesprekken voeren; het is weer tijd om te blokken en dus bij uitstek tijd om de laatste weken voor je examen zo nutteloos mogelijk te besteden. Doe anders eens iets productiefs met je uitstelgedrag en maak deze zoetigheden! Zo kan je genieten van wat comfortfood en heb je gelijk je blokcalorieën binnen. Deze examenperiode zijn je peren niet het enige wat gebakken is. 

Dessertrecepten zijn exactere wetenschap dan de gemiddelde opleiding op de Stadscampus, let dus op de verhoudingen van de ingrediënten. Indien je andere vormen gebruikt dan aangegeven, pas dan zeker je hoeveelheden aan. 

Een nieuw jaar, nieuwe mogelijkheden, zo ook voor Stad Antwerpen. In januari al klonken naar oude gewoonte de nieuwe plannen voor de Scheldekaaien die stelselmatig worden opgewaardeerd. 2022 doet de stellingen simpelweg opschuiven. De plannen zijn beloftevol en recentelijk kwam ook naar boven waar het project haar financiering aan ontleende. Externe interesse bleef immers niet uit; het goede voornemen van KU Leuven ook voor 2022? Nog meer uitbreiden natuurlijk. “De Schelde is nu eenmaal deel van de Leuvense geschiedenis”, klinkt het. 

De lezingen, panelgesprekken, opiniestukken over het onderwerp wokeness rijzen tegenwoordig als paddenstoelen uit de grond. Iedereen een zeg, da’s inclusief. Een van de bijdragen aan het alomtegenwoordige debat komt uit een samenwerking tussen Streven Vrijplaats en Leerstoel Rector Dhanis: Zwart wit woke: Op zoek naar nuance. Het is een essaybundel die zeventien essays bevat over wokeness, opgedeeld in vijf grotere categorieën. Grof gezegd is het een essaybundel waarvan de clou telkenmale “nuance is leuk” lijkt te zijn. Minder grof gezegd zijn de nuanceringen niet nieuw, wel interessant leesvoer. 

Het voelde haast per ongeluk toen ik aankwam. Een pad gevolgd, het knagende gevoel dat er ergens, elders, een droom verscholen lag tussen de rotsen die me zou leiden naar een behulpzame wegwijzer, een oplossing voor elke gezette verloren stap, een troost voor elke correcte pas. Het voelde haast per ongeluk, bijna alsof een ander de voeten had bestuurd die me hiernaartoe hadden geleid. Maar ik klaag niet, werkelijk waar niet. De innerlijke klaagmuur heb ik dichtgemetseld, de weg ligt voor me open, zo wijd als de breedte van de trap, gehuld in nevelen van verwachting. Ik verdwaal wel vaker – als je het aan mij vraagt, is elke straat een labyrint – maar ik heb nu het gevoel dat ik wel weet welke kant ik op moet. Ik zou terug kunnen gaan, ik weet niet wat er beneden op me wacht, maar er wacht alleszins iets. Toch?