Wat betekent academische vrijheid precies? Zijn er grenzen aan academische vrijheid, en hoe verhoudt ze zich tot de vrijheid van meningsuiting? Met die vragen in het achterhoofd trok dwars naar de gespreksavond. De twee uur durende dialoog op donderdag 13 november werd georganiseerd door Centrum Pieter Gillis, dat zich inzet voor actief pluralisme aan UAntwerpen. Maar wat een open uitwisseling over de betekenis van academische vrijheid moest worden, ontaardde snel in een fel en ongemakkelijk eenzijdig debat tussen de moderator en de panelleden. 

Stel je voor: je zit midden in je drukke lesweek en wordt ziek op de campus. Je wordt duizelig, je krijgt koorts tijdens een college of maakt een val die niet alleen gênant, maar ook nog eens enorm pijnlijk is. Wat moet je doen? Bij wie kan je terecht en welke faciliteiten biedt UAntwerpen voor medische problemen? 

 

De rector en zijn team. Het zijn belangrijke mensen die veel weten, doen en vergaderen. Maar wat doen ze nu echt? Hoe kijken ze naar de problemen binnen en buiten onze universiteit? In een openhartig gesprek met dwars vertelt vicerector Onderzoek en Impact Maarten Weyn over zijn eerste jaar als vicerector, zijn visie als onderzoeker en de verrassende voordelen van bierbrouwen.
 

“Ik heb geen planning”, zei het konijn. “Ik ook niet”, antwoordde een ander konijn instemmend. “Plannen is key. Ik plan, dus ik ben”, stelde een derde konijn terwijl ze met haar poot paarse pastelmarkeerstift van haar vacht probeerde te wrijven. “Zonder te plannen lukt het me niet alles te doen wat ik wil”, voegde ze toe. Het tweede konijn vroeg pesterig en suggestief: “En met een planning wel?”, waarop het plankonijn toegaf: “Ook dan niet.”
 

Ergens in de verre toekomst is de mensheid eindelijk uitgeroeid door een virus dat door de klimaatverandering uit permafrost kon ontsnappen. Gelukkig konden enkele computerspecialisten op het laatste moment nog een digitale wereld programmeren, alwaar artificiële intelligentie de mensheid toch nog even kan overleven. Dat is zowat de premisse van The Talos Principle (verwijzend naar een bronzen man uit de Griekse mythologie). Het spel speelt zich verder volledig af in deze virtuele wereld en draait rond de filosofische vraag of de mensheid nu wel of niet verder leeft in haar schepping. Zoals het filosofen betaamt, blijft bij dit alles niet enkel de vraag naar de zin van het leven onbeslist, maar zelfs de vraag of de mensheid zichzelf kapot heeft gemaakt of gewoon verdwijnt als een volgende logische stap in de evolutie. Duidelijke antwoorden (en zelfs heldere vragen) zijn niet de sterkste kant van The Talos Principle.
 

Zag je ooit een AI-schilder, een jumpscare en polyamoreuze jongeren tijdens één cinemabezoek? dwars wel! Op het vijftiende Kortfilmfestival van Lingua, de departementsclub Taal- en Letterkunde & Toegepaste Taalkunde, kwam het allemaal aan bod. Volgens vertrouwd recept konden zowel studenten met een achtergrond in filmmaken als andere filmliefhebbers een inzending voordragen. Dit jaar bestond de professionele jury uit onder andere Aimé Claeys en Lilith Pas.