door Jens Matthé

In de verte hoor je het geruis van de aanstormende kandidaatstelling van de studentenvertegenwoordiging al aankomen, maar speciaal voor de gelegenheid claxonneert de Studentenraad bij deze te uwer attentie. Als studentenvertegenwoordiger, of stuver, krijg je de kans om mee te denken over de toekomst van de universiteit. Heb jij een waslijst aan punten die beter kunnen verlopen voor studenten en heb jij ideeën te over om hun situatie te verbeteren? Dan is studentenvertegenwoordiging echt iets voor jou!

Je zal het maar voorhebben: het ligt op het puntje van je tong en toch kan je er niet opkomen. Dat ene woord ontglipt je keer op keer. Ook dit jaar schiet dwars alle schlemielen in zulke navrante situaties onverdroten te hulp. Maandelijks laten we ons licht schijnen op een woord waar de meest vreemde betekenis, de meest rocamboleske herkomst of de grappigste verhalen achter schuilgaan. Deze editie kijken we met vol optimisme 'pronoia’ tegemoet. 

Als tweedecarrièrestudent kan ik me de tijd levendig herinneren dat goedlachse overbuurmannen nog goedlachse overbuurmannen waren en geen onverschrokken toetsenbordhelden die zich voltijds bezighouden met het publiekelijk brouwen van meningen over kwesties die voor academici jaren diepgaand onderzoek vergen. Vergeef me de nostalgie. 

De pastor en het bier, er is geen duo dat meer onafscheidelijk is. Als pastorale superheld schrijft Gert Van Langendonck ons met zijn geestelijk vernuft op weg naar de beste smaken in het bierlandschap. Prosit! 

Soms kan kunst bevreemdend werken. Meer dan eens kunnen we ons afvragen wat een kunstwerk nu eigenlijk is, wat het moet voorstellen en of het zelfs kunst is. Welk verhaal moeten we erin lezen? De campussen van UAntwerpen staan vol kunstwerken, maar of er veel studenten zijn die ze goed bekijken, valt te betwijfelen. dwars vliegt er echter in en belooft je dat vijf minuten eerder opstaan om de pareltjes op de universiteit toch eens goed te bekijken, helemaal de moeite waard is.   

Alle studenten kunnen vanaf volgend academiejaar het vak open brieven schrijven volgen aan UAntwerpen. “We willen tegemoetkomen aan de noden van de studenten”, klinkt het daar.  

Tijdens de lesvrije week een slordige maand geleden was ik helemaal uit mijn lood geslagen. Ik voelde me zowaar slechter dan tijdens de eraan voorafgaande examenperiode. De deontologische bevrijding bracht mij geen geniet omdat ze ook mijn intensieve routine een halt toebracht. Al goed word ik alweer bij de hand gehouden door een monotoon tweede semester dat op verschillende manieren een spiegelbeeld zal zijn van het eerste.

Gesteld dat u ervan droomt auteur te worden. Zo’n auteur die dikke wachtrijen lokt voor een gesigneerd werk en zelfs alle facturen kan betalen. U ziet het al helemaal voor u. Er rest u slechts een hindernis, eigenlijk nauwelijks het vermelden waard. Dat ene meesterwerk schrijven met na verloop van tijd meer edities dan bladzijden. Hoe dat nu verwerkelijken? Mijns inziens zijn er welgeteld drie opties.