Tot twaalf uur in bed blijven liggen, Nutella uit de pot oplepelen en lachen als iemand valt hebben iets gemeen. Het zijn namelijk allemaal dingen die je niet met veel trots zou opbiechten, maar toch zo leuk kunnen zijn. Een sappige roddel delen is ook zoiets. Het mag eigenlijk niet, maar als de mogelijkheid zich voordoet, wordt die vaak met twee handen beetgegrepen.
 

De nieuwe verfilming van Wuthering Heigths, die op Valentijnsdag voor het eerst op het scherm verscheen, werd vanaf het begin gepromoot als “the greatest love story of all time”. Als lezer van het boek heb ik daar toch mijn twijfels bij. Nog voor de film uitkwam, was er al heel wat ongerustheid bij fans van Emily Brontë’s klassieker. Zo was er kritiek op de casting: Jacob Elordi is te wit en Margot Robbie te oud. Ook de opvallende popcultuurkeuzes, zoals de muziek van Charli XCX, zorgden voor discussie. Als filmstudent kan ik bij zoveel controverse moeilijk zwijgen.
 

Waarschuwing: in dit kortverhaal komen gevoelige onderwerpen aan bod, waaronder (gedachten over) zelfdoding. Zit je zelf met donkere gedachten? Contacteer de website zelfmoord1813.be of bel hen via het gratis nummer 1813.
 

Naar aanleiding van de recente verfilming van Wuthering Heights besloot ik deze literaire klassieker opnieuw ter hand te nemen. Wat begon als een herlezing uit nieuwsgierigheid, werd al snel een intense confrontatie met een verhaal dat nog steeds dezelfde stormachtige kracht bezit als bij zijn eerste publicatie. Want wie dit boek openslaat in de verwachting een traditioneel liefdesverhaal te lezen, komt bedrogen uit.
 

De derde maand van 2026 is bijna voorbij en er kwamen het afgelopen jaar al verschillende goede en minder goede series uit. In dit artikel tipt dwars de drie beste series van het eerste trimester. Volledig onpartijdig (dat is ons handelsmerk, n.v.d.r.), zonder voorliefde voor bepaalde tijdperken of adrenalinekicks.
 

De singlelifestyle wordt telkens maar populairder: met hoeveel zijn ze, waarom zijn ze single en hoe staan ze in het leven? dwars interviewde professor Dimitri Mortelmans, die onderzoek voert naar singlehood bij 25- tot 39-jarigen binnen het groter ERC Singleton-project. Eerder onderzoek van Mortelmans toonde aan dat vooral jongvolwassenen vaak en snel stoppen met samenwonen, wat bij hem de interesse opwekte voor dit grootschalige onderzoek naar relatievorming en -ontbinding.