Het afgelopen jaar was voor Campus Groenenborger niets minder dan bewogen. Terwijl studenten en professoren hun weg zochten tussen de stellingen had de dienst Infrastructuur zijn handen vol: zo opende er een gloednieuw Gebouw G.W voor het Departement Chemie, werd Gebouw G.Z ‘opgetopt’ met twee extra verdiepingen en kreeg Gebouw G.V een doodsvonnis. Met nog lopende gesprekken over het lot van de buitencampussen staat Campus Groenenborger voor de grootste transitie sinds de jaren zeventig. dwars sprak daarom met departementshoofd Infrastructuur Lieven Willems en campusteammanager Herwig Kersschot om te horen wat er scheelt.
 

Naar aanleiding van zijn emeritaat ging dwars op bezoek bij doctor Luc Van Nassauw. Menig student kent hem van de dissectiepractica en zijn unieke verschijning. Het je-m’en-foutisme dat hij uitstraalt, maakt hem absoluut niet minder kundig. Integendeel! Hij is een man die bij zijn standpunt blijft en opkomt voor zichzelf, zijn team en de ideeën waar hij achter staat. Misschien is zijn sterkste eigenschap wel dat hij zich niet aanpast om in ‘het boekje’ te passen. Maar in ons boekje past hij perfect.
 

Als iemand ‘diamanten ring’ zegt, dan denk je aan … de typische verlovingsring met het kleine kroontje waarin een diamant is verwerkt? Dat stereotiepe beeld ontstond eigenlijk pas zeer laat in de rijke geschiedenis van diamanten ringen. De nieuwste expo van het DIVA museum Antwerpen, Rings That Rock, toont in geuren en kleuren welke weg zo’n ringen aflegden en hoe ze ook in de hedendaagse maatschappij een significante rol vertolken. dwars had de eer om als allereerste een rondleiding te krijgen doorheen de exhibitie. Geïnteresseerd in diamanten, ringen én hun combinatie? Lees dan dit artikel als klein voorproefje, maar bezoek zeker de expo om een echte expert te worden.
 

De klassieke point-and-click adventures vormen een genre dat zijn hoogtepunt ongeveer dertig jaar geleden beleefde. In die dagen behoorden ze zowat tot de top van wat spelmakers uit thuiscomputers konden puren. De rekenmonsters van vandaag kennen die beperkingen uiteraard niet meer. Daarom zetten de meeste gameontwikkelaars tegenwoordig vanzelfsprekend in op snelle actie en eindeloze variatie om verwende spelers geen moment rust – of nog erger, verveling – te geven. Tegenover al dat zot geweld lijkt het avonturengenre wat achterop te sukkelen met een vreemde combinatie van trage gameplay en puzzelwerk.
 

Omstreeks elf uur ‘s ochtends lopen we zenuwachtig in cirkels rond de glazen vergadertafel in het dwarslokaal. Nog snel een laatste koffie achterover tikken om net ietwat scherper te zijn. De telefoon gaat een paar keer over. Zijn stem klinkt warm en vriendelijk. Aan de andere kant van de lijn zit een man die zijn vaderland ontvluchtte in 2008 om te ontsnappen aan het ergste wat een schrijver kan overkomen: een land zonder problemen. Nu, bijna twee decennia later, is daar niet veel van over. Daarom is de schrijver met bontjas terug in de Lage Landen voor een collegetour over zijn nieuwste werk: Absolute democratie. dwars sprak met de Avondlander over wat er gebeurt als een democratie zichzelf uitholt met behulp van haar eigen burgers en waarom dat ook jouw probleem is.