STOELENDANS

“Een vaste plaats in de aula?”, vraagt Marie-Anne. “Natuurlijk heb ik een vaste plaats. Ik zit liefst achteraan in de aula. Tijdens de lessen gebruik ik altijd een computer om notities te maken en ik heb dus regelmatig een stopcontact nodig. In onze aula’s zijn vaak maar een aantal stopcontacten, dus ik zit altijd ongeveer op dezelfde plek.” Of er nog een andere motivatie is om op die plek te gaan zitten? “Ik kies wel altijd voor het stopcontact dat achteraan de aula is, uit het zicht van de professoren.”

Ook Laurien en Ize herkennen de gewoonte om op een vertrouwde plek te gaan zitten. “Studenten zijn wel een beetje gewoontedieren”, zegt Laurien, “we gaan vaak op ongeveer dezelfde plek zitten zodat we elkaar makkelijk kunnen vinden in de aula.” “Voor sommige lessen of bij bepaalde professoren gaan we wel altijd wat meer aan de zijkant zitten”, vult Ize aan. Laurien herkent dit: “We zitten inderdaad niet voor ieder vak op dezelfde plek. Bij professoren die mensen aanduiden in de les moet je op een tactische plek gaan zitten.”

Waar Marie-Anne om praktische redenen voor een plaats nabij een stopcontact kiest en Laurien en Ize voor een strategische plaats die snel te vinden is, hebben Vos en Timothy een eigen verklaring. “Weet je wel hoe varkens altijd naar dezelfde plek teruggaan omdat hun eten daar wordt neergezet?”, vertelt Vos. “Ik denk dat dat een beetje hetzelfde principe is bij mensen.” Timothy vult aan: “Het klopt wel dat het een beetje een safe place wordt.” Vos vertelt dat hij met zijn vrienden altijd vooraan in de aula gaat zitten, omdat hij dan niet afgeleid wordt door zijn gsm. “Als je vooraan op je gsm zit, voel je toch een soort schaamte tegenover de professor. Achteraan heb je dat niet zo, dus ben je sneller afgeleid.”

Niet iedereen heeft een vaste plek. Ines, Nette, Marthe en Nore gaan zitten waar er nog vrije plaatsen zijn. “Meestal zit er al veel volk in de aula. We sluiten dan aan waar er lege stoelen zijn. Liefst niet helemaal vooraan of achteraan.” Ze vertellen verder dat ze het raar vinden om naast iemand te gaan zitten die ze niet kennen omdat ze niet in de persoonlijke ruimte van anderen willen treden. De stoelen van de aula’s helpen daarbij niet echt. “Als je in of uit je stoel wilt gaan, moet je echt in hun persoonlijke ruimte gaan.”

Hoewel niet iedereen een vaste plek heeft in de aula, lijken de meeste studenten toch om specifieke redenen ergens te gaan zitten: van een plaats dichtbij een stopcontact, uit of net in het zicht van de professor, bij vrienden of waar er nog een plekje vrij is. En jij? Ben jij ook een gewoontedier? Wat is jouw strategie?