Vanaf 1 januari 2017 – over een goede maand al – gaat de nieuwe regeling voor jobstudenten in. Studenten mogen vanaf dan 475 uren per jaar werken, in plaats van 50 dagen. Bij de aankondiging van de nieuwe maatregel in juli kwam een hevige discussie op gang na een opiniestuk van professor Yves Stevens (KUL), die vindt dat enkel de sterkste studenten nog zouden mogen werken. De realiteit liegt er nochtans niet om: studenten hebben steeds vaker een job naast hun studie. In een enquête peilden we naar de motivatie om te werken bij de studenten zelf, de resultaten leest u hier.

December is aangebroken en dat betekent voor de meeste mensen vlammende kachels, feestdagen en warme chocolademelk. Voor studenten daarentegen wordt deze tijd van het jaar gekleurd door de examens die op hen liggen te wachten. dwars schotelt jullie een wel heel erg makkelijk recept voor – en hoopt zo deze barre periode wat draagbaarder te maken.

door Laurenz Van Ginneken (LVSV - in eigen naam) en Boudewijn Thönissen (CDS)

Je kon er de laatste maanden niet naast kijken: de Amerikaanse presidentsverkiezingen waren op zijn zachtst gezegd onconventioneel te noemen. Uiteindelijk werd zakenman en Republikeins kandidaat Donald J. Trump verkozen en nu is de vorming van zijn regering het onderwerp van de nieuwsberichten uit de VS. Wat moet de gemiddelde Antwerpse student daarvan denken? dwars vroeg duiding aan studenten die elke dag met politiek bezig zijn: de voorzitters van de politieke studentenclubs. Zij kregen de mogelijkheid te reageren op volgende stelling: “Wat betekent de verkiezing van Donald J. Trump als president van Amerika voor Europa?”

door Erik Van Stappen (NSV!) en Bram Claes (Comac)

Je kon er de laatste maanden niet naast kijken: de Amerikaanse presidentsverkiezingen waren op zijn zachtst gezegd onconventioneel te noemen. Uiteindelijk werd zakenman en Republikeins kandidaat Donald J. Trump verkozen en nu is de vorming van zijn regering het onderwerp van de nieuwsberichten uit de VS. Wat moet de gemiddelde Antwerpse student daarvan denken? dwars vroeg duiding aan studenten die elke dag met politiek bezig zijn: de voorzitters van de politieke studentenclubs. Zij kregen de mogelijkheid te reageren op volgende stelling: “Wat betekent de verkiezing van Donald J. Trump als president van Amerika voor Europa?”

Je hebt een hoofd vol ideeën, een gigantische drive en zin om er helemaal voor te gaan: je eigen bedrijf uit de grond stampen. Maar bij wie klop je aan met al je vragen? En valt het te combineren met je studie?

Misschien zag je het ook voorbijkomen deze zomervakantie en begin september. Een mailtje van onze vorige rector Alain Verschoren himself, waarin hij de nieuwe online taalcursussen aan UAntwerpen opmerkelijk hoog de hemel in prees. Alle studenten die ingeschreven zijn in het academiejaar 2016-2017, inclusief masterstudenten in het diplomajaar, kunnen een licentie aanvragen op het online platform ‘Altissia’. Voor een luttele tien euro kan je vanuit je luie zetel een jaar lang je talenkennis Engels, Frans, Duits, Spaans, Italiaans en Nederlands verbeteren, van niveau A1 (beginneling) tot C1 (gevorderde). Klinkt goed, niet? Of is het allemaal too good to be true? dwars stuurde redacteur Amaury, student tolken en gepassioneerd polyglot, op onderzoek uit.

Redactrice Leonie brengt dit semester door aan Baylor University in Texas. In het licht van de fel besproken presidentsverkiezingen vroeg dwars haar hoe het was om als Belgische student in zo'n uitgesproken rode staat te wonen, en hoe de sfeer op de campus was in de nasleep van de verkiezing van Donald Trump als president-elect.

door Daan Krake

Het zou een understatement zijn om te zeggen dat een groot deel van de wereldbevolking nog altijd verbaasd is – teleurstelling daargelaten – over de uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Nietsvermoedende studenten van UAntwerpen, die na de masterclass tijdens de Election Night van TAKEOFFANTWERP dachten hun kot of huisdier te kunnen verwedden op een overwinning van Hillary Clinton, tuinden er in groten getale in. Allen waren ze slachtoffer van het politieke spel dat door professor Stefaan Walgrave en de heer Ruud Wouters gespeeld werd. Hoe een zaal vol studenten (gewillig) slachtoffer werd van een sterk staaltje misleiding.

“Whoessj!” Ik sta nog maar vijf minuten in de grote ruimte die de kapel van de universiteit is en sta al rare geluiden te roepen. Mijn armen zwaaien groot naar mensen die ik de komende twee uur op een manier leer kennen zoals ik het niet gewoon ben. Met vijftien zijn ze, de studenten die de improvisatiegroep De Mimosaurus gestalte geven. Vandaag had het energieke beest één kopje meer, dat van een redactielid van dwars.

Expeditie Tennisbal blijft een heel onwaarschijnlijk verhaal. Het is tien uur ’s morgens als ik mij, gehuld in mijn meest winterse mantel met muts, sjaal en handschoenen, richting de vertrekterminal in Zaventem sleur. Mijn bagage is ietwat atypisch. Ze is felrood en de naam Roger Federer staat erop. Aan boord duizend truien, een paar korte broeken, stereotiepe witte sokken en twee tennisrackets. Mijn koffer is dus een tenniszak. Het is donderdag, het is een les- of stagedag, maar voor drie soortgenoten en mezelf is het vooral dag zero van Expeditie Tennisbal. Lynn Van Oproy (B-2/6), Nicolas Mampaey (B-15), Karolien Zegers (C30/3) en Jonathan Mertens (B+4/6). Dit zijn onze namen en onze tennisklassementen. Met zijn vieren zijn we op weg om op sportief niveau de eer van de Universiteit Antwerpen te gaan verdedigen. In Moskou … Yup, no idea what we are doing.