EREDOCTORATEN 101

Een eredoctoraat krijg je niet zomaar, daar moet je wel wat voor doen. Het belangrijkste: opvallen bij een faculteit vanwege een bijzondere, eerbiedwaardige prestatie. Bij UAntwerpen mogen faculteiten namelijk afwisselend kandidaten voordragen. De faculteit motiveert haar keuze, het Bestuurscollege (eigenlijk het praesidium van onze unief) bespreekt het, keurt het goed en voilà: de uitnodigingen van de ceremonie kunnen de deur uit.

Faculteit Geneeskunde en Gezondheidswetenschappen koos voor longarts en activiste Wanda de Kanter vanwege haar “uitzonderlijke bijdrage aan de volksgezondheid, haar onvermoeibare strijd tegen de tabaksindustrie en haar aanhoudende inzet voor een rookvrije generatie” (p. 7). Het Instituut voor Ontwikkelingsbeleid (IOB) eerde Noura Erakat voor haar werk dat “fundamenteel het begrip van internationaal recht heeft veranderd en dat in relatie bracht tot het diepgaande onrecht van vandaag de dag”. Faculteit Sociale Wetenschappen droeg de Finse Sanna Järvelä voor vanwege haar “baanbrekende bijdragen aan de leerwetenschappen. Haar werk heeft ons begrip over hoe groepen samen leren gevormd” (p. 8). Faculteit Farmaceutische, Biomedische en Diergeneeskundige Wetenschappen eerde Juliette Legler voor haar “unieke One Health-aanpak, waarbij ze mens, dier en leefomgeving samen bestudeert om effectievere milieubeschermingsmaatregelen te kunnen ontwikkelen” (p. 9).

Tot zover de wetenschappelijke eredoctoraten. Bij het eredoctoraat voor Algemene Verdiensten werkt het net iets anders. Er is namelijk geen Faculteit Algemene Verdiensten, daarom wordt die steeds uitgekozen door de rector. Dit jaar niet door één rector, niet door twee, maar door drie. UAntwerpen, UGent en de VUB besloten gezamenlijk een eredoctoraat van Algemene Verdiensten uit te reiken – een unicum. Albanese, speciaal VN-rapporteur voor mensenrechten in Palestijnse gebieden, was de uitverkorene. Als VN-rapporteur analyseert ze het beleid van Israël in de Palestijnse gebieden. Ze onderzoekt de intentie achter de misdaden van Israël en was daarmee een van de eersten die concludeerde dat er sprake is van genocide. Haar erkenning bleef niet onopgemerkt en leidde tot een opflakkering van het debat: kunnen Vlaamse universiteiten samenwerken met Israëlische? Meer hierover en over haar werk en leven lees je op p. 10.

Nooit eerder waren de eredoctoraten zo maatschappelijk relevant als nu. Nooit eerder reikten drie universiteiten samen één eredoctoraat uit. En nooit eerder bestond de volledige lijst uit vrouwen. De wereld verandert. UAntwerpen verandert mee.