dwars slijpt het virtuele fileermes en gaat langs de graat van boeken, films, series, games, muziek, theater, haarproducten en rubberen eendjes. Deze keer was de beurt aan Einde van de politiek? Over populisme, democratie en staatsgeweld, een bundel essays onder redactie van Marcel Poorthuis en Joachim Duyndam.

Door Instagram scrollen, het is dezer dagen een bezigheid op zich. Ben jij een fervent Instagram-feedscroller? Lees dan zeker verder, want onze redacteur zet voor jullie haar favoriete accounts per thema op een willekeurig rijtje. Deze keer in de spotlights? Antwerpen!

Het is niet omdat je veel onnozele weetjes kent, dat je een betweter bent. Dat bewijst een van onze redacteurs elke maand door een waanzinnig interessant, ongelofelijk boeiend of verbluffend spannend feit te delen.

Kunstenaar of topsporter, bejaarde of ondernemer, geen enkele soort ontspringt de dans. Je wordt op een dag wakker met de intense drang om je aan Universiteit Antwerpen in te schrijven. Het gevolg: zoveel vreemde vogels dat het uitzonderlijk wordt om normaal te zijn. Elke maand zetten wij een bijzondere student in de kijker.

Je zal het maar voorhebben: het ligt op het puntje van je tong en toch kan je er niet opkomen. Dat ene woord ontglipt je keer op keer. Ook dit jaar schiet dwars alle schlemielen in zulke navrante situaties onverdroten ter hulp. Maandelijks laten we ons licht schijnen op een woord waar de meest vreemde betekenis, de meest rocamboleske herkomst of de grappigste verhalen achter schuilgaan. Deze editie het begrip ‘anakoloet’.

Een jaar terug was UAntwerpen nauwelijks met klimaat bezig; de klimaatmarsen leken er stilletjes voorbij te trekken. Tot nu. In het voorbije jaar werd het verminderen van je ecologische voetafdruk sterk van binnenuit gepromoot. Plots waren er tekenen van een duw richting klimaatneutraliteit. In de komida duidden ineens stickers de meer bewuste voedingskeuzes aan en het sorteerduo van PMD en Rest op CDE kreeg er met de papierbak een vriend bij. Dat alles werd in gang gezet door het UAntwerp Climate Action Team, een vrijwilligersteam dat het op zich heeft genomen om de klimaatkar te trekken, aangestuurd door een betaalde coördinator: Mariam Al-Bouawad. Nu het project iets meer dan een jaar onderweg is, laat ze ons weten hoe deze plotse stroomversnelling van de groene zaak tot stand is gekomen en waar het team heen wil.

Het gebeurt niet vaak dat je doelgroep spontaan weggevaagd wordt door een pandemie. Het is dan niet de pest, maar de universiteitsgangen zijn wel uitgestorven. Hamsterende medeburgers binden nog snel een lap voor hun neus terwijl ze de laatste pasta weggrissen en proffen zetten de eerste onwennige stapjes naar online lessen. dwars blijft ook in quarantaine en schuift haar artikels via het web jullie kant op. Het voor ons gereserveerde drukpapier zal in deze tijden vast goed hergebruikt worden.

Het zijn vreemde tijden voor studenten. De einzelgänger die zichzelf bewust isoleerde, wordt nu vergezeld door de sociale vlinders, gevangen net voor de lentekriebels. Eenzaamheid wordt ons voortaan opgelegd. De introvert denkt nu wel twee keer na over zijn afkeer van sociaal contact. Eigenlijk was het toch wel veel leuker om alleen te zijn toen dat nog een persoonlijke keuze was. Zelfs de eenzaat zou er haast gek van worden. Tegenstrijdig terugmijmeren naar tijden die eigenlijk niet zo fijn waren, maar nu toch enigszins aanlokkelijk lijken, of hervallen in de existentiële crisissen van voorheen – de gekte is onze oude vriend. Ruimdenkend, mild misnoegd en nostalgisch, neemt de Dolle Mina jullie mee naar enkele geesten uit het verleden. Was het vroeger wel echt zo veel beter? 

Te midden van klimaatcrises, epidemies en politieke debacles staat ook de soms beangstigende vooruitgang van de technologie niet stil. De AI-opstand komt elke seconde dichterbij, maar voor we ons moeten beschermen tegen onze keukenrobots, onder leiding van admiraal Alexa, is het tijd om ons te buigen over de huidige big data revolution, meer bepaald wat de politie zoal met die data kan doen. Een van die toepassingen draagt de luisterrijke naam predictive policing. Excusez-moi, quoi? Professor Wim Hardyns, verbonden met UGent en UAntwerpen, licht toe.

Wie zich eens goed wil verdiepen in onderwerpen als body positivity en glazen plafonds, hoeft niet langer ver van huis te gaan: feministische initiatieven verspreiden zich als een lopend vuurtje over Antwerpen. Jongvolwassenen zetten in de hele stad exposities en discussies op, elk over een ander thema. Kortom: de problemen die de beweging wil aankaarten, worden alsmaar diverser, waardoor het feminisme zich niet meer zo eenvoudig laat duiden. Wie zijn die hedendaagse feministen? Welke boodschap dragen ze uit? En bovenal: hebben we ze nog steeds zo hard nodig als vroeger? Op zoek naar antwoorden bezochten we Collectief Positief, Femmeniste en Girls on Film, drie feministisch getinte organisaties die evenementen in 't Stad hielden. We voelden de organisatoren aan de tand en plaatsten ze in een breder perspectief met professor Petra Meier, decaan van de Faculteit Sociale Wetenschappen op UAntwerpen en deskundige op het gebied van gendergelijkheid.