Politieke en levensbeschouwelijke studentenverenigingen aan de UGent kunnen terecht bij het Politiek-Filosofisch Konvent (PFK). In Leuven vinden zij onderdak bij LOKO, de Leuvense Overkoepelende Kring-Organisatie. Aan de Universiteit Antwerpen blijven zulke studentenclubs echter in de kou staan: is dat niet nogal inconsequent voor een universiteit die de slogan ‘actief pluralisme’ zo hoog in het vaandel draagt?

Ook dit jaar zijn er, voor het zoveelste jaar op rij, te weinig kandidaten om alle beschikbare posities in de studentenvertegenwoordiging op te vullen. Het probleem is het meest acuut aan de buitencampussen: sommige onderwijscommissies in de de faculteit Wetenschappen kijken al raar op als ze 1 student in hun midden zien opduiken, laat staan het aantal dat er eigenlijk zou moeten zitten. De faculteit FBD had afgelopen jaar eigenlijk geen enkele verkozen vertegenwoordiger voor de studentenraad van de UA. Voor deze plaats is achteraf iemand aangesproken, die dat gelukkig nog wou doen. Maar ook de stadscampus blijft niet gespaard: in de faculteitsraad Rechten (toch net dié faculteit waarvan je verwacht dat er genoeg mensen zitten die in de rechten van de student geïnteresseerd zijn) had men de grootste moeite om de beschikbare plaatsen op te vullen.

Op 26 april ontving professor John F. Nash (Nobelprijswinnaar Economie 1994) een eredoctoraat van onze faculteit TEW voor zijn werk op het gebied van speltheorie. Om het gebeuren nog wat meer luister bij te zetten werd een dag later een symposium georganiseerd, waar naast Nash ook nog professor Harold Kuhn (mede-doctoraatsstudent van Nash aan Princeton en winnaar Von Neumannprijs 1980) en professor Reinhard Selten (mede-Nobelprijswinnaar Economie 1994) als eregast aanwezig waren. Na het symposium kreeg uw dienaar de gelegenheid om te bewijzen dat hij niet enkel op café de interessante kan uithangen. Aan u om te oordelen of het hem enigszins gelukt is...

In het nieuwe financieringsdecreet voor het hoger onderwijs van minister Vandenbroucke – dat naar alle waarschijnlijkheid in de loop van volgend academiejaar goedgekeurd zal worden – is sprake van het invoeren van een leerkrediet. Dit betekent dat inschrijvingen voor een student die voor meer dan 140 studiepunten niet geslaagd is, niet langer gefinancierd zullen worden door de overheid. Als de student toch nog verder wil studeren zal hij of zij dubbel inschrijvingsgeld moeten betalen. Het idee werd in het Vlaams Parlement geïntroduceerd door Cathy Berx (CD&V). Zij verdedigt het in deze laatste 'Eigen gelijk eerst' dan ook tegen Nele Spaas van de Vlaamse Vereniging van Studenten (VVS) die het leerkrediet niet ziet zitten.

Zoals het een studentenblad betaamt, rapporteerde dwars het afgelopen jaar geregeld over het wel en wee van het huidig hoger onderwijs. Onder andere de BaMa-hervormingen, de flexibilisering, outputfinanciering en creditsystemen passeerden de revue.

Dat ons land zich weer opmaakt voor nieuwe federale verkiezingen, daar kan je ook als universiteitsstudent niet omheen. Niet alleen de media staan er bol van, zelfs op de trappen van de agora op de Stadscampus worden er debatten georganiseerd. Voor de politiek actieve studenten onder ons is de kiesstrijd nog net een tikkeltje spannender. dwars zocht van elke grote partij een nog studerende jongere op en vroeg hen om schriftelijk op drie standaardvraagjes te antwoorden. Ze mochten kort hun licht laten schijnen over de voorbije legislatuur en de belangrijkste aandachtspunten van hun partij aanhalen. Alhoewel 'Onderwijs' een Vlaamse bevoegdheid is, wilden we ook daar hun mening over weten. Ziehier wat wij van hen in onze mailbox kregen: