Ik zit. Ik zit op. Ik zit op een bankje terwijl ik kijk. Ik kijk. Kijk! Ik observeer. Zou iemand mij opmerken? Ik hoop het. Ik hoop het. Ik hoop het niet, eigenlijk. Behalve als ik er prima uitzie. Ik zie er niet prima uit. “Jawel.” Nee je liegt. Ik ben niet prima. Nu weer wel. Ooit opgevallen dat hoe langer je kijkt, hoe minder je ziet? Alles is waas. Jij de flaneuse. Iedereen? Achtergrond. Tot jij erbij komt zitten. Dan zijn we het beide. Of wij zijn één flaneur, flaneuse. Jij zorgt dat de rest witte ruis wordt. De rest is witte ruis. Ik kan voor eeuwig naar je staren. Ik wil naar je staren. Ik doe het niet. Ik wil het wel. 

Al sinds de vroege bronstijd worden reclameborden gedecoreerd met nauwelijks geklede vrouwen. Die traditie zit helaas in een diep dal. Ook de gouden jaren van Hollywood, toen Paul Verhoeven vond dat je nooit genoeg borsten kan hebben en dus prompt een vrouw met drie stuks in beeld bracht, zijn lang vervlogen.  

dwars slijpt het virtuele fileermes en gaat langs de graat van boeken, films, series, games, muziek, theater, haarproducten en rubberen eendjes. Deze keer: studeerlocatie Arenberg van STUDY360. 

De pastor en het bier, er is geen duo dat meer onafscheidelijk is. Als pastorale superheld schrijft Gert Van Langendonck ons met zijn geestelijk vernuft op weg naar de beste smaken in het bierlandschap. Prosit! 

door Kyrina Decloedt en Silke Crols

Nu er in de strijd tegen het coronavirus eindelijk vaccins bestaan, is het van groot belang dat zo veel mogelijk mensen zich laten inenten. De laatste maanden bleek dat die bereidwilligheid niet bij iedereen bestaat. Dokters en wetenschappers doen enorm veel moeite om mensen ervan te overtuigen dat een prikje echt niet gevaarlijk is, maar dat is niet zo eenvoudig. “Vertrouwen komt te voet en gaat weg te paard”, merkt professor Erika Vlieghe op. Zij geeft samen met professor Pierre Van Damme duidelijkheid over het belang van vaccinatie en de vrijheid die dat met zich meebrengt.

De trein was te laat, zoals de NMBS wel vaker pleegt te overkomen, en nu lijkt het wel een race om zo snel mogelijk op de bestemming te raken. Raketten in nette pakken of regenfrakken richting de uitgang, haast alsof er ergens een aftelklok hangt die ik niet zie door de menigte heen. Word ik opgesloten als ik het treinstation niet op tijd verlaat? Maar zo erg zou dat niet zijn als dat me een seconde meer geeft om stil te staan. 

dwars slijpt het virtuele fileermes en gaat langs de graat van boeken, films, series, games, muziek, theater, haarproducten en rubberen eendjes. Sinds een niet nader genoemd virus mijn – goed, iets te dure – gewoonte om in theehuizen te studeren stopzette, had ik nood aan een alternatief. STUDY360 van STAN bracht soelaas voor de examenperiode. 

De twintigjarige Thalia* studeert Wijsbegeerte aan UAntwerpen. Houd uw medelijden voor uzelf. Als filosofiestudente kan zij tenminste op een geschakeerde wijze uiteenzetten waarom corona kut is. 

Je zal het maar voorhebben: het ligt op het puntje van je tong en toch kan je er niet opkomen. Dat ene woord ontglipt je keer op keer. Ook dit jaar schiet dwars alle schlemielen in zulke navrante situaties onverdroten te hulp. Maandelijks laten we ons licht schijnen op een woord waar de meest vreemde betekenis, de meest rocamboleske herkomst of de grappigste verhalen achter schuilgaan. Deze editie het begrip 'loskop'. 

Tijd om de omerta te doorbreken. Iedereen weet wat er speelt, iedereen weet dat er slachtoffers vallen en dat er slachtoffers zullen blijven vallen zolang het stilzwijgen wordt bewaard. Hier staat wat iedereen al langer weet, maar wat niemand luidop durft te opperen: de samenvattingenmaffia houdt de universiteit stevig in haar greep.