Het aandeel van het Engels aan universiteiten groeit aanzienlijk, meer in de Master- dan in de Bachelorcyclus en meer in Nederland dan in Vlaanderen. Het Vlaamse decreet staat toe dat tien procent van de Bachelorcolleges in een andere taal wordt gegeven, op voorwaarde dat de student desgewenst in het Nederlands examen kan afleggen. Voor de Masters geeft het decreet geen percentage op. De Universiteit Antwerpen wijdt in haar Gedragscode een uitvoerige passage aan het belang van het Nederlands, al pleiten sommigen voor meer internationalisering.

Zand, keien, wat zwerfafval en een leegte temidden van gebouwen is het eerste dat opvalt in de Bogaardestraat, een zijstraat van de Kammenstraat. De hekken die de leegte omringen nodigen ook niet uit om verder te kijken. En toch, voor de oplettende voorbijganger kan er zowaar een andere wereld open gaan. Een wereld van het verleden, want het gaat hier om een archeologische opgraving in het centrum van Antwerpen.

Kunstenaars verplichten om geëngageerde kunst te maken vindt hij onzin. Toch kan Tom Lanoye het zelf niet laten. Hoewel hij een tijd geleden nog zei dat hij zou stoppen met het schrijven van columns tot Filip Dewinter burgemeester van Antwerpen werd, nam hij de draad snel weer op. Nu heeft hij zelfs een bundeling van zijn essays uitgebracht onder de titel ‘Schermutseling’.

Wij, studenten, zijn blijkbaar dik en onsportief. Op basis van die boude vaststelling stelde de rector van de UGent onlangs voor een keuzevak Lichamelijke Opvoeding te organiseren. Hij wil de praktijk laten omkaderen door algemeen vormende vakken als voedingsleer en anatomie. Het debat dat dit idee losweekte vertaalt de verschillende opvattingen over een academische opleiding en stelt de vraag naar de verantwoordelijkheid van de universiteit om die fysieke achterstand op te vangen.

De dagen worden korter en de blaadjes dwarrelen van de bomen. Alsof dat nog niet genoeg stof doet opwaaien, volgt hier weer een bloemlezing van de gekke gebeurtenissen in onze nog gekkere wereld.

Hobbelige voetpaden, gevaarlijke kruispunten en te smalle of ontbrekende fietspaden: het Antwerpse verkeer is een hindernissenparcours dat voor de nodige stress kan zorgen nog voor je ’s ochtends de campus bereikt hebt. Zelfs Koning Auto heeft het bij wijlen moeilijk om zich van en naar de universiteitsgebouwen te begeven. Dat stelde ook onze Studentenraad vast en in plaats van het bij foeteren te laten, gaven ze vorig academiejaar aan elke student de kans commentaar te leveren in een enquête.