Elke maand gaat dwars op zoek naar een nieuwe kotgevel waarachter zich vele geheimen verborgen houden. Deze keer zijn we op bezoek bij Aïsa (22). Zij neemt ons mee in het kot waar ze al heel haar studententijd graag vertoeft.

Universiteit Antwerpen plaatste dit academiejaar mindfulnesten in haar bibliotheken om haar studenten rust te bieden, een beslissing die op de Confessionspagina geridiculiseerd werd. Geluidsdichte cabines en studenten? Die worden nooit gebruikt voor mindfulness. Toch komt de beslissing van onze universiteit niet uit het niets. Waar elke student een eigen verhaal heeft, komen zaken als prestatiedruk, tijdsgebrek en nood aan hulp steeds terug. Ik sprak met studenten aan UAntwerpen: hoe is het met je? Hoe zit het met jouw stress en studiedruk? Welke rol speelt het studentenleven?

Wanneer ik deze woorden op papier pen, vriezen buiten de stenen uit de grond. In 2022 mogen warmterecords gesneuveld zijn, in de laatste weken van het jaar duiken de temperaturen onder het vriespunt. Mijn gedachten dwalen af naar de hittegolven van afgelopen zomer. Waardeloos zijn de dagen waarop het kwik tegen de veertig graden aanschurkt. Zo ook die ene godvergeten maandag in juli. Leve het werkrooster dat aangeeft dat ik vandaag niet aan de bak moet! Maar mijn welverdiende vrije tijd laten renderen zit er helaas niet in. Al mijn vrienden zijn op vakantie, mijn gedachten dwalen af bij het lezen van een boek en de zwartwitfilm die ik geleend heb uit de bibliotheek blijkt behoorlijk slaapverwekkend te zijn. Gelukkig is er nog de wondere wereld van de muziek!

De wereld is gebouwd rond ochtendmensen, is dat u al opgevallen? Om een of andere reden lijken we dat niet zo’n probleem te vinden. Maar waarom in vredesnaam? Ik zal het u zeggen: omdat de ochtendsekte onze regering in haar macht heeft. We moeten in opstand komen en wel nú.

UAntwerpen heeft meer dan 1100 kunstwerken. Een groot deel daarvan is vrij te bezichtigen op de verschillende campussen, maar niet alles. Het leeuwendeel is hedendaagse kunst, van gevestigde waarden tot opkomend talent. Klinkt goed, toch? En tegelijkertijd… Wat is in vredesnaam het praktisch nut van al die doeken en beelden in de gangen? Waarom gaat daar budget naartoe als UAntwerpen ook meer geld zou kunnen toekennen aan een komida waarvan de prijzen níét opslaan?