In aanwezigheid van de verzamelde pers onthulden het stadsbestuur en vervoersmaatschappij De Lijn een nieuwe fase in het Antwerpse vervoersbeleid. Vanaf volgend jaar rijden er opnieuw paardentrams door de binnenstad.

Een tijdje geleden bevond ik me in een zogenaamde ‘regendouche’, voor mij een totaal nieuwe ervaring. Mijn gedachten dwaalden af; wat gek eigenlijk, dat je iemands economische situatie kan afleiden uit de douchecabine die ze (hopelijk) dagelijks bezoeken. Het is niet alsof de temperatuurknop van geborsteld messing en de fluisterstille ventilatie de kwaliteit van mijn dagelijkse douchehersenspinsels ten goede kwamen, getuige mijn vorige zin. Waar is al die franje dan voor nodig?

Een opmerkelijke mail van de faculteit Letteren en Wijsbegeerte van UAntwerpen gericht aan de medewerkers van de faculteit deed in het eerste semester van vorig academiejaar de ronde. De mail vraagt om contacten uit de bedrijfswereld door te geven zodat ze kunnen worden meegenomen in een mailing vanuit het rectoraat. De faculteit licht ook toe waarom: “Op vraag van het rectoraat hebben we vorig jaar onze medewerking verleend aan het verhogen van de reputatiescore van UAntwerpen in de WUR (QS World University Ranking). Mede hierdoor is UAntwerpen licht gestegen in deze ranking. Dat is geen eenmalig initiatief en dient jaarlijks herhaald te worden om de score hoog te houden of, beter nog, verder te verhogen.”

Je naam horen, antwoorden en dan beseffen dat mensen niet jou nodig hebben, is mij slechts één keer overkomen. Die ene keer kon ik al door de grond zakken van schaamte. Hoe zou het zijn wanneer je je naam deelt met meer mensen in je dagelijkse omgeving? Amber Peeters en Emma Mertens delen hun ervaringen over naamgenoten aan de universiteit.

Op de website van dwars kun je een afscheidsinterview lezen met professor Jan Velaers, met wie ik van gedachten wisselde over onder andere het belang van lesopnames. Zelf vreest hij dat de lesopnames studenten vooral uit de aula houden, maar hij beklemtoonde dat er in het debat goed naar de studenten moet worden geluisterd. Dat deed ik dan ook. Op een oproep op onze sociale media wilden drie studenten uitgebreid reageren.

Toen de dieren nog spraken, begon de homo sapiens sapiens ermee. Taal bleek een nuttig instrument om allerlei dingen mee te regelen, dus de meme die ze uiteindelijk is, overleefde het om met de soort samen te vallen. Zo werden woorden de kroning van de menselijkheid, het ideale medium om zowel noodzakelijkheid als je eigen noden op te enten. Onze meandertaler hoopt daarom met zijn zwelmend gezwalm eindelijk toe te kunnen treden tot de hoogste klasse der mens: de pseudo-intellectueel.