Vrijdagnacht, twee uur. In een kerk op de Verversrui staat een priester achter het altaar. Zijn volgelingen hebben de handen ten hemel gericht en bewegen mee op de muziek die hij voortbrengt. De bassen zijn in het hele lijf te voelen, het is warm in de kerk en we geven ons in extase over.

dwars slijpt het virtuele fileermes en gaat langs de graat van boeken, films, series, games, muziek, theater, haarproducten en rubber eendjes. Recensent Yannick moest zich haasten om door het jubileumconcert van koor Cantando te klieven (muziek).

Dat het hoger onderwijs fors moet besparen, zal u niet als nieuws in de oren klinken. De armtierige student krijgt volgend academiejaar al een verhoging van het inschrijvingsgeld voor de kiezen, maar staat daarmee slechts op het topje van de ijsberg. Of beter: er onderaan. Welke gevolgen heeft de besparingsdrift van de Vlaamse Regering op de alledaagse werking van onze alma mater? dwars ging op de koffie bij Martin Decancq, financieel beheerder van UAntwerpen.

Le plat pays, qui est le mien. Er zijn maar weinig Belgen die hun liefde voor het vaderland zo vurig en passioneel declameren als Jacques Brel. Hij was hard en cynisch voor ‘zijn land’ in zijn chansons, maar hij zalfde onmiddellijk. Brel was noch Vlaming, noch Waal, noch Brusselaar. Neen, Brel was vooreerst Belg. Trots op elke verborgen uithoek van zijn land. Wallonië, het onbekende vraagstuk voor menig Vlaming. Ziedaar: Namen, hoofdstad van het Waals gewest.

De homo sapiens studentus, of dwarsligger in de volksmond, is een bijzondere soort. Naast de kenmerkende activiteit van studeren, staan de exemplaren van dit ras vooral bekend als genieters van het (nacht)leven. Hebben zij ook andere geheimen prijs te geven? dwars zoekt het uit in hun natuurlijke habitat: het kot. Deze maand maakte Julia Dobber (24) – tussen lessen en het acteren en schrijven voor The 48 Hour Film Project door – tijd om met ons onder de lakens te kruipen. Julia doet de master Theater- en Filmwetenschap en woont sinds een jaar in Antwerpen.

Het is een doordeweekse dag en je fietst naar de universiteit. Onderweg schieten de auto’s rakelings langs je heen – een fietspad is er niet. Ondanks de geringe afstand tussen jou en de auto’s blijf je vastberaden doorrijden. Je vervolgt je weg tot je een paar meter verderop een voetganger ziet die wil oversteken. Het lijkt erop dat die jou wel gezien heeft, maar nee! De voetganger stapt zomaar de straat op, en besluit daarna pas om te kijken. Je trapt hard op de rem en weet hem nog nét te ontwijken. Eigenlijk zou je af willen stappen om hem de les te lezen, maar je hebt haast en rijdt door. Maar door de impact van dit bijna-ongeluk let je even niet goed op en belandt je voorwiel in de gleuf van de trambaan. Geïrriteerd en ongemakkelijk zet je je fiets recht, tegelijkertijd opgelucht dat er geen tram op je afkwam. Zo vervolg je je weg, trillend en rammelend over kasseien. Na vele malen schrikken en uitwijken kom je ongedeerd aan op je bestemming. Je hebt het weer overleefd: +1.