Zaterdagavond, 18 uur. Grote spots verlichten het veld waarop zodadelijk 22 atleten als bezetenen achter een leren bal zullen rennen. De tribune zit vol supporters die in koor het bezoekende team enkele vijandige doch grappige verwijten naar het hoofd slingeren. Volle bekers bier en halve hotdogs vliegen in het rond zodra de bal tegen de netten gaat. Het gejuich van 10.000 man overstemt het laatste fluitsignaal. Het staat buiten kijf: in het stadion zelf voetbal kijken is telkens een feest. Maar jij kon niet. Dat ene kotfeestje stond namelijk al langer gepland, de vriendin wilde juist die avond uit eten en eigenlijk was het weer niet ideaal. Gelukkig worden de hoogtepunten uit de match samengevat, van commentaar voorzien en in een televisieprogramma gegoten. Zo ben je alsnog op de hoogte van wat er zich in voetballand heeft afgespeeld. dwars keek toe hoe sportverslaggever Floris Geerts zich uit de naad werkte, opdat de voetbalfan languit gelegen in zijn zetel kan genieten.

dwars slijpt het virtuele fileermes en gaat langs de graat van boeken, films, series, games, muziek, theater, haarproducten en rubber eendjes. Recensente Anouk schoof aan in het cultuurcentruum van Beveren om niet alleen Rudy!, maar ook de wereld te ontleden.

In de rubriek ‘de Antwerpenaar’ laten we je kennismaken met een Antwerpenaar die inspireert, intrigeert of amuseert. Iemand met een interessante visie en een hart dat klopt voor ’t Stad. In de kelder van boekhandel De Groene Waterman wordt het boek Engelen van Venetië van Noëlla Elpers gepresenteerd, een historische roman over twee broers in Venetië waarvan er één blind is. Jempie Vermeulen, rasechte Antwerpenaar en tevens stadsgids, musicus en theatermaker, geeft een glansrijk optreden en toont zich een veelzijdig man: hij speelt gitaar en accordeon, zingt twee prachtige songs en draagt voor uit het boek. Musiceren, gidsen en optreden: hoewel Jempie blind is, is hij van alle markten thuis. Hoe hij blind voorleest? Jempie heeft, weggestopt onder zijn lange haren, oortjes in en spreekt de zinnen na. “Soms,” fluistert hij me na het optreden in, “pak ik er zelfs een boek bij en doe ik alsof ik lees. Ik ben natuurlijk theatermaker, hè!”

De homo sapiens studentus, of dwarsligger in de volksmond, is een bijzondere soort. Naast de kenmerkende activiteit van studeren, staan de exemplaren van dit ras vooral bekend als genieters van het (nacht)leven. Hebben zij ook andere geheimen prijs te geven? dwars zoekt het uit in hun natuurlijke habitat: het kot. In het hoogste torentje van Zomaar een Dak bevindt zich een blauw, op het eerste zicht schoon stulpje. De eigenaar is Thomas, de 23-jarige praeses van Klio in zijn master Geschiedenis. Hij overtuigt ons van de hoge kwaliteit van zijn bed en nog voor het plaatsnemen klinkt er een luid gekraak: een goed begin!

40 procent van de bevolking krijgt kanker en sinds dit jaar staat deze ziekte zelfs genoteerd als de belangrijkste doodsoorzaak bij mannen in Europa. Reden genoeg om te blijven zoeken naar nieuwe methodes om deze kwaadaardige cellen te bestrijden. De Tumorimmunologiegroep van het Laboratorium voor Experimentele Hematologie aan de Universiteit Antwerpen is laatst met een innovatief vaccin op de proppen gekomen dat ons eigen immuunsysteem laat vechten tegen de ontspoorde cellen. Doctoraatsstudente Heleen Van Acker zet dit vaccin verder op de kaart.

Extra cathedra (vanuit de zetel) is een web-only rubriek waarin we het stof van de prof halen. dwars stelt de vragen die bij menig student al jaren door het hoofd spoken: wat zijn/haar docenten zoal op het brood smeren bijvoorbeeld. U kent hem wellicht als bedreven socioloog en cultuurtheoreticus, maar hij wist ons ook iets mee te geven over sla, lucide dromen en studentendopen. Dames en heren: prof. dr. Walter Weyns.