De paasklokken hebben al een tijd geleden geluid. Ik heb de schappen van de Albert Heijn, de Colruyt en de Delhaize die eerste dinsdag na Pasen al uitgemest om de afgeprijsde chocolade-eieren, -hazen en overige figuren mee te nemen onder het toeziend en licht veroordelend oog van de zelfscankassa. Ik heb zelfs al ostentatief aan de paasbloemen geroken. Welkom in het post-pasentijdperk!

In de buurt van de Ossenmarkt schuilt een parel van een kotgebouw met een immens kunstwerk op de zijwand, het kot van Fien. Wanneer ze me verwelkomt op haar kot, lijkt het een doodnormaal kotgebouw. Toch kwam ik na ons gesprek lichtelijk gechoqueerd buiten. Laat je dus niet vangen wanneer je op zoek bent naar een rustig kot zonder dramatische sferen. Achter elke kotgevel schuilen schandalige verhalen en sappige geheimen.

Om juridische redenen is identificeerbare informatie weggehaald.

Waar is de Studentenraad zoal mee bezig? Hun roze logo verschijnt te pas en te onpas in de mailbox, maar wat doen ze naast mailen? Achter welke nieuwe initiatieven aan de universiteit schuilt stiekem de Studentenraad, op welke manieren beïnvloeden ze het dagelijks leven van de student? Om daarachter te komen neust dwars in de projecten van de Studentenraad. Onlangs lanceerde de Studentenraad een bevraging rond masterproeven en stages. Wat is er uit de bus gekomen?

De Hongkongse meestercineast Wong Kar-Wai heeft zijn stempel al stevig gedrukt op de filmgeschiedenis met zijn unieke visuele technieken. Zijn films zijn meteen herkenbaar wanneer een scène vertraagd afgespeeld lijkt en de frames schokkend op elkaar volgen, waardoor de sequentie in verwarde golven lijkt te verlopen. Het gebruik van die techniek, step-printing effects, is net wat Kar-Wai zo uniek maakt. Het lijkt misschien contra-intuïtief, maar het effect werkt bijzonder goed om de sfeer en stemming van het verhaal over te brengen aan de kijker.