dwars laat komend semester een stuk historie achter. Weliswaar heeft onze verhuis een kleinere impact dan toen ik mijn klompenland achter me liet, maar het effect is hetzelfde. De veredelde bezemkast aan de Kleine Kauwenberg, waar menig dwarser zich verbeet over dt-fouten die net voor de deadline in een artikel waren binnengeslopen, wordt verwisseld...

Laatst ontving ik een orderbevestiging van onze drukker, waarin mijn naam met een extra K geschreven stond. Ik wees het bedrijf op deze fout en meteen kreeg ik antwoord terug dat ze het zo snel mogelijk zouden aanpassen. Toch bleef het me dwars zitten, en waarschijnlijk zou dat voor velen gelden. Onze naam is namelijk het eerste waar we ons mee...

Gefeliciteerd! Je hebt ervoor gekozen om de eerste dwars van dit academiejaar open te slaan. Na het lezen van deze editie hopen we je blik verruimd te hebben en je bovendien kritischer te laten kijken naar de wereld om je heen, voor zover je dat nog niet deed.

In de naam van journalistiek (en for the fun of it) heb ik voor een webreeks een maand lang plastic afgezworen. Een flinke uitdaging waarbij specifieke producten als yoghurt en toiletpapier meer dan de helft van mijn energie en tijd opslokten. Toch was het grootste deel simpel, snel en niet duur.

De merkwaardig zwoele februaridagen droegen een onheilspellende boodschap over de toekomst met zich mee, maar met de eerste zonnestralen verscheen toch ook een blos op mijn wangen. Ik moet kleur bekennen: het deed me goed.

De examens zijn gepasseerd, de tijden van afzondering zijn voorbij en ik heet mezelf opnieuw welkom in mijn oude leven. Al snel ben ik weer gewend aan mijn universiteitsbubbel. Bijna iedereen om mij heen is student, leest boeken en heeft een passie voor het bij elkaar rapen en netjes ordenen van kennis. Ik wil niet generaliseren, maar ik doe het toch....

Voor de zoveelste keer schrap ik het woord ‘misschien’ uit een van de passages van mijn paper. Het hoort niet in de academische taal thuis. Ook om ‘eventueel’ en ‘wellicht’ manoeuvreer ik me voorzichtig heen, zodat wat ik schrijf krachtig klinkt. Eenmaal klaar heb ik een tekst vol statements die geen wolf omver kan blazen. Ze staan als een huis, niet...

Mijn opa zei altijd dat het de kunst is om veel te zeggen met weinig woorden. Als gepassioneerde verteller was hij misschien niet de juiste persoon om mij dit te leren, maar dat maakt wat hij zei niet minder waar. Nu we weken lang overspoeld werden met debatten, komen zijn woorden als vanzelf weer bij mij boven borrelen. Een debat is namelijk het...

De proffen hebben hun tweemaandenbaardje afgeschoren, de eerste dwars ligt weer in jouw handen en de gangen van onze geliefde universiteit zijn weer volgestroomd met studenten. Opgewekte studenten, want we beginnen het jaar zoals gewoonlijk massaal met een gezonde dosis zelfoverschatting.

Lieve lezers, het is zover. Na deze editie begint dwars aan haar achttiende jaargang en is ze officieel volwassen. Nog maar drie jaar geleden werd ze als een puberaal meisje in mijn handen gelegd. Ze lag toen in de knoop – met zichzelf, met anderen. En noodgedwongen werd ze tussen universitaire muren geplaatst. Tegenstribbelen, dat deed ze eerst. Net...