Tijs Delbeke is een noeste en dynamische persoonlijkheid, ja ja meneer (haha). Nadat hij bij wijze van spreken met de helft van musicerend Vlaanderen samengewerkt heeft, vond hij het tijd om op eigen benen te staan. Hij richtte Sir Yes Sir op, schreef wat nummers, bracht een plaat uit, noemde deze We Should Talk en plakte een uilskuiken op de cover. Dat allemaal terwijl hij momenteel iets in de pap te brokken heeft bij Dez Mona, Roosbeef en het Ellen Schoenaerts Kwartet. En hij heeft gestudeerd, zeg! "Die jongen moeten we onder de loep nemen," dachten we bij dwars. Tijd voor Tijs.

In de laatste aflevering van Met Man en Macht schreeuwt het personage van Sara de Roo: “zeventien jaar heeft mijn vader alles gegeven voor de gemeente, en slechts één fout heeft hij gemaakt!” Dat die ene fout dan wel handen met geld heeft gekost en een polyvalente zaal vol gebreken heeft opgeleverd, veegt ze onder de mat.

Met het begin van de lente breekt een mini-relletje los rond fraude in academisch onderzoek. Onze eigen Patrick Loobuyck, welbekend van het vak Levensbeschouwing, geeft in een opiniestuk de schuld aan de marktlogica, die de onafhankelijkheid van het onderzoek in gevaar brengt. Bijna tezelfdertijd neemt Rik Torfs ontslag als senator voor CD&V om zich toe te leggen op de rectorverkiezingen in Leuven. In een interview op Reyers Laat bejubelt hij het universitaire bestaan, omdat juist daar onafhankelijke geesten zich in alle vrijheid kunnen toeleggen op hun onderzoek naar keuze. Beide gebeurtenissen krijgen heel wat persaandacht. Diezelfde week verschijnt op de Facebookpagina van Universiteit Antwerpen een bericht: de Raad van Bestuur coöpteert drie nieuwe leden, allen vrouwen, één daarvan Liesbeth Homans. Persaandacht: nihil.