Wat hebben Matthias Schoenaerts, Netsky, Astrid Bryan en Sven De Ridder gemeen? Ze zijn allemaal nog nooit tot Antwerpenaar van het Jaar verkozen. Al twee jaar op rij moeten acteurs, topsporters, producers en stijliconen bij deze verkiezing plaats ruimen voor de underdog. Vorig jaar was dat Sihame El Kaouakibi, dit jaar Monique Verdickt. Beiden sterke vrouwen die zich inzetten voor de gemeenschap, al zijn ze onderling net zo verschillend als hun initiatieven. El Kaouakibi is de oprichtster van urban arts-school Let’s Go Urban, Verdickt is de stuwende kracht achter Moeders voor Moeders.

Podiumervaring te over en een kwartfinaleplaats op het Leids Cabaretfestival. Toch wil ze niet té veel aandacht. “Ik kom toch niet arrogant over? Schrijf maar dat ik ondertussen aan de tafel aan het pulken was.” Line Mertens, 21 jaar oud, studeert Taal- en Letterkunde aan onze universiteit en was in februari bij de laatste acht in Leiden. Het festival biedt een podium/springplank aan cabarettalent van de Lage Landen. Zie de carrières van oud-winnaars Roy Aernouts en Alex Agnew. Mertens verdiende haar strepen in het amateurtoneel, won Frappant TXT in 2012 en stond zichzelf te wezen naast culturo’s op het Antwerps Felix Poetry Festival. Na haar doortocht bij onze Noorderburen, had dwars een gesprek met haar. Met genoegen, overigens.

Eind 2012 won Tom Heremans de AUWCH Award die door de illustere Vrouwenraad wordt uitgereikt aan vrouwonvriendelijkheid allerlei. Heremans had in een column voor De Standaard aangegeven dat hij eventueel geen nood had aan Annemie Struyf misschien naakt te zien. Seksist dat-ie is. Dat daar nu pas in dwars over wordt geschreven kan waarschijnlijk enkel geweten worden aan zonnevlekken en de verdomde Maya's, maar de data ten spijt wilden we toch nog een lans breken voor zij die net naast de prijs grepen.

Yves Pepermans is doctorandus aan de PSW-faculteit van de Universiteit Antwerpen. Elke maand schrijft hij een subjectieve, sporadisch subversieve column over wat er van en door ons nog moet komen.