Skip to main content
universiteit maatschappij cultuur onderzoek Antwerpen opinie satire editoriaal poëzie column

archief

De schoonheid van ruis

Mede als bewijs dat de zelfdestructie en apocalyptische wanhoop bezingende éénmansgroep Nine Inch Nails anno 2007 levendiger is dan ooit, besloot muzikaal meesterbrein Trent Reznor voor zijn nieuweling ‘Year Zero’ zomaar even een virtuele marketingcampagne op te zetten, waarbij fanparticipatie in een pessimistische reality game troef is.

Gronden van waarheden

Tom Pintens draait als gitarist en pianist al jaren mee in Zita Swoon. Ondertussen vond hij ook tijd voor zijn eigen groepen 2000 Monkeys en Flowers For Breakfast. Begin maart bracht hij zijn eerste echte soloplaat uit, waarop hij zowaar Nederlandse luisterliedjes zingt. Hij is net naar de tandarts geweest als hij in café Revista op het Zuid binnenwaait.

The Hickey Underworld

Julius Caesar moet ongetwijfeld een Antwerps rockkwartet in het achterhoofd hebben gehad toen hij in 47 voor Christus de uitspraak “Veni vidi vici” uitklaterde. Zo verliep het namelijk ook in Humo's Rock Rally met de heren van The Hickey Underworld: ze kwamen vanuit het niets, schopten de rest van de deelnemers onder tafel met hun hondsdolle, smerige...

De Positieve Noot

Robert Frese (dé Robert Frese) heeft zich vorige maand plotseling om volledig onbekende redenen laten opnemen in een psychiatrische instelling. Het feit dat deze rekel in een metalband speelt die als Holy Moses door het leven gaat, kan uiteraard al een gedeeltelijke verklaring zijn. Voorts liet Frese zich door vrienden ook “Ozzy” noemen: een toch niet...

Wij geloven in de kracht van saaie momenten

Wat zeggen de namen Rudy Trouvé, Craig Ward en Mauro Pawlowski u? Inderdaad, deze drie heren zijn respectievelijk de eerste, tweede en nieuwe gitarist van dEUS. Samen met bassist Bert Lenaerts vormen ze het Antwerpse noisy rockkwartet The Love Substitutes, dat volgende week een derde wapenfeit, More Songs About Hangovers and Sailors, uitbrengt. dwars...

Voor u beluisterd

Ben Harper zorgt al een dikke tien jaar voor een eigenwijze mengeling van seventies funk, doorleefde gospel en stevige soul. De man is een muzikale kameleon: hij verandert met een vingerknip van kleur, terwijl zijn essentie steeds rustig blijft doorschemeren.

Androgyne rock, klassieke pop en exotische thrash van naderbij bekeken.

Midden jaren negentig slaagde een extravagant trio erin om een nieuwe muzikale formule op gang te trekken. De combinatie van alternatieve rock en industrial die Placebo in een poppy mengeling goot, bezorgde hen vanaf 1997 wereldwijd succes. Hun laatste twee albums Black Market Music en Sleeping with Ghosts waren controversi