Huis Klaas. Het klinkt je wellicht niet heel bekend in de oren. Het is een kleine, Antwerpse vzw met het hart op de goede plaats, beter bekend als: de shop zonder kassa voor kankerpatiënten. Vorig jaar werd de organisatie opgericht door enkele medewerkers van het GZA ziekenhuis in Antwerpen. Ze wouden proberen het leven van kankerpatiënten een beetje aangenamer te maken. Ondertussen blijven ze groeien en zijn ze een vast gegeven geworden in de stad. 

Zijn brein half verkankerd van het vele zuipen en zijn tong getraind door al het pseudo-intellectuele getheoretiseer, heeft de zotgestudeerde student de vervelende gewoonte ontwikkeld om zichzelf te verliezen in eindeloze monologen. Verketterd en verstoten door zijn vrienden zoekt hij zijn toevlucht in een troosteloos bruin café. Daar vindt hij een luisterend oor voor zijn absurd gebral. Daar vervult hij zijn lot. Daar wordt hij: de toogfilosoof.

Het zal de meeste studenten niet ontgaan zijn dat het afgelopen week kiesweek was. De normaal al levendige Stadscampus schakelde een versnelling hoger en het aantal studentikoze activiteiten was haast niet te tellen. Maar waarvoor dient zo'n kiesweek nu eigenlijk? Waar kies je precies voor? Zijn er grote verschillen in aanpak tussen de studentenverenigingen? En kan jouw stem wel als democratisch beschouwd worden?

Het is eindelijk zover, Productontwikkeling verhuist. Krijgt de universiteit zo een nieuw paradepaardje? Campus Paardenmarkt heeft potentieel en Productontwikkeling lijkt de ideale match. Maar ziet de unief dat ook zo? Wij gingen alvast in gesprek met twee vaste waarden binnen de opleiding. Docenten Vincent Nulens en Jan Corremans proberen ervoor te zorgen dat visie op de campus van de toekomst zo nauw mogelijk wordt opgevolgd. Zo willen ze de opleiding op haar nieuwe locatie volledig tot haar recht laten komen. Daarom zitten ze maandelijks samen met de architecten en de universiteit. Als vertegenwoordigers en eindgebruikers van de nieuwe gebouwen hebben ze, samen met hun studenten, het beste zicht op de toekomstvisie van de opleiding.

Wie zijn interesse in geschiedenis projecteert op zijn film- en seriekeuze, zet al gauw de Oempa Loempa’s – ook wel algoritme – van Netflix aan het werk. Na een tijdje vult je suggestiebalk zich met bingewatch-waardige films en series waar je meer van opsteekt dan je ooit in een geschiedenisboek kon lezen. Denk je tenminste. Want waar educatieve lectuur het doel heeft om je kennis bij te brengen, wil Netflix je vooral laten ontspannen met zijn entertainmentaanbod. Moet je de historische gebeurtenissen, zoals het filmische platform ze voorspiegelt, voor waar aannemen? We legden de kwestie voor aan professor Geschiedenis Bert De Munck.