De termijn van rector Herwig Leirs is ondertussen al een tweetal maanden bezig, maar hij staat er allesbehalve alleen voor. Hij heeft een groot team achter zich, waaronder ook vier vicerectoren die hem bijstaan in hun eigen domeinen. Voor Onderwijs en Studentenzaken, de onderwerpen die de gemiddelde dwarslezer waarschijnlijk het nauwst aan het hart liggen, is dit professor Chris Van Ginneken. Ik zat samen met de gloednieuwe vicerector om het te hebben over deze onderwerpen en haar ervaringen tot nu toe.

Vorig jaar heb ik bij na vier maanden rondgedwaald (en toch ook wat gestudeerd) in Londen, maar nu vormt de Sinjorenstad weer het decor van mijn herfstavonturen. Tegen mijn vrienden kan ik weer Nederlands spreken en de tube is weer de trein geworden. Toch is het vooral de bredere beleving van de herfst en winter die verschillend overkomt en dat maakt dat ik de laatste tijd veel nadenk over hoe thuis voor mij voelt. 

Op 20 september, slechts een drietal weken nadat hij was aangetreden als decaan van de Faculteit Rechten, is professor Koen De Feyter onverwachts overleden. Voor de universiteit kwam dit als een grote schok en sindsdien zijn er al verschillende artikels over verschenen. Universiteit Antwerpen liet al aan de pers weten dat professor De Feyter vele generaties collega’s en studenten geïnspireerd heeft. Als officieel studentenblad van UAntwerpen draagt dwars graag bij aan het eerbetoon dat de Vlaamse media de decaan toekent, vanuit het perspectief van de studenten die van hem les gekregen hebben. Masterstudent Rechten Daphne Bakeroot vertelde me met een warm hart over de positieve ervaringen van haarzelf en haar medestudenten met professor Koen De Feyter.

Wie veel oudere games speelt, loopt per definitie altijd achter de feiten aan. Dat is een nadeel. Zelf verheug ik me bijvoorbeeld erg op het spelen van Baldur’s Gate 3 in pakweg 2030 en Cyberpunk 2077 zal een project zijn voor euh … bijvoorbeeld 2077, wanneer dit spel waarschijnlijk vlot draait op een smartwatch of zo. Mochten u en ik er tegen dan nog bij zijn, geachte lezer, dan zien we elkaar daar in de verre toekomst weer.

Dag dwars

Het is maandagochtend 9 september. Mijn gigantische koffer, trekkersrugzak en boekentas staan klaar en puilen uit van de kleren. Ik neem afscheid van mijn moeder om samen met mijn vader richting Praag te rijden. Ik wijs hem erop dat de musical Grease op dat moment niet echt het juiste gespreksonderwerp is. Ik wijs haar erop dat het allemaal wel goed zal komen. Daarna stap ik in en als echte passenger princess kies ik de muziek uit. De angst en opwinding zijn moeilijk uiteen te houden, maar ze zijn er allebei.