Charleroi in A: beestig, roestig en schraal

Enkele studenten uit Charleroi besloten hun stad terug op de kaart te zetten door citysafari’s te organiseren. In een toeristenbusje reist u dan doorheen de ‘lelijkste stad van Europa’, van industriële ruïnes tot het huis van Dutroux. Natuurlijk kan onze Antwerpse nek het niet verdragen dat een andere stad ons de loef afsteekt, zelfs niet in lelijkheid, absurditeit, werkloosheid of perversiteit. Wat Charleroi kan, moet Antwerpen beter kunnen. Gewapend met een camera doet dwars alvast een poging om ‘Le Pays Noir’ van Antwerpen te bezoeken.

Jij bent groot en ik ben kleinkunst

Kleinkunst is al lang niet meer dat stoffige genre waarin baardige mannen met doedelzak en draailier de plak zwaaien. Integendeel, het is very much alive and kicking, gemoderniseerd door zoetgevooisde jongedames als Hannelore Bedert en tegenwoordig zelfs op 's lands commerciële zenders hoorbaar. Kleinkunst is hip! Onze man spit de geschiedenis van de kleinkunst uit en vraagt zich af of kleine liedjes misschien ook niet grote kunst kunnen zijn. Onze vrouwen leggen hun oor te luisteren bij de jonge garde.

90% praesidiumleden verplicht UA-studenten?

Dat clubs die geld krijgen van de UA zich voornamelijk tot UA-studenten moeten richten, is niet onlogisch. Maar in hoeverre moet dit gereguleerd worden? VUAS, de studentenkoepel van onze universiteit, is hard aan het werk om alle regels, die door de jaren heen haast organisch gegroeid zijn, te uniformeren, waaronder de amper toegepaste regel die zegt dat 90% van een praesidium uit UA-leden moet bestaan. Vanaf volgend jaar zal deze (waarschijnlijk) wel degelijk nageleefd moeten worden. Een nodige regel, of regelneverij?