Zaterdag 31 januari 2004 in Antwerpen. Soms is een datum belangrijk. Die zaterdag was een bijzonder verkwikkende dag. Het stormde maar het was niet koud. Ieder die een beetje haar had, voelde dat wapperen en waande zich een Schotse vrijheidsstrijder, enkelen vergrepen zich zelfs aan een teer stadsboompje.

Ik had me kandidaat gesteld om de rector te verkiezen. Vijftig studenten – ongehoord weinig overigens – die mochten stemmen, daar moest ik bij zijn. Ik, geëngageerd rechtenstudent, hoofdredacteur van dwars en een overweldigende sympathie voor studentenclubs en universiteiten hebbend. Ik stelde me dus kandidaat en mocht nog stemmen ook. Niet zozeer omdat men in mij de meest geschikte studentenstem terugvond, of de meest representatieve, maar gewoon omdat er te weinig interesse bleek te zijn. Mij niet gelaten, voor mij ok en ik richting stembus.

Vele studenten van de UA zijn lid van één of meerdere studentenclubs. Deze studentenclubs vormen een belangrijke factor in het socio-culturele element dat de UA haar studenten wil bijbrengen. Met deze bijdrage willen wij wat meer inzicht verschaffen in de verhoudingen tussen de UA en haar studentenclubs.

Het interview met Rob Verreyken in dwars 15 bracht de redactie van dwars in een toestand van verdeeldheid. Enerzijds werpen bepaalde elementen een schaduw over het artikel. Anderzijds vult het interview een leemte waar de Vlaamse pers niet of nauwelijks aandacht aan besteedt. Zo voeren de meeste media een uitzonderingsbeleid t.o.v. het Vlaams Blok. We hebben er bewust voor gekozen dit niet te doen en elke politieke formatie op dezelfde wijze te benaderen.

Vrijdag 16 januari 2004 vonden op de drie campussen van onze universiteit deelverkiezingen plaats met als doel het aanduiden van een nieuwe rector voor onze bijna evenzo nieuwe Alma Mater. Verkozen werd de vierenvijftigjarige voormalige rectorvoorzitter en huidige FWO-voorman prof. dr. Francis Van Loon en dit na een spannende, maar vriendschappelijke verkiezingsslag waarbij uiteindelijk twee stemronden nodig waren.