In september introduceerde onze universiteit een nieuw vak: Levensbeschouwing. Nu het eerste semester erop zit, is het tijd voor een evaluatie. Het vak deed reeds heel wat stof opwaaien aan de UA en de kritiek was niet altijd even mals. Levensbeschouwing zou een kind van de verzuiling zijn, praktisch niet haalbaar door de te grote groepen, niet aangepast aan het niveau van alle studenten, en wat is nu eigenlijk de meerwaarde ervan voor pakweg een informaticus? We vroegen de coördinatoren Patrick Loobuyck en Walter Van Herck waarom doceren over levensbeschouwingen zinvol is.

Het Centrum Pieter Gillis (CPG) is een autonoom onderzoekscentrum aan de UA. Naast de inrichting van het vak Levensbeschouwing houden de leden zich bezig met onderzoek en bezinning omtrent actief pluralisme. We vroegen CPG-voorzitter Guy Vanheeswijck naar de werking van het centrum.

Vooraf krijg ik een waarschuwing: “Je kan alleen maar praten in veralgemeningen. Iedere jongere is uniek.” De moed zinkt me in de schoenen. In dit interview hoopte ik immers alles te weten te komen over de huidige generatie jongeren. Je weet wel, de eind-tieners en begin-twintigers die verslingerd zijn aan hun iPod of gsm, die er lustig op los googelen of msn’en en ondertussen ook nog eens op Erasmus trekken.

Eindejaarsperiodes leveren altijd spektakel op! In een dronken bui de verkeerde mensen een tong draaien tijdens de aftelling, het gebleir van kleine sloebers moeten aanhoren met Drie Koningen, je niet meer kunnen herinneren aan wie je je notities hebt uitgeleend de dag voor je examen... het zijn al bij al banale gevallen die iedereen kunnen overkomen. Dat een Zuid-Afrikaanse man vrijaf probeerde te krijgen door op z'n ziektebriefje in te vullen dat hij zwanger was, is een beetje belachelijk. Dat een Italiaanse inbreekster per ongeluk een foto van zichzelf nam bij het onderzoeken van een digitale camera in de flat van haar slachtoffer is dan weer ronduit dom. And we like it!

“Hoe ontstaat de liefde?” Geef toe, dat is een verdomd goede vraag. En dan te bedenken dat die van een 8-jarige pagadder komt. Met wat voor existentiële levensvragen kinderen dezer dagen al niet worstelen. Gelukkig denkt de Universiteit Antwerpen het antwoord te weten: op zondag 25 maart organiseert ze voor de derde keer haar Kinderuniversiteit. Professoren zullen proberen deze vraag – en een heleboel andere – op te lossen.