In dit verre verleden werden de arme boeren van het Graafschap Vlaanderen niet al te respectvol behandeld door hun Franse oversten. Zoals dat gaat, was de aanleiding voor het conflict steeds hoger wordende belastingen. Wie een speer kon vasthouden (en zich van zijn geliefde schermpje kon losmaken), sloot zich aan bij een van de milities. Vechten, vechten, vechten, en daar is uiteindelijk de beslissende veldslag. Fransen en Vlamingen stonden aan weerszijden van een beek, wachtend op het verlossende aanvalsbevel. Zonder sociale media – dat weet u natuurlijk – overwonnen de Vlamingen. Maar hoe zou dat geweest zijn als Facebook, Twitter en Instagram ook toen al de levens van menig burger beheersten?

We volgen Koenraad, Willem en Marcel tijdens deze beslissende momenten. Zij zijn slechts drie van de vele boerenjongens die opgetrommeld werden om te strijden voor de eer van Gent. Echt enthousiast zijn ze niet, daar in die loopgraven zijn zo weinig stopcontacten en je kan maar een gelimiteerd aantal powerbanks in je broekzakken stoppen. Dat betekent geen constante stroom aan hilarische memes en verloren ‘streaks’ op snapchat, de enige strijd waar ze al ervaring mee hebben. Marcel, die zich door zijn vele volgers een influencer waant, neemt de slag wél serieus. Forest, de app die dat boompje laat groeien als je lang genoeg niet op je gsm kijkt, helpt hem gefocust te blijven. “Koenraad, stop met candycrushen, daar is het nu niet de moment voor!” galmt van achter de frontlijn. Ter verdediging kan Koenraad enkel aanbrengen dat het hem niet lukt de meldingen af te zetten en hij dus heel de tijd aanbiedingen krijgt. Als hij nu niet verder speelt en de kist met goud unlocket, verloopt het aanbod!

Willem maakt zich zorgen. Zijn batterij is bijna plat, zijn laatste tweet werd zo goed als genegeerd. “Goed als ik even naar de basis loop? Daar –” Marcel drukt zijn hoofd hardhandig naar beneden. Willem wordt op het nippertje niet doorzeefd door pijlen. Een aantal soldaten werpen zich op de pijlen die in de gracht zijn beland. Ze moeten de pijlen zo snel mogelijk doormidden breken, het zijn ‘smart arrows’. Mét gps, tracking device en zeurderige pestberichten van de Fransen. Het gerucht gaat dat ze ook alles zien dat rond hen gebeurt en ze zouden zelfs een microfoontje hebben dat alles afluistert, maar dat is nog niet bewezen.

Hun gsm’s trillen, de commandant stuurt hen een mededeling: timers opzetten en binnen exact drie minuten recht springen en de beek oversteken. De Fransen zouden ten onder gaan. Nog niet echt gewend aan hun smartphones, ging het hier jammerlijk mis. De timers gaan niet gelijktijdig af, er ontstaat algemene verwarring en enkele soldaten lopen zonder de rest al over de bruggetjes naar de overkant. Zij moeten eraan geloven, maar de achterblijvers weten hierna met behulp van een plan-app een beter moment uit te kiezen en slagen er dan toch in naar de overkant te geraken. De Fransen worden vervolgens mooi gestructureerd in de pan gehakt, mede mogelijk gemaakt door de vriendelijke sponsoring van Slack, een app die helpt op heldere manier met grote groepen te communiceren.

Het moet gezegd dat de soldaten op dat moment hun steentje bijdroegen en ze niet dachten aan scores, dm’s en ringtones. Eyes on the prize, de Fransen moesten weggeruimd worden. Na zichzelf verzekerd te hebben dat iedere snoodaard het loodje had gelegd, werden uiteraard wel de nodige selfies getrokken. Met het zwaard stoer naar voren en een voet heldhaftig op een gesneuvelde. Taggen deden ze niet, zo veel respect hadden ze wel voor de familie van de gevallene. Naar huis teruggekeerd tafelden deze krijgers nog lange tijd na over hun heldendaden, mét foto’s en filmpjes voor het kleine grut.

Een stage staat heel mooi op je cv. De werkervaring, bijgeleerde vaardigheden en connecties die je er opdoet, kunnen de zoektocht naar een job heel wat gemakkelijker maken. Ook bedrijven laten graag stagiairs onbetaald voor hen werken omdat dat goedkoper is. 

De voordelen van een stage klinken heel aantrekkelijk, maar er is ook een keerzijde van de medaille. Wanneer studenten onbetaald stage lopen, hebben ze geen inkomen voor deze periode. Toch maken ze kosten zoals voeding, kledij, een gsm-abonnement, een pc en eventueel huur. Voor iemand met een gevulde spaarrekening of gulle ouders is dat geen probleem, maar wie het financieel minder breed heeft kan dit moeilijk bekostigen. Voor hem is een onbetaalde stage geen optie.

stages binnen de opleiding

“De universiteit is zich bewust van dit probleem en probeert daarom zo veel mogelijk stages in te bouwen in het curriculum”, vertelt Ann De Schepper, vicerector van het departement Onderwijs van de UAntwerpen. “De studenten worden er niet voor betaald, maar krijgen wel 6, 9 of 12 credits in ruil voor een succesvolle stage.” In de masters Vertalen, Rechten, Conservatie-Restauratie, Biologie en Chemie, Farmaceutische, Biomedische en Diergeneeskundige Wetenschappen, Toegepaste ingenieurswetenschappen en Geneeskunde zijn deze stages verplicht. In andere masters zijn ze facultatief en slechts enkele richtingen bieden geen stages aan binnen de opleiding.

“Stages dienen om bij te leren en niet omdat een bedrijf een gratis werkkracht zoekt.”

Vrijwillig een onbetaalde stage lopen wanneer dat niet aangeboden wordt door de opleiding, is volgens Ann niet nodig: “We raden zulke stages nooit expliciet aan. De competenties die worden aangeleerd in de richting, zouden voldoende moeten zijn om werk te vinden.” De universiteit probeert daarrond meer bewustmaking te creëren en informeert ook studenten over de gevaren van onbetaalde stages op bijvoorbeeld het Talent Forum. 
Een verbod op onbetaalde stages buiten het curriculum, zoals Frédéric Piccavet het voorstelt, vindt de universiteit niet nodig. “Studenten hebben het recht om tijdens hun vrije tijd een stage te lopen als ze dat willen. Het is dan hun eigen keuze”, legt Ann De Schepper uit. “Bovendien bieden de studentenverenigingen AIESEC en Capitant stages aan die wel betaald worden.”

het leven van een onbetaalde stagiair 

UAntwerpen-alumna Silke vond na haar studies geen werk en kreeg telkens te horen dat ze niet genoeg ervaring had. Met als doel haar cv bij te schaven, besloot ze om onbetaald stage te lopen. “Wat ik daar vooral heb opgepikt is de algemene werkervaring: het leven in dat ritme, zien hoe een bedrijf werkt, leren plannen, over telefoonvrees geraken, zakelijke e-mails schrijven, meer assertiviteit en werken met collega’s,” vertelt ze. De keerzijde van haar stage was het minderwaardigheidsgevoel. “Je bent eigenlijk een werkkracht maar je krijgt daarvoor niets in ruil: geen geld, geen begeleiding en vaak zelfs niet gewoon wat dankbaarheid.” 

laatst gewijzigd op 07/03/2019

Of de geruchten waar zijn dat op de muur van een Franse grot de tekening van een Patience spelende homo erectus werd aangetroffen, kunnen we niet hardmaken, maar dat het spelletje ouder is dan de straatstenen staat vast. Eenzaamheid is van alle tijden, weet u. Wie 'Patience' – of Solitaire in de VS en Canada – googelt en de eerste de beste wiki-pagina opent, komt er snel achter dat Napoleon naar verluidt verslaafd was tijdens zijn ballingschap. "Gezwets en gezwans", knort grootmoe in café Sport wanneer ze de boek kaarten schudt en een spelletje openlegt, "Napoleon was een berucht Kleurenwiezer. En in ballingschap, bij gebrek aan drie vrienden, trok em aan zijne flosh ja, en niks anders!"

Aldus grootmoe, maar de ontwikkeling van Patience stond niet stil. De ongetwijfeld ietwat door een slag van de molen getroffen Lady Adelaide Cadogan schreef in 1874 het boek Illustrated Games of Patience. Of ze dat deed om een acuut gebrek aan gezelschap in te lossen, weet niemand, maar The Spectator kreeg evenwel meelij en wijdde meer dan tien jaar later, op 31 december 1887, een kort stukje aan de publicatie van Cadogan. De Britse krant wist te vertellen dat 'de onversaagde Cadogan 30 spelletjes had opgenomen van Duitse makelij, die telkens voorzien waren van een illustratie, de regels en een verklaring van de verschillende termen.' Dat de redactie van de krant een decennium wachtte om Cadogans bijdragen aan de Patience-geschiedenis in de bloemetjes te zetten, wijten wij aan een oorlog waar Engeland toen ongetwijfeld in verwikkeld was.

Muurschilderingen, Napoleon, grootmoe en Lady Cadogan ten spijt, kunnen we met zekerheid vaststellen dat Patience vandaag virtueel hoge toppen scheert in de app-hitlijsten op laptops en gsm's. Dat is te danken aan een Amerikaans genie met een iets minder geniale naam, Brad Fregger. In 1987 bedacht hij Solitaire Royale, het eerste Solitaire-computerspelletje voor de technologische koelkasten die toen in zwang waren. De legende wil dat er meer varianten van Solitaire bestaan dan zes generaties Pokémon, maar Fregger liet er slechts acht opnemen in zijn gloednieuwe game. Klondike is daarvan de meest bekende en vermoedelijk de variant die de meeste mensen leggen wanneer ze aan Solitaire denken.

Even een weetje tussendoor: Fregger was overigens naar eigen zeggen de man die Tetris van de Russen stal en aan het Amerikaanse volk gaf. Deze en andere avonturen van de inmiddels 77-jarige Prometheus kan je op fregger.com raadplegen. Boek hem ineens voor een voordracht!

Terug naar ons teerbeminde Solitaire. Uitmuntend in eenvoud en toegankelijkheid zal het eeuwig bestaan, zeker nu Microsoft het kaartspel standaard op zijn computers aanbiedt. Maar wij geven voorkeur aan de real deal, de Lady Cadogan-deal, de deal van grootmoe. Neem dus een boek kaarten bij de hand, laat Shithead, Zweeds Pesten en Schoppenboer-fret-em-op voor wat ze zijn, zonder je af en leg een rustig potje Solitaire.

Ze worden ervan beschuldigd steeds in de weg te lopen, op de meest ongepaste momenten te slapen op de cursus en dat ze steeds willekeurige objecten van de bureaus stoten. Dit wordt gezien als iets storend. Als iets dat de stress en vermoeidheid alleen maar erger maakt. Het onderstaande artikel zal bewijzen dat katten en studeren evengoed samengaan als katten en kleine kartonnen dozen. 

ze bedoelen het allemaal wel goed

Dat ze veel aandacht nodig hebben, is alom geweten. Deze aandacht kan ook gegeven worden vanuit je bureaustoel. Als er een kat op je bureau komt liggen omdat ze aandacht nodig heeft, kan ze dienen als een lichtjes uitgevallen stressbal. Aaien tijdens het studeren werkt rustgevend. Katten geven ook motiverende kopjes om je aan te moedigen. Dat doen ze misschien niet bewust, maar het komt wel zo over. De motiverende woorden van ouders eindigen geregeld met "Doe nog maar eventjes verder. Je bent er bijna. Het komt wel goed", en nog meer van dat soort halve leugens. Van een kat moet terug beginnen studeren. Een kat liegt niet over je mentale of fysieke gezondheid. Een kat moedigt je aan door gewoon tegen je been aan te lopen zonder daar verder een drama rond te maken.

Ze zorgen er ook voor dat je je stress ergens kwijt kan: Iedereen kent het gevoel wel dat het even echt niet meer gaat en dat alles op de grond gooien de meest logische oplossing lijkt. Wanneer je kat op zo'n moment beslist om een van je fluostiften zonder enige reden op de grond te laten vallen, werkt dat therapeutisch. Je ervaart een soort catharsis die de stressgevoelens wegneemt, zonder dat je in klassieke werken hoeft te lezen hoe Oedipus zijn moeder alle hoeken van de kamer wilt laten zien. In het slechtste geval zijn ze op een heel passief agressieve manier aan het duidelijk maken dat ze honger hebben. Zelfs dan is dat niet zo erg want uiteindelijk is het ook belangrijk dat je zelf goed gevoed en gehydrateerd blijft. 

Tweederangs aandacht geven en er de nodige liefde en motivatie voor terugkrijgen. Veel meer dan dat hoef je voor een kat niet te doen.  Honden kunnen ook best leuk zijn, maar ze zijn veeleisender. Eén keer met een bal gooien kan een aangename afleiding zijn, maar die bal wordt wel steeds teruggebracht. Hetzelfde met de verplichte wandelingen die gemaakt moeten worden. Even naar buiten gaan is rustgevend, maar dat kan al snel een tijdje duren en de inhoud van de plastieken zakjes gaan je paper niet voor de deadline afkrijgen. Al kan het wel gebeuren dat de prof de inhoud van de paper vergelijkt met de inhoud van dat zakje als je te veel wandelingen met de hond maakt. Honden zijn ook altijd zo blij. Een kat deelt tenminste jouw haat voor alles tijdens de blok. De eindeloze vreugde van een hond kan misschien voor sommigen aanstekelijk zijn, waardoor ze zich ook beter voelen, maar niet alles wat positief en overdraagbaar is, hoeft aangenaam te zijn.

studenten en katten zijn niet zo verschillend 

Samen met je kat de wereld haten, helpt om in de examensfeer te blijven en er heelhuids door te komen. Katten zijn trotse dieren. Ondanks dat ze door de eeuwen heen van vrije dieren in huisdieren zijn veranderd, zijn het nog altijd de perfecte jagers. Een student verandert ook in een huisdier dat af en toe gevoederd moet worden. Als een kat zijn trots kan behouden en nog steeds op kleine vogeltjes kan jagen, kan een student ook het hoofd hoog houden en nog een pagina omslaan. Sommige honden zijn door gepruts met de evolutie veranderd van het perfecte roofdier tot een overgewaardeerde pantoffel. Ze zijn gehoorzaam geworden. Ze hebben hun trots opgeofferd door alles te doen wat hun baasje zegt om eten te kunnen krijgen en dat is allemaal, zoals Kanye West het zou zeggen, hun eigen keuze.

Een kat zou zich niet verlagen tot zo een niveau. Krijgt een kat geen eten, dan gaat ze eerst in de zon liggen om daarna te jagen. Net als een student die elke vorm van sociale media afgaat om een samenvatting te vinden nadat ze ontdekt hebben dat ze een belangrijke les geskipt hebben. 

We leven in de 21e eeuw en hergebruiken is hip. Vintage winkels schieten als paddenstoelen uit de grond. Oude muziek wordt massaal gesampled en gebruikt om tot nieuwe creaties te komen. Hoewel we het nog niet altijd even goed doen, is recycleren tot op zekere hoogte deel geworden van onze dagelijkse routine. Misschien is het tijd om deze nieuwe gewoontes ook toe te passen op andere aspecten van ons leven. Op taal bijvoorbeeld, en dan vooral op de woorden die in de vergetelheid verloren dreigen te geraken. Iets meer dan een jaar geleden publiceerde dwars al een artikel over het Verdwijnwoordenboek. Achter deze mysterieuze titel gaan 750 woorden schuil die de afgelopen 150 jaar in onbruik zijn geraakt. Het artikel werd beëindigd met een oproep enkele woorden te doen herleven. Nu, een jaar later, lijkt mij dat hier nodig gehoor aan gegeven moet worden. 

verdwenen of verdwaald? 

Woorden veranderen van betekenis, of belanden in het Verdwijnwoordenboek omdat ze vervangen worden. Zoals Bob Dylan in 1964 al zong: “the times they are a-changing” en daarmee ook het taalgebruik. Waar men vroeger nog sprak over een ‘zoopje’, wanneer iemand een slokje sterke drank nam, doen we nu massaal adjes en verdwijnen hele glazen als sneeuw voor de zon. 
Andere woorden zijn simpelweg niet meer van toepassing. Zo ook de ‘paprentenier’: “jeugdige persoon die van de opbrengst van een erfenis kan rentenieren of anderszins voldoende middelen heeft om niet te hoeven werken.” Na de toegenomen studieschulden, de crisis van 2007 en de torenhoge belasting die op erfenissen betaald moet worden, lijkt dit figuur even historisch als koning Arthur. 

is passé wel oké? 

We leven in een snel veranderende wereld, binnen een culturele context waar de ene hype de andere snel opvolgt. De wereld verandert en taal verandert mee. Daar ben ik me van bewust en ik wil mezelf dan ook niet de jas van belerende 'archaïst' aanmeten. Maar wanneer je ontdekt dat nieuwe woorden niet altijd even veelbelovend lijken, kan dat lastig zijn. Naast het Verdwijnwoordenboek, heeft Van Dale ook een Nieuwe-Woordenboek uitgebracht. 'Amandelhockey' (tongzoenen), 'himbo' (mannelijke bimbo), 'chineesrestaurantsyndroom' en 1245 andere nieuwe woorden hebben hiermee officieel hun plekje in de taalgeschiedenis verworven. Maar zijn dit werkelijk waardige vervangers voor de prachtige woorden die we dreigen te verliezen?

Het een hoeft het ander natuurlijk niet uit te sluiten. We kunnen ons heus aanpassen aan deze eeuw en tegelijkertijd onze romantische alter ego’s koesteren. Hoewel, sommige woorden uit Van Dale's Nieuwe-Woordenboek lijken rechtstreeks uit een Black Mirror-aflevering geplukt te zijn. Zo heb je ‘digizerk’: “grafzerk met een digitaal videoscherm waarop een filmpje of een diapresentatie van de overledene kan worden afgespeeld.” Een uitvinding als de ‘DNA-douche’: “apparaatje boven de uitgang van een winkel waaruit de winkelier met een afstandsbediening een markeerspray kan vernevelen op een verdachte van winkeldiefstal, op grond waarvan de politie de verdachte met een speciale uv-lamp kan opsporen.” En ten slotte nog het Orphan Black-waardige concept ‘godgen’: “genetisch bepaalde aanleg tot religiositeit.” 

recycleren kan je leren 

Misschien is het tijd een stapje terug te doen, even achterom te kijken en te zien of we wat afgedankte woorden kunnen hergebruiken. Dan kom je er al snel achter dat veel woorden die dagelijks gebruikt worden, vervangen kunnen worden door veel leukere alternatieven. Bijvoorbeeld: wanneer de vrouw in een relatie de broek aan heeft, is het wellicht een idee om te weer te spreken over haar 'pantoffelregiment' in plaats van haar zonder mededogen een manipulatieve heks te noemen.  
Ouders die op hun kinderen zijn uitgekeken, zouden misschien beter het veel mooiere 'donderkind' kunnen gebruiken, in plaats van iets kortafs als ‘etter’. 
In plaats van een vreemde jongedame een 'rare' te noemen, zouden we kunnen gaan voor het mythische ‘feniksmaagd’, afkomstig uit een tekst van Joost van den Vondel en van toepassing als een meisje erg 'zeldzaam' is. 

Waarom zouden we onze energie steken in het overnemen van nieuwe woorden, als er zo veel leukere alternatieven voor het oprapen liggen? Deze zwijmelgeest staat in ieder geval te lillebenen door alle nieuwe oude mogelijkheden. Om wervelziek van te worden! Een voordrink waarin je geen booze meeneemt maar zwijmeldrank, dat klinkt toch als een plan? Zowel het Verdwijn- als het Nieuwe Woordenboek zijn te vinden in de bibliotheek van de Universiteit Antwerpen. Voel je nog geen aanritseling om haar open te slaan? Bij deze een quiz om ons collectieve geheugen wat wakker te schudden.

de grote verdwijnwoordenquiz

1. Wat is de betekenis van het woord geitenfuif? 
A. Een net dat gebruikt werd om geiten in de wei bij elkaar te drijven
B. Een feest van meisjesstudenten
C. Een bijeenkomst van professoren, met betrekking tot de grijze baardjes die in de negentiende eeuw door deze mannen gedragen werden

2. Hoe werd een koket meisje ook wel genoemd? 
A. Draaigatje 
B. Bordeelbrok 
C. Dauwel 

3. Wie noemde men ook wel bitterneus? 
A. Een wijsneus
B. Ironische benaming voor dichters die zeer met zichzelf en hun pennevruchten ingenomen zijn
C. Iemand die te veel bittert; een bittertje drinkt en daar een rode neus aan overhoudt

4. Wat ben je als je besjoecheld bent? 
A. Belazerd 
B. Koppig 
C. Ongedurig

antwoorden

Antwoord 1: 
B. Een feest van meisjesstudenten

Antwoord 2: 
A. Draaigatje. 

Antwoord 3: 
C. Iemand die te veel bittert.

Antwoord 4: 
A. Belazerd. Afkomstig van het Duitse beschummelt 

Paterson: poëzie en patronen

Paterson leeft in patronen. Hij toert dagelijks hetzelfde rondje met zijn dorpsbus, laat zijn hond uit en drinkt dan een pintje in z’n stamcafé. Ondertussen is hij gelukkig met Laura, die op haar beurt weer gelukkig is met haar creatieve zwart-witdecoraties. Eigenlijk is alles en iedereen gelukkig. Wat is dan in vredesnaam het ergste dat gebeuren kan? Misschien het einde van de creativiteit. Het einde van het grote scheppen, van woorden en ideeën in dat simpele notitieboekje. Poëzie. Een identiteit op wit papier. Maar ook het einde van die identiteit kan voor Paterson een nieuw begin zijn. Jim Jarmusch (Night on Earth, Only Lovers Left Alive) speelt in dit prachtige drama met de kleine kantjes van het menszijn, de wereldwonderen in de marge. Een film waarin niks gebeurt was nooit zo mooi.

After the Storm: niet iedereen kan worden wie hij zijn wil

Misschien moet je vader zijn om After The Storm écht te kunnen voelen, begrijpen. Maar ook als je dat niet bent, is er alle reden deze film toch te gaan kijken. De eerste zin die Hirozaku Kore-eda op script zette was de volgende: ‘’Het is niet zo dat iedereen kan worden wie hij of zij wilde zijn’’. After the Storm gaat over een vader die met dat gevoel worstelt. Een baan hebben maar vrezen dat het niet genoeg is. Een zoon hebben maar denken dat je niet genoeg voor hem doet. Het verleden zien, terugkijken, en dan spijt hebben. Dat resulteert is een subtiele, klein uitgespeelde en ontroerende film over het heldendom van de zelfverklaarde anti-held. Omdat de Japanse regisseur van deze film (veel) meer moois maakte, op de valreep nog een bonustip: Like Father, Like Son (2013).

Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring: het leven en boeddha

Koppel begrippen als ‘rust’, ‘vrede’ en, vooruit, ‘zen’ aan religie en je komt snel bij het boeddhisme uit. Deze film met veel te lange titel (en de Koreaanse is nog erger, Google maar) is een ode aan de cyclus van het leven en is vooral de moeite door de prachtig verstillende natuurbeelden en de kalme manier waarop het verhaal verteld wordt. Locatie is een drijvende boeddhatempel in een berggebied waar de tijd stilstaat. Een jonge leerling groeit op onder de hoede van een oude leraar. Eens zal hij oud worden en de rol van zijn meester overnemen. Een dubbele agenda is er niet: deze vorm van cinema komt recht uit het hart.

The Straight Story: toeren op een grasmaaier

Een oude man reist 360 km op zijn gammele grasmaaier om zich met zijn broer te verzoenen. That’s about it. Uitnodigend klinkt zo’n premisse misschien niet, maar The Straight Story (het zit ‘m in de naam) is één van de meest pure en goudeerlijke verhalen die hun weg naar het doek vonden. De anders zo markante David Lynch reflecteert in dit ingetogen drama op sterfelijkheid, familierelaties en de zin van het leven. Die ‘zin’ zit  vooral in de reis: de wil om op stap te gaan, nog onbewust van de schoonheden die je onderweg aan zult treffen.

Pan’s Labyrinth: sprookje voor gevorderden

Begin 2018 konden jullie allemaal in de bioscoop gaan genieten van The Shape of Water, de stomme-schoonmaakster-wordt-verliefd-op-geschubd-onderwatermonster-film die naar de Oscars kwam om te zien en te overwinnen. Fantasymeester Guillermo del Toro maakte zijn magnum opus echter al een goede tien jaar eerder. In Pan’s Labyrinth heeft de jonge Ofelia alle reden om uit de werkelijkheid te ontsnappen: anno 1944 is haar tirannieke stiefvader een militair schaakstuk van de Spaanse dictator Franco.

Verwacht dus een pittig atypisch sprookje. Dat Ofelia gespeeld wordt door een (toen) tienjarig meisje, weerhoudt Del Toro er niet van om geweld zeer grafisch in beeld te brengen. Niet iedere filmkijker zal bestand zijn tegen de verschijning van de Pale Man, een grotesk filmmonster dat (het zal eens niet) z’n tijd graag vult met het verorberen van kinderen. Kijk je voorbij de macabere details, dan stuit je op een sprookjeswereld die adembenemend is vormgegeven. De weelderige soundtrack is de kers op de taart.

Filmmoment: een broeierige zomeravond, een zo groot mogelijk scherm. Voor de zekerheid: geen popcorn!

Nuovo Cinema Paradiso: liefde voor en door het beeld

Als klein jongetje ontdekte Salvatore de magie van de cinema. In de plaatselijke bioscoop mocht hij de filmrollen vasthouden die een gouden duo vormden met de projector. Toen hij iets ouder was, besprak hij met vaderfiguur Alfredo de toppen en dalen van het leven. Nog later ontdekt hij dat hij in zijn gedachten telkens weer terugkomt bij zijn eerste liefde: zij is een bron van melancholie, een ongrijpbare droom. Een levend teken van de dingen die buiten onze wil voorbij kunnen gaan. Uiteindelijk is Cinema Paradiso niet alleen een film over (de liefde voor) film, maar ook een hartverwarmende reflectie op het leven zelf.

Filmmoment: een warme nazomeravond, een goed glas wijn.

20th Century Women: California Dreamin'

In het zonnige Zuid-Californië klinkt de muziek van de Talking Heads over speelse coming-of-age perikelen. Een jonge tiener heeft geen mannen in zijn omgeving nodig om een man te worden. Een moeder en haar dochters vinden hun weg in een tekenend generatieconflict. Mike Mills (bekend van de film Beginners) schetst een levensecht tijdsbeeld met warme kleurtinten en slim gemonteerde archieffilmpjes. Veel grijpbaarder wordt ze niet, die eindeloze zomer.

Filmmoment: als de zon fel schijnt, want dat doet 'ie in de film ook.

Dazed & Confused: leven tot de zon komt

De laatste dag high school, het startsein voor de zomer. Dazed and Confused heeft geen groots verhaal, geen majestueuze drie-actstructuur. In plaats daarvan worden grenzen opgezocht, en overschreden. Vlugge zomerliefdes ontstaan en vervliegen weer. De film is een nacht, van vallende avond tot ochtendgloren. Er wordt geblowd, gepraat – nergens over gepraat – en rockmuziek klinkt uit de autospeakers. En ohja, herken jij de jonge punkversie van Matthew McConaughey?

Filmmoment: als je dan toch ooit overwoog een jointje te roken, doe het dan bij deze film.

Maar waar begin je in hemelsnaam? Zelf een een eigen bedrijf opstarten wordt vaak complexer voorgesteld dan het eigenlijk is. Veel beginnende ondernemers lopen bijvoorbeeld vast op wat ze precies willen doen, het moet van het begin af aan perfect zijn. De mythe bestaat namelijk dat een succesvol bedrijf begint bij een ondernemer met een million dollar idea, een genie die zijn tijd mijlen vooruit was en van begin af aan precies wist waarnaartoe. De realiteit is anders: ondernemen is experimenteren, proberen, falen en dan gewoon opnieuw beginnen. De grootste horde is het niet na vijf minuten wegzetten van een ingeving als 'idioot' of iets ‘dat toch nooit zou lukken’ en er net iets langer mee te blijven spelen. “Only those who dare to fail greatly can ever achieve greatly”, deze woorden zijn even waar vandaag als toen Robert Kennedy ze zo'n 50 jaar geleden uitsprak. Durf die uitdaging aan te gaan! De vier ideetjes hieronder willen je ondernemersbrein al eens prikkelen. Zie ze niet als kant-en-klare projecten, maar eerder als een eerste aanzet voor verder denkwerk.

word kotbaas

Veel studenten brengen de examenperiode thuis door. De drukte van de stad kunnen ontvluchten en elke dag een warme maaltijd op tafel, het zijn voor velen reden genoeg om terug naar mama te vluchten. Ook onze zomervakanties brengen we liever niet door op ons stekje van vier bij vier meter. Tijdens die periode verwacht de kotbaas echter nog steeds de huur voor je leegstaande kamer. Dit creëert een interessante opportuniteit: waarom speel je niet zelf even voor kotbaas?

Via platformen als Airbnb is het tegenwoordig belachelijk eenvoudig om een kamer te verhuren, zeker als die kamer in het midden van een stad als Antwerpen ligt. Een snelle rekensom leert dat als je slechts een tweetal weken verhuurt tegen 25 euro per nacht je toch al 350 euro in je zak kan steken. Heb je een mooiere studentenkamer, dan kan die prijs makkelijk wat hoger. Trek daar nog wel even de bijdrage van Airbnb af, de kosten voor water en elektriciteit en je eigen moeite om de sleutel af te gaan geven. Check ook zeker even bij je kotbaas of je mag onderverhuren.

open je eigen boekenwinkeltje

Elk academiejaar kopen we peperdure boeken die daarna gewoon liggen te verstoffen in de kast. Een beetje ondernemende geest kan hier zijn slag uit slaan. Meestal weet je wel welke handboeken jaar op jaar opnieuw gebruikt worden en zit je in tal van Facebook-groepen van je opleiding. Trek eens een middagje uit om boeken online te plaatsen waarvan je weet dat je ze toch goedkoop kan overkopen. Vaak zijn ze elders veel meer waard. Platformen zoals Marktplaats, Tweedehandsstudieboeken.nl, Bookmatch en zelfs Bol.com lenen zich uitstekend tot het testen van die hypothese.

Het is niet nodig daarvoor je bankrekening op voorhand te plunderen: je kan perfect de boeken online plaatsen zonder ze zelf eerst te kopen en wachten tot je een koper hebt voor je ze aanschaft. Wanneer je een bestelling binnenkrijgt contacteer jij gewoon de verkoper ervan en laat je het boek versturen naar je eigen koper. Makkelijk voor de verkoper van het boek en een mooi extra zakcentje voor jou. Let in beide gevallen zeker wel op dat die uitgave het komende academiejaar nog gebruikt wordt en communiceer eerlijk naar de verkoper van het boek toe!

Become master of Keys

Menig student heeft het al meegemaakt: je staat voor je kot na een avondje uit en merkt dat je onderweg ergens je sleutel bent verloren. Wat nu? Het is te laat om nog een bus naar huis te nemen en ook je vrienden liggen al lang in bed, mogelijk hun eigen. Je kan ofwel je kotgenoten wakker bellen en in de gang slapen, ofwel terug op café gaan en de volgende dag je kotbaas bellen voor een vervangsleutel. Geen van beide opties zijn echt geweldig. Vloekend op je wandeling terug door de stad overpeins je de mogelijkheid gewoon ergens veilig een reservesleutel te hebben liggen.

Wat als je die nacht zelf nu eens gewoon een nummer kon bellen en iemand je meteen een reservesleutel kwam brengen? Voor een klein bedrag kan je op veel Amerikaanse campussen in het begin van het academiejaar je reservesleutel in bewaring geven bij kleine bedrijfjes die deze veilig voor je opslagen. Vaak worden deze bedrijfjes gerund door enkele studenten. Heb je de sleutel nodig doorheen het jaar dan kan je hem gewoon op een vast adres ophalen. Sommige bedrijfjes verdienen nog wat bij door je een meerkosten aan te rekenen als ze hem moeten komen brengen of als je hem in het midden van de nacht komt afhalen. In Europa is dit concept nog niet zo wijdverspreid, maar misschien komt daar snel verandering in? Zorg in ieder geval dat je nooit het adres vraagt van de koten waarvan je sleutels bewaard en vraag voor je opstart misschien ook even om juridisch advies.

ga de concurrentie aan met Amazon

Ooit al eens je eigen webshop willen hebben? Waar je vroeger makkelijk een paar duizenden euro’s neertelde voor zelfs de eenvoudigste website bestaan er tegenwoordig goedkopere oplossingen. Via services zoals Shopify of Woocommerce heb je voor zo’n 30 euro per maand al een volledige webshop, zonder dat je zelf iets van programmeren moet kennen. Er is werkelijk geen limiet aan wat je allemaal kan verkopen. Ben je zelf creatief aangelegd dan bestaat de mogelijkheid om je creaties te verkopen op T-shirts, posters of zelfs strandhanddoeken via een dienst als Printful.

Zie je het liever groter, dan kan je natuurlijk ook een voorraad goedkope Iphone hoesjes importeren uit China voor nog geen 50 cent en ze doorverkopen aan zeven euro per stuk. Als je tijdens je examenperiode eens een dag geen zin hebt om te studeren dan heb je binnen 12 uur een volledig werkende site, klaar voor je eerste klant. De vraag is alleen: hoe ga je je winkel noemen?

Voel jij het ook kriebelen te ondernemen? Neem hier dan zeker een kijkje!

Om ons spijbelgedrag en onze studie-ernst in kaart te brengen, stuurden we een enquête uit. Uit alle faculteiten van onze universiteit kregen we respons: 638 bachelorstudenten gaven ons een kijkje in hun studieplanning.

Tijdens deze rondvraag kwam ook de vraag ‘Indien je bepaalde examens niet hebt afgelegd, wat was hier de voornaamste reden voor?’ aan bod. De keuzemogelijkheden varieerden van ‘ziekte’ tot ‘familiale omstandigheden’, maar dit bleken niet de enige antwoorden die de deelnemende studenten achterlieten. We werpen een blik op de resultaten.

de resultaten

Van de 638 ondervraagde studenten slaagde 82,45% − zo’n 526 studenten − er in al hun examens af te leggen. Hoe zit het dan met de overige 112 studenten?

Wegens ziekte waren 21 studenten (3,29%) niet in staat een of meerdere examens af te leggen. Nog eens 7 andere studenten (1,1%) kampten met familiale omstandigheden en gaven aan daardoor een examen te hebben gemist.

Van de overige 84 studenten liet maar liefst 57,14% (48 studenten) een examen vallen om op die manier meer tijd vrij te maken voor een ander examen. Onvoldoende beheersing van de leerstof bleek voor 30 studenten van hen (35,71%) dan weer de aanleiding om een proef aan zich voorbij te laten gaan.

Daarnaast geven studenten aan dat ze examens skippen omwille van werk, faalangst, een slecht examenrooster, overslapen of zelfs een gebrek aan motivatie. Een enkele student gaf aan dat hij/zij een examen niet had afgelegd omdat het tijdstip slecht was aangeduid op SisA.

planning en strategie

Ziekte en familiale omstandigheden zijn onoverkomelijk. Maar hoe kunnen we omgaan met een druk examenrooster en faalangst? We gingen te rade bij de dienst Studieadvies en Studentenbegeleiding.

Indien je te kampen hebt met faalangst is het opstellen van een realistische planning de boodschap, volgens Hanne Van Balen en Sandy Stevens. “Een planning geeft jou overzicht en structuur en op deze manier kan je doelgericht toewerken naar jouw examen. Ook positief denken is heel belangrijk. Als je op voorhand denkt dat je het examen niet gaat kunnen, kan je je al snel angstig voelen waardoor je ook minder goed zal presteren”, aldus beide dames. Voorts lijkt het hen belangrijk om steun te zoeken in je omgeving, bij twijfel of angst lucht het op om deze te delen met iemand en te praten over je gevoelens.

Een examen missen om een ander voorrang te geven is volgens de experts niet uitzonderlijk: “Het gebeurt zeker dat studenten heel strategisch beslissen om niet deel te nemen aan een examen. Ze hebben enkele weken of dagen op voorhand gemerkt dat ze te weinig voorbereid zijn voor al hun examens en kiezen er bewust voor om al hun energie te steken in een ander examen.” Voorkomen dat studenten een examen missen is afhankelijk van de reden waarom ze dit doen. De dienst Studieadvies en Studentenbegeleiding stelt alvast een aanbod aan workshops ter beschikking, voor ieder wat wils. Die gaan van het aanleren van studievaardigheden en -planning tot het leren omgaan met uitstelgedrag, faalangst en stress.

Ter afsluiting concluderen de dames dat het in acute situaties soms het beste scenario is om een examen te laten vallen: “Liever één herexamen en vier keer een 10, dan vijf keer een 9, toch?”