Om ons spijbelgedrag en onze studie-ernst in kaart te brengen, stuurden we een enquête uit. Uit alle faculteiten van onze universiteit kregen we respons: 638 bachelorstudenten gaven ons een kijkje in hun studieplanning. Of alle deelnemers de – weliswaar anonieme – enquête in alle eerlijkheid hebben beantwoord? Daar zijn we niet zeker van, wel dat dit de resultaten zijn.

goed - matig - slecht

Net iets meer dan de helft van de deelgenomen studenten (50,9%) geeft aan zichzelf een matige student te vinden. 9,7% studenten vinden zichzelf eerder slecht scoren. De overige 251 studenten durven de sticker ‘goede student’ op zichzelf te kleven.

36,1% van de 'slechte' studenten geeft aan met een 10 als examenresultaat relatief tevreden te zijn. Bij de studenten die zichzelf eerder ‘matig’ beschouwen, is dit aantal net geen 30%. Echter, de goede studenten zijn pas relatief tevreden vanaf een 12 op 20. Dit geeft 30,7% van deze studentengroep aan.

Voorts konden we uit onze resultaten opmaken dat het grootste deel van de studenten die het antwoord ‘goede student’ uitkozen, 28,7% om precies te zijn, toewerken naar een examenresultaat van 14 op 20. Zij die toewerken naar een resultaat van twee punten minder, maken 16,3% van de ondervraagden uit. Deze 12 is ook het cijfer dat de meerderheid (31,4%) van de studenten die zichzelf als matige student aanschouwen gemiddeld hoopt te halen. Een 10 is bij één op vier van de studenten die zichzelf een slechte student vindt het cijfer dat zij hopen te verdienen.

Al dit cijferwerk kunnen we samenvatten in een simpele conclusie: hoe beter je jezelf vindt als student, hoe hoger je lat gemiddeld ligt voor een examenresultaat.

resultaat versus verwachting

In de enquête vroegen we de deelnemers ook te reflecteren over de behaalde resultaten tijdens de examenreeks die toen net toen gepasseerd was (januari). Hierbij peilden we naar de resultaatverwachtingen van twee vakken: hetgeen waarvoor de student het hoogst scoorde en datgene waarvoor de student zijn laagste score behaalde.

Daaruit bleek dat bijna de helft van de studenten, maar liefst 45,9%, zijn hoogste cijfer juist kon gokken wanneer we een verschil van 1 punt goed rekenden. 41,9% had verwacht lager te scoren dan het behaalde resultaat. Slechts 12,3% had een hogere score verwacht.

Van deze studenten geeft meer dan de helft aan alle lessen van dat vak te hebben bijgewoond, nog eens een kwart zat bijna altijd in de les. Het merendeel (14,7%) van de studenten die nooit naar de les gaan, haalt een 12 als hoogste cijfer. Bij de studenten die altijd naar de les gaan, haalt het grootste percentage (16,4%) maar liefst een 17 of 18 als hoogste cijfer. We zouden dus de conclusie kunnen trekken dat hoe vaker je naar de les gaat, hoe groter de kans je hebt op een hoger cijfer.

Wanneer we gaan kijken naar de verwachtingen bij het vak waarvoor de deelnemers hun laagste score behaalden, merken we op dat 44,2% van de studenten deze lage score ook effectief had verwacht. Ook kunnen ze dit exacte cijfer (bijna) juist inschatten. 20,5% had zijn laagste cijfer nog lager verwacht, 35,1% hoopte dan weer tevergeefs op een mirakel en schatte zichzelf iets te hoog in.

wees een goede student

Zo zie je maar, steeds in de les aanwezig zijn heeft zo zijn voordelen. Bovendien toont deze studie dat de Antwerpse bachelorstudent best goed is in het inschatten van diens cijfers. Zowel voor het hoogste als voor het laagste resultaat wist maar liefst de helft van de studenten het bij het rechte eind te hebben.

Toch knaagde het aan mij. Ik wilde al jaren van Facebook af en dit leek het moment. Lubachs oproep heeft me niet meteen in beweging gebracht, maar ze gaf me wel het gevoel dat stoppen mág. Stoppen met Facebook voelt voor mij namelijk als iets dat niet alleen impact op jou heeft, maar ook als iets dat je anderen aandoet: je bent niet meer bereikbaar, niet meer volgbaar en niet meer 'sociaal'. Met zijn pleitrede gaf deze man mij het duwtje dat ik nodig had om te vertrekken. Gezien ik de boot gemist had, heb ik mijn koffers gepakt (a.k.a. mijn gegevens gedownload) en ben in alle eenzaamheid zelf op pad gegaan. Ik ga de proef op de som nemen. Een Facebook-vrij leven!

wachten bij de gate

Mijn eerste stap was het boeken van een ticket, want zo snel kun je niet vertrekken. Facebook gaf mij twee weken ‘bedenktijd’, want stel dat ik haar zou missen. Een vloek en een zegen tegelijk. Drie keer heb ik me opnieuw ingelogd en me dus opnieuw moeten verwijderen. Ik had een interview met iemand wiens nummer ik niet had, een evenement waarvan ik de tijd niet genoteerd had, redenen genoeg om in mijn digitale vaderland te blijven ronddolen. Maar mijn ticket was geboekt, mijn keuze gemaakt, het was tijd om te vertrekken.

turbulentie

Nu ben ik op weg, mijn proefperiode zit erop. Tijd voor Facebook om mij mijn eigen weg te laten gaan, zoals ik haar ook probeer de ruimte te geven. Af en toe mis ik haar. Wanneer ik naar de lege plek van mijn smartphone-menu swipe, of als ik op het punt sta haar website in te typen, nog voordat ik bedenk dat die tijd voorgoed voorbij is. 

Dat soort momenten confronteren me met hoe Facebook deel van mij geweest is, maar vooral met waarom ik het doe. Al die keren dat ik de lege plek in mijn menu zocht, zou ik op zijn minst een kwartier verloren zijn, als ik een app gehad had om ook effectief op te klikken. Nu kijk ik uit het raampje terwijl ik over zeeën van tijd vlieg. Ik ben op weg naar een land van mogelijkheden. Althans, dat hoop ik. De reis is schokkerig, mijn werkdagen inroosteren, mijn dwarse interviews plannen, alles vraagt een beetje extra moeite. Hoewel het gestopt zijn minder moeite en tijd kost dan ik aan Facebook zou hebben besteed, is het niet verwaarloosbaar.

heimwee?

The fear of missing out slaat af en toe nog toe. De evenementen waar ik niets van weet, de ‘vrienden’ die ik nu definitief uit het oog ben verloren, maar zolang ik er niet te veel bij stil sta, is het goed. Nu heeft Facebook aangekondigd ook een datingservice te beginnen. Niet alleen vrienden en evenementen, maar ook de kans om de liefde mis te lopen zal straks deel uit maken van mijn Facebook-vrije levensstijl. 

De zeeën van tijd had ik misschien te positief ingeschat. Ze zijn zoals je ze verwacht, ongrijpbaar en onbedwingbaar. Ik krijg meer gedaan, maar het gevoel ook werkelijk meer tijd te hébben blijft uit. Toch, als ik terug kijk op de afgelopen weken, ben ik tevreden met de resultaten: ik heb meer dwarse artikelen geschreven dan voorheen, ik kijk minder op mijn telefoon als ik aan het studeren ben en mijn sociale leven draait op een natuurlijke manier om de mensen die ik écht belangrijk vind.

Zou ik terug willen keren? Nee, ik pieker er niet over. Is het echt zo bevrijdend als dat ik dacht dat het zou voelen? Was het maar waar, ook een nieuwe bestemming gaat na een tijdje gewoon als thuis voelen. Het vakantiegevoel is net zo vluchtig als een weinig zeggende post op het grenzeloze Facebook.

1. BTS (방탄소년단)

BTS, Bangtan Sonyeondan oftewel 방탄소년단 is een zevenkoppige boysband bestaande uit Jin, RM, Suga, J-Hope, V, Jimin en Jungkook. Ze bestaan ondertussen al bijna vijf jaar en zijn uitgegroeid tot een van de meest bekende en populaire k-popbands van het moment. Verschillende muziekvideo’s hebben meer dan driehonderd miljoen views, waarmee ze meer bekeken worden dan pakweg Justin Bieber of andere grote westerse sterren. Ze schrijven en produceren hun eigen muziek, schenken regelmatig aan goede doelen en staan daarbovenop heel erg dicht bij hun fans. Hoewel ze vooral hiphop- en popvibes gebruiken, hoor je verschillende genres terugkomen in hun muziek. Ook samenwerkingen met supersterren zoals Steve Aoki en The Chainsmokers zijn hen niet vreemd. In mei kwamen ze uit met LY: Tear, hun nieuwe album waarin deze FAKE LOVE de eerste single is. Dit album gaan ze promoten met een wereldtour en dit keer komen ze ook naar Europa. Jammer voor wie geen ticket heeft, want deze waren in een mum van tijd uitverkocht. 

Meer horen? Check zeker: Mic Drop, Blood Sweat and Tears, DNA en Not Today.

2. Red Velvet (레드벨벳)

Red Velvet is een girlgroup van vijf (Joy, Irene, Seulgi, Wendy en Yeri) die al verschillende jaren meedraair. Ze debuteerden in 2014 en zijn nu populairder dan ooit. Hun muziek is een mix van coole electropop en r&b maar wat bij hen echt het verschil maakt zijn de videoclips (of MVs). De eerste keer dat je ze kijkt, denk je “Oh, dit is leuk”. Pas na enkele keren kijken heb je door dat de clips eigenlijk erg spookachtig zijn. In Russian Roulette proberen ze elkaar de vermoorden, terwijl ze in Peek-a-Boo het gemunt hebben op mannen. Op die manier onderscheiden ze zich op een originele manier van de honderden andere k-popgroepjes die er momenteel zijn.

Meer horen? Check zeker Peek-a-Boo, Bad Boy en Ice Cream Cake.

3. PENTAGON (펜타곤)

PENTAGON is een grote groep met maar liefst tien leden (Jinho, Hui, Hongseok, E'Dawn, Shinwon, Yeo One, Yan An, Yuto, Kino and Wooseok). Dat k-popbands een groot aantal leden hebben is niet vreemd, zo is er zelfs een groep, NCT, met wel achttien leden. PENTAGON bestaat nog maar twee jaar en is nog niet zo heel bekend. Toch is hun muziek top en zijn hun clips out of the box en goed bedacht. Zeker de moeite waard om eens naar te luisteren.

Meer horen? Check zeker Shine, One More Night en en Critical Beauty.

4. BLACKPINK (블랙핑크)
 

Badass babes met een aaibaarheidsfactor van 120, dat is BLACKPINK. De girlgroup van vier (Jisoo, Jennie, Rosé en Lisa) doet het ook erg goed. Ze hebben minder dan tien liedjes (een mini-EP met vijf originele songs en daarnaast enkele covers), en toch slagen ze erin de meest populaire girlband te zijn buiten Korea. Op Spotify zijn ze de meest beluisterde Koreaanse meisjesgroep over de hele wereld. Ze doen het toch maar, met hun vijf officiële liedjes. Binnenkort, op 15 juni, komt hun nieuwe mini-album uit. 

Meer horen? Check zeker Whistle en Playing with Fire.

5. EXO (엑소)

EXO is een jongens-k-popgroep bestaande uit Suho, Xiumin, Lay ,Baekhyun, Chen, Chanyeol, D.O., Kai and Sehun. Vroeger met twaalf leden, nu nog met negen doet EXO het ook erg goed in de charts. Op 25 februari trad EXO op tijdens de sluiting ceremonie van de Olympische Spelen in PyeonChang. Ze representeerden er de grote k-popindustrie die Zuid-Korea te bieden heeft en maakten zo ook naam in de rest van de wereld.

Meer horen? Check zeker Overdose, The Eve en Lotto. 

6. (G)I-dle (여자)아이들)

(G)I-idle is een nieuwe meisjesgroep die debuteerde op 2 mei. Ze zijn dus nog erg nieuw vergeleken met de voorgaande groepen. Toch breken ze al records en zijn ze zeker een groep die je in het oog moet houden. Hun eerste MV, Latata, haalde makkelijk twee miljoen views in amper drie dagen tijd en door experts worden ze nu al de nieuwe it-girlgroup van de k-popwereld genoemd. Wat hen ook interessant maakt is diversiteit want niet alle leden zijn Koreaans. Minnie is Thais, Yuqi is Chinees en Shuhua is Taiwanees. Op die manier spreken ze ook meerdere culturen aan. 

Meer horen? Check zeker $$$, Maze en What's in Your House? 

Zo, nu ben je helemaal mee met de k-pophype. Wees voorzichtig want voor je het weet ben je helemaal verslaafd. Het begint bij veel fans met het willen leren van de namen, want toegegeven, in het begin denk je dat ze allemaal een beetje op elkaar lijken, maar voor je het weet luister je naar niets anders meer. Er moet natuurlijk ook nog gestudeerd worden. 

Yana Van de Sande (22) is masterstudente Meertalige Professionele Communicatie aan UAntwerpen.

Het is ondertussen eind april en ik rond bijna mijn masteropleiding af. Bijna tijd om aan het echte leven te beginnen, zou je denken. Maar niets is minder waar. Al vijf jaar lang droom ik van de masteropleiding Journalistiek. Al vijf jaar lang twijfel ik ook over diezelfde opleiding. Tot op de dag van vandaag. Sinds enkele weken heb ik de knoop eindelijk doorgehakt. In september begin ik eraan. Mijn droom achterna.

Op weg naar mijn huidige stageplaats ben ik in gedachten verzonken. Welke keuzevakken ga ik kiezen? Zou ik een leuke stageplaats vinden? Hoe zullen mijn medestudenten en de universiteit eruit zien? Maar ... kan ik eigenlijk nog wel een tweede masteropleiding volgen? Oei, zijn daar geen voorwaarden voor? Vaag herinner ik me iets van 140 studiepunten die van het leerkrediet worden afgetrokken na een eerste masteropleiding. Ik heb niet echt het modeltraject gevolgd, zou dat een probleem zijn? Mijn gedachten gaan alle kanten op. Ik besluit om er een einde aan te maken en stuur een e-mail voor meer informatie.

Een half uur later is het zo ver. Mijn wereld stort in. Blijkbaar heb ik nog 164 studiepunten. Daar worden dan 140 studiepunten van afgetrokken op het einde van dit jaar. Dat zorgt ervoor dat er nog maar 24 overblijven, aangevuld met 10 studiepunten die er nog bij zouden komen. (Wat een mooie geste zeg!) Lees ik dat nu fout of zijn dat er echt te weinig om mijn grote droom achterna te gaan?

Regels kunnen wel wat verschillen over de instellingen heen;
daar schuilt mijn geluk, achter een klein muurtje.

Volgens de Universiteit Antwerpen moet ik mijn opleiding over twee jaar spreiden. Nog eens twee jaar. Terwijl ik al een jaar langer over mijn bacheloropleiding heb gedaan. Enkel als het tekort ‘beperkt’ is, maken ze een uitzondering. Maar wat is ‘beperkt’? Ik heb ocharme 36 studiepunten verspeeld in heel mijn studiecarrière. Natuurlijk lees ik ook meteen de kleinere lettertjes: “Deze regels kunnen wel wat verschillen over de instellingen heen.” Daar schuilt mijn geluk, achter een klein muurtje. Zou het of zou het niet? Zouden ze aan KU Leuven een andere regeling hebben waardoor deze dag dan toch mooi kan eindigen?

Telefoontje hier, telefoontje daar. Van “U wordt meteen doorverbonden” tot “Iedereen is al naar huis.” Hallo, het is 13u ’s middags. Uiteindelijk valt het verdict: aan KU Leuven geeft een masterdiploma sowieso toegang tot een tweede masteropleiding, ongeacht het leerkrediet dat nog overblijft. Mijn hart slaat een paar keer over. Dit keer van puur geluk.

Dat neemt natuurlijk niet weg dat ik echt ben geschrokken van die regel. Het leerkrediet werd geïntroduceerd zodat studenten die er echt hun voeten aan vegen, niet meer van de ene opleiding naar de andere switchen, om uiteindelijk zonder diploma op de arbeidsmarkt te belanden. Om studenten te motiveren meteen de juiste keuzes te maken en zich daar dan ook voor in te zetten.

Wel, ik heb mij altijd ingezet en heb het heel lastig gehad in mijn tweede jaar. Hier en daar moest ik wat vakken meenemen. In het tweede jaar waren dat er zelfs 11. Maar ik ben er altijd voor blijven gaan en heb toch doorgezet en nu sta ik hier met een masterdiploma in mijn handen. En ik heb zin om mijn kennis nog te verruimen. Om tot meer en diepgaandere inzichten te komen. Om de kneepjes van het vak te leren, zodat ik perfect voorbereid ben op mijn droomjob.

Waarom worden studenten die een paar steken laten vallen
en zich daarna herpakken ook gestraft?

Waarom worden studenten die een paar steken laten vallen en zich daarna herpakken ook gestraft? Waarom is een masterdiploma niet voldoende bewijs van het doorzettingsvermogen van een student? Verdient niet iedereen die na vier jaar – of vijf jaar in mijn geval – nog graag wat verder wil studeren, de kans om dat ook te doen? We zijn ondertussen toch allemaal verstandig genoeg om voor onszelf te beslissen of er nog een jaartje bij kan?

De huidige regels omtrent het leerkrediet zorgen er op deze manier voor dat studenten foute beslissingen nemen. Als ik dit semester voor al mijn ingeschreven studiepunten buis en mijn masterdiploma niet haal, kan ik ongestoord een andere masteropleiding aanvatten. Want ah ja, dan blijven die 140 studiepunten gewoon staan. Als ik echter mijn best doe, ervoor zorg dat ik voor alle vakken een mooi cijfer behaal en het diploma op zak heb, zou het aan UAntwerpen stoppen voor mij. Het kan zijn dat ik de enige ben, maar ik ben de logica toch ergens verloren.

Het kan zijn dat ik de enige ben, maar ik ben de logica toch ergens verloren.

Dat is hoe ik erover denk. Natuurlijk zullen hier wel uitgebreide vergaderingen, doordachte gesprekken en regels van buitenaf aan vooraf zijn gegaan en ben ik daar allemaal niet van op de hoogte. Toch deel ik hierover graag mijn mening. Niet enkel voor mezelf, maar ook voor anderen. Niet iedereen is zich van deze regel bewust en we kunnen maar beter niet voor verrassingen komen te staan. Dat zou namelijk niet goed zijn voor jullie hart.

er is wel een keuze

Dat de renovatie van Ten Prinsenhove miljoenen zal kosten is ons bekend, maar dat wil niet zeggen dat er geen keuze meer te maken is: de keuze voor de democratische toegang tot het hoger onderwijs. Jong of oud, rijk of arm, iedereen verdient de kans om hogere studies aan te vangen. Dat is essentieel om de sociale ongelijkheid in onze maatschappij tegen te gaan in plaats van in de hand te werken. Het is zowel de taak van de universiteit als van onze overheid om dit recht te garanderen.

De tijd om te pendelen of het geld om op kot te gaan zijn immers grote obstakels om verder te studeren. De prijs van een kot, gemiddeld €447 per maand kosten inbegrepen, is immers de grootste indirecte studiekost. Om elitevorming te voorkomen hebben de meeste universiteiten en hogescholen eigen residenties met kamers waarvan de huurprijs afhankelijk is van het inkomen van de ouders.

Om dan te zeggen dat er geen studentenkamers door de universiteit voorzien kunnen worden omdat het een grote investering is met weinig financiële opbrengst, is bedrijfslogica, niet die van een openbare instelling. Het is dezelfde TINA-logica (There is no alternative) die telkens gebruikt wordt om privatisering goed te praten. Maar de renovatie van Ten Prinsenhove is duidelijk wél een keuze: een keuze voor een lange termijninvestering in de studenten en onze maatschappij, in plaats van te kiezen voor korte termijn opbrengsten van de verkoop.

renovatie

De rector geeft ons een geschatte kostprijs van 10 miljoen euro voor de renovatie. Verder berekent hij dat als een kot op de woonmarkt €447 kost en zij kamers zouden aanbieden aan de €283 die Ten Prinsenhove kostte, dat ze effectief een huursubsidie van €291.000 per jaar toekennen. Hier verschillen we van mening; dit bedrag is uiteraard geen uitgave, maar is juist de meerwaarde die de universiteit kan creëren door zelf koten uit te baten. Als de universiteit dit met huursubsidies zou oplossen, zou ze na 35 jaar evenveel besteed hebben als de renovatiekosten van het gebouw. Als de gemiddelde huurprijs van een kot op de woonmarkt, naar verwachting, nog stijgt zal dit punt al sneller bereikt worden. Betaalbare koten zijn bovendien geen financiële investering, maar een kost ten bate van de studenten.  

Het is die keuze waar we het over hebben; die voor een duurzame investering in de toekomst van studenten, in plaats van hun toekomst af te laten hangen van de prijzen van enkele kotbazen.

het subsidiëren van kamers

Het argument dat er veel koten leegstaan en dat studenten steeds meer pendelen verwart volgens ons de oorzaak met het gevolg. Het feit dat er een overschot aan koten op de privémarkt is, kan ook betekenen dat een kot, met een gemiddelde van €447 per maand, gewoonweg te veel kost voor veel studenten.

De maatregelen die UAntwerpen tegenover het studentenhome zet, zijn niet enkel onvoldoende, maar ook te duur. Naast de 6 sociale koten die Zomaar een Dak aanbiedt, reserveert UAntwerpen nog één pand met 23 koten in de Rodestraat 32. Ze onderhandelen de huurprijs met de eigenaar en staan garant voor de huur, maar komen volgens het STIP op geen enkele andere manier financieel tussen. Wanneer we dan merken dat de koten die gereserveerd worden toch nog oplopen tot €380 kunnen we echt niet concluderen dat UAntwerpen voldoende inspanningen verricht om ook voor studenten met een kleiner budget huisvesting te voorzien.

financiële steun aan studenten

Wij vinden het geweldig dat de rector de individuele financiële ondersteuning van studenten op korte termijn sterk vermeerderd heeft. We merken wel op dat dit budget meer omvat dan de bijpassing die studenten krijgen bij het huren van een kot. Om een oordeel te vellen over de steun, die UAntwerpen biedt bij het huren van een kot, moeten we weten wat het totaalbedrag is dat hier aan besteed wordt en hoeveel studenten deze vorm van steun krijgen. Daarnaast willen we ook graag weten hoeveel van de aanvragen aanvaard worden. Dat de aanvraag uit 15 pagina’s met zeer technische vragen bestaat, kan immers een drempel zijn voor velen. We geloven stellig dat deze deelcijfers als gemiddelden en totalen gedeeld kunnen worden zonder iemands privacy te schenden.

investeren in het welzijn van studenten

De rector haalt terecht aan dat er honderdduizenden euro’s geïnvesteerd worden in de begeleiding van studenten en we willen hem daar graag voor feliciteren. We denken dat hij een aantal goede zaken verricht op de universiteit en willen daar zeker ook aan bijdragen. Wat de verkoop van Ten Prinsenhove betreft, denken we echter dat hij het bij het foute eind heeft; de universiteit moet absoluut wel zelf koten voorzien. De privémarkt toont immers goed aan dat zij niet in staat zijn om een kot te garanderen voor de financieel zwakkere studenten. We zijn niet akkoord met de strategie om koten uit de privé te subsidiëren, maar willen een duurzame oplossing die lage prijzen weer voor minstens 40 jaar kan garanderen.

blijf kritisch

Dat de rector zijn beleid verdedigt naar alle studenten toe, is ongetwijfeld iets om aan te moedigen. We mogen ons hier echter niet door laten afleiden; de universiteit is een openbare instelling waarin iedereen een aandeel heeft. Het is dus ons recht, sterker nog onze plicht, om kritisch te blijven tegenover het beleid dat het bestuur voert. De rector doet uitschijnen dat meer dan 1000 studenten zonder meer de petitie getekend hebben. Niets is echter minder waar; veel ondertekenaars stelden zeer kritische vragen en gingen in discussie alvorens te tekenen. Veel van de argumenten van de rector waren al bekend bij de studenten of hebben we zelf ook aangebracht.

Op maandag 7 mei om 19u30 in R.014 organiseert de Studentenraad een overleg tussen de studenten en rector Van Goethem. Een van de thema’s op de agenda is Ten Prinsenhove. Dit is een uitgelezen kans om dat ernstige debat, waar de rector expliciet om vraagt, zelf aan te gaan. Daarom roepen we op om zeker naar het overlegcomité te gaan.

Diezelfde dag organiseren we een ‘CAMP-IN’ aan het studentenhome, waar we de vraag naar de renovatie van Ten Prinsenhove nog kracht bij willen zetten, alvorens we naar het overlegcomité gaan. Vind je ook dat een peda als Ten Prinsenhove onmisbaar is om voor iedereen de toegang tot het hoger onderwijs te garanderen? Protesteer dan met ons mee voor de renovatie van Ten Prinsenhove en betaalbare koten! Neem gerust ook een tentje en vrienden mee; als de universiteit ons geen slaapplaats kan garanderen, dan doen we het zelf wel! Afspraak, met of zonder tent, op maandag 7 mei om 16u30 aan de Komida, Koningstraat 8!

David Danssaert,

Voorzitter Comac Antwerpen

Treur niet als je thuis geen Wii of Playstation tot je beschikking hebt, YouTube staat tot je dienst! Je hoeft dan alleen jezelf punten te geven, maar misschien is dat wel net een verademing tijdens dé tijd van het jaar?

Zelfs in een vrijheidsbeperkende periode als de examens, staat het je uiteraard volledig vrij je eigen dansnummers uit te kiezen, maar mocht de keuze even te overweldigend worden, hier een aantal dwarse suggesties per categorie:

de romantische mood

Haal die broer, zus of lief van achter het bureau vandaan en dans de sterren van de hemel met een pas de deux! Motieven genoeg: om wat te kalmeren van al dat stresserend studeren, om eens een andere emotie te voelen dan pure wanhoop of simpelweg als opwarmer voor een daaropvolgende dancebattle!

1. Bill Medley & Jennifer Warnes – (I’ve Had) The Time Of My Life

2. Grease – You’re The One That I Want

3. Robbie Williams and Nicole Kidman – Somethin’ Stupid

just sweat

Ter afwisseling van het zweten bij een moeilijke vraag op je examen, is het wel eens fijn dat lichaamsvocht te gebruiken bij een andere activiteit! Leef je uit, maar wees gewaarschuwd: een verrekte spier door een te uitbundige beweging is snel gebeurd. Het is eens wat anders dan een studeerkramp, maar aangenaam is toch anders.

1. Aquarius – 99 Luftballons

2. Scissor Sisters – I Don’t Feel Like Dancin’

3. Nicki Minaj – Starships

de rebel

Examens halen soms de vechter in je naar boven, schreeuw het van de daken dat het je eigenlijk allemaal niet zo veel kan schelen. I don’t care! Maar weet ook dat UAntwerpen-studenten doorzetters zijn, we will survive!

1. P!NK – So What

2. Gloria Gaynor – I Will Survive

3. Icona Pop FT. Charli XCX – I Love It

de meezinger

Academisch talent is heus niet alles, laat je maar eens horen! Nachtegaal of niet, met deze meezingers kom je al multitaskend je pauze door. Niet iedereen studeert immers luidop, je stem trainen voor dat ene mondelinge examen hoort er ook bij. (Wie weet scoor je wel een puntje extra als je toonvast je antwoord zingt? Het is het proberen waard …)

1. John Newman – Love Me Again

2. ABBA – Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)

3. Rihanna – Diamonds

de guilty pleasure

Stiekem is dit een vervolg op de vorige categorie, maar je hoeft je nergens voor te schamen. Geef toe, je kent de tekst!

1. Carly Rae Jepsen – Call Me Maybe

2. One Direction – What Makes You Beautiful

3. Disney’s Frozen – Let It Go

Croque monsieurs zijn dan ook het perfecte examen-middag-tussendoortje: je kunt je dierlijke instincten eens de vrije loop laten en gewoon lekker met je tien geboden eten. Bovendien hoef je er niet speciaal voor naar de bakker te lopen, want al wat ouder brood volstaat ook. Gewoon een goede klodder boter erop om het extra knapperig te maken en zo de benodigde calorieën terug te winnen na een lange voormiddag hard studeren!

Een echt gespecialiseerde croquemachine voor de diehards maakt dit culinair avontuur allemaal wat gemakkelijker, maar je hoeft geen nieuwe huilbui te krijgen als dit niet tot je keukenassortiment behoort. Een goed voorverwarmde oven (180° à 200°C) of een pan met wat boter volstaat.

Verandering van spijs doet natuurlijk eten, dus speciaal voor jou stelden wij een heel weekmenu samen, zodat je je kostbare hersenactiviteit niet meer aan zulke (nochtans levensbelangrijke) vragen moet besteden als: “welke croque zal ik vandaag eens maken?”

maandag: ‘we kunnen het leven aan!’-croque

Het is het begin van de week en we hebben onze ambities nog niet verloren. We houden het simpel voor vandaag: een eenvoudige croque met kaas en ham (hoeveelheid zelf te bepalen), zodat we snel en efficiënt ons eten kunnen bereiden, even kunnen genieten en er weer helemaal invliegen. Voor de vegetariërs onder ons: eentje is geentje, dus twee plakjes kaas zijn hier een goed alternatief.

Optioneel voor de échte ambitieuze studenten in ons midden: een of twee spiegeleitjes en klaar is kees!

dinsdag: ‘het is moeilijk, maar het gaat’-croque

Iets zoets ter afwisseling en om het humeur op peil te houden: beleg je croque met geitenkaas, pijnboompitten en honing (of een sneetje oude kaas als je je niet meer kunt herinneren wanneer er voor het laatst boodschappen zijn gedaan). Als je het helemaal af wilt maken: haal je rozijnenbrood maar boven en een deugddoende middagbreak is gegarandeerd!

woensdag: ‘wanneer begint de vakantie?’-croque

Halfweg! Het vorige weekend lijkt alweer veel te lang geleden, het volgende halen lijkt nog een eindeloze queeste en de emoties beginnen weer hoog op te lopen: tijd voor de nodige portie chocolade!

Plunder de chocolade-druppels-voorraad van je ouders (hagelslag werkt ook) en beleg je croque tot je de zon weer ziet schijnen. Wil je jezelf toch een beetje het gevoel geven gezond bezig te zijn? Pimp je croque op met wat bananen- of aarbeienschijfjes.

donderdag: ‘dag zonder vlees’-croque

Examens of niet, af en toe een beetje aan het milieu denken kan geen kwaad. Botvier daarom je creativiteit met schijfjes aubergine, courgette en zongedroogde tomaten. Voor de hummus-fanaten is er goed nieuws: dit bereidt ook een smakelijke combinatie, zowel als beleg als als extraatje (want geef toe, dat verdienen we wel).

vrijdag: ‘help!’-croque

De laatste dag van de week is aangebroken dat je zelf voor je middageten moet zorgen en je gewoon zonder te veel moeite iets achter je kiezen wilt steken! Recycleren kunnen we als de besten, dus haal dat restje spaghettisaus en wat kaas boven en smijt deze tussen je croque. Onmiddellijk resultaat (wat dat doet toch ook eens deugd) verzekerd: een hartverwarmende maaltijd.

weekend

Je ouders hoeven nu hoogstwaarschijnlijk niet te werken, dus hoog tijd om je zieligheidskaart te trekken en je te laten verwennen, de volle drie maaltijden per dag!

nieuwe week

Herhaal de hierboven beschreven cyclus, want onthoud: elke dag = croquedag!

Een laatste tip voor de mensen met broers en zussen om culinair zonder spanningen de examenreeks door te komen: JOEY DOESN’T SHARE FOOD!

1. how to survive the exams

We beginnen meteen met de belangrijkste video voor de examenperiode. YouTube-ster Daniel Howell geeft in zijn video enkele tips om de blok zo intact mogelijk door te komen. Hij doet het met de nodige portie humor en overreacting. Of elke tip even handig is, is nog maar de vraag, maar Howell geeft zeker een paar keer goed advies in deze video.

2. how to clean your room fast

Tijdens het studeren grijpen de meeste studenten elke vorm van afleiding met beide handen. Een nuttige manier om je pauze in te vullen, is om je kamer eens goed op te ruimen. Je gedachten worden even afgeleid en je bent nog nuttig bezig ook. Ook is het aangenamer om in een propere omgeving te studeren. Ella Elbels legt in enkele handige stappen uit hoe je je slaapkamer zo snel mogelijk kan opruimen.

3. how to sleep in 5 minutes anywhere

Voldoende slaap is van essentieel belang tijdens de examens. Zonder is het een stuk moeilijker om je te concentreren en bovendien gaat je humeur er alleen nog maar meer op achteruit. Snel in slaap kunnen vallen is dus erg belangrijk in deze periode van het jaar. Eva Fox geeft in haar video enkele tips om snel in slaap te kunnen vallen. Helpen de tips zelf niet, dan kan de best wel saaie stem in de video je misschien in slaap krijgen.

4. how to deal with an annoying younger sibling

Niets zo vervelend als een jongere broer of zus die je kamer komt binnenvallen tijdens het studeren, gewoon, om te vragen hoe het gaat. Broer- of zuslief blijft meestal langer plakken dan strikt noodzakelijk om die vraag te stellen en om naar het eventuele antwoord te luisteren, indien je nog goed gehumeurd genoeg bent om dat daadwerkelijk te geven. Howcast legt uit hoe je het best omgaat met een jongere broer of zus die je lastig valt, zodat jij weer gewoon verder kan studeren.

5. how to beat exam anxiety

Last but not least, hoe omgaan met de stress. Stress en examens gaan hand in hand. Angst om te falen is een veel voorkomend probleem onder studenten. Te hoge angst- en stresslevels zijn echter niet gezond en zorgen vaak zelfs voor lagere scores. Zonder stress zouden de examens een heel stuk makkelijker verlopen. Greg and Mitch geven hun zeven beste tips om ermee om te gaan.

Hopelijk helpen deze video’s je een beetje door de examens. En anders kunnen ze altijd nog als leuke pauze dienen of kan je meer dan genoeg andere nuttige video’s op YouTube vinden. Maar zorg er wel voor dat je niet al je studeertijd op YouTube verspilt, omdat je zo beter wil leren studeren.

Iedereen die weleens op de verpakking heeft gekeken, of gewoonweg beschikt over een beetje gezond verstand, weet dat Tic Tacs uiteraard niet suikervrij zijn. Sterker nog, ze bestaan haast puur uit suiker. Desondanks worden deze snoepjes in de VS als suikervrij verkocht. Dat komt omdat het door Amerikaanse overheidsvoorschriften is toegestaan om een product als suikervrij te verkopen wanneer er minder dan een halve gram van inzit. En, je raadt het al, een Tic Tac weegt minder dan een halve gram.

Dat het snoepje voor 94,5% uit suiker bestaat, doet er voor de Amerikanen dus niet veel toe. Net zomin als dat alle Tic Tacs samen wel meer dan een halve gram wegen. Maar wees nu eens eerlijk: wie eet er nu maar één Tic Tac? Je eet er toch minstens twee, of nee drie, of … waarom niet ineens heel het doosje? Eentje is geentje, hè. Maar dan begint de suiker natuurlijk wel te tellen ... 

Dit is uiteraard een slimme verkoopstrategie om de snoepjes makkelijker de winkel uit te krijgen. Want, ah ja, als ze dan toch zogezegd suikervrij zijn, waarom zou je dan voor een gesuikerd alternatief kiezen? Al trekt de stereotiepe Amerikaan zich waarschijnlijk niet veel van het suikergehalte aan, toch zal het aan de gemiddelde consument waarschijnlijk beter verkopen wanneer je er dan toch ‘suikervrij’ op kan zetten. 

Kortom, als je suikervrij door de examens wil geraken, zijn Tic Tacs niet de juiste oplossing. Wat de VS ook mag beweren, er zit wel degelijk suiker in deze snoepjes. Het beste alternatief om met suikervrijheid de blok te overleven is natuurlijk om helemaal geen snoep te eten en enkel gezonde snacks als fruit en nootjes te eten. Maar natuurlijk zit er ook geen suiker in chips. En zelfs dan nog: het zijn de examens, je mag jezelf weleens verwennen tussen al dat studeren door. Geef dat doosje Tic Tacjes anders nog eens door.