“Vergelijk het binnenoor met een gazon: de grassprietjes zijn de haartjes op de haarcellen in het slakkenhuis. Als je op gazon loopt, is dat helemaal niet erg als hij daarna de tijd krijgt om zich te herstellen. Maar de grassprietjes op de plaatsen waar je elke dag vijftig keer overheen loopt, gaan kapot en verdwijnen. En dan heb je een probleem natuurlijk.” Dat zegt professor Guy Van Camp, biochemicus en hoogleraar medische genetica aan de faculteit Biomedische, Farmaceutische en Diergeneeskundige Wetenschappen. Samen met zijn onderzoeksgroep zoekt hij naar factoren die aan de basis liggen van ouderdomsslechthorendheid en lawaaigeïnduceerd gehoorverlies. De oorzaak van deze twee aandoeningen is complex: zowel omgevingsinvloeden als genetica spelen een rol. dwars vroeg hem de, euh, oren van het lijf.

Gedaan met de tijd dat milieubewuste mensen werden voorgesteld als blootsvoetse hippies in een boom van het Amazonewoud. Duurzaamheid is vandaag de dag een moderne en vooral belangrijke factor in onze samenleving. De UA en Universitas, de grootste cursusdienst van Antwerpen, dragen een opvallend steentje bij.

Ides Nicaise heeft blijkbaar weinig affiniteit met de realiteit en praat naast de kwestie. Met zijn ondoordacht discours stigmatiseert hij, bevestigt hij clichés en haalt hij de zovele kansen die men hier biedt onderuit.

In ‘Pygmalion’, een toneelstuk uit 1913, vertelt George Bernard Shaw het verhaal van professor Henry Higgins en het simpele bloemenmeisje Eliza Doolittle. Higgins wedt met een vriend dat hij van de eenvoudige Doolittle in geen tijd een upper class lady kan maken. Een verhaal over opvoeding en de maakbare mens dat soms opvallend dicht bij de werkelijkheid staat.

Op een druilerige 1 mei, terwijl u op de Grote Markt de Internationale stond te zingen of garnalencocktail zat te eten op het communiefeest van uw neefje, trok dwars naar VT4. Daar troffen we Roos Van Acker voor een gesprek over studeren, werken, reizen, Humo, Antwerpen en marinakes.