Erasmus in

Vorige maand, vlak na de examens van januari was het zover: het beginpunt van een half jaar Madrid. De eerste dagen hier waren echter een grote puinhoop. Je komt aan in een hotel in een stad waar je nog nooit geweest bent, in een land waar de mensen een taal spreken die je maar half kent.

Laten we bij deze het gepatenteerde chauvinisme van de Sinjoor naar het land der hardnekkige mythen verbannen: “Onlangs werd bevestigd wat we allemaal al lang weten: de universiteit van Gent is de beste van België. Een grote droom van het rectoraat gaat in vervulling.” Dat leerde ons het januari-nummer van Schamper. De jongens en meisjes van ’t blad van...

‘De piekertrein naar Leuven rijdt het station binnen op spoor negen...’ We gaan aan de rand van het perron staan en staren voor ons in de verte, totdat die fluitend wordt afgesneden. We stappen gelaten in en in de wagon bouwen we een doolhof van kranten.

De meest gepopulariseerde, generische tranquillizer voor jong en oud is ongetwijfeld een colonne vlokjes die zich weven tot een tapijt dat het landschap maagdelijk rein wast. De drukte wordt van de mens afgeschrobd en een spiegelgladde bodylotion van onthaasting wordt in de plaats ervan aangebracht. Naar een slee wordt harder gezaagd dan naar het...

Er is een man die ons land al zeven jaar in een wurggreep houdt, die we liefst opgesloten en weggeborgen in een donkere kelder niet zouden zien, ver van het wereldnieuws en het televisiescherm. Mensen willen er niet meer van weten, kunnen zijn blik niet meer verdragen – al houdt hij die zelf al gemakkelijkheidshalve verborgen achter een zwart balkje –...