Begin oktober werd dwars door OPENDOEK, koepelorganisatie voor theater in de vrije tijd, uitgenodigd voor Food For Laughs. We gingen gretig in op de uitnodiging en fietsten drie dagen op en af naar Stormkop om het festival rondom humor bij te wonen. Samen met humoronderzoeker en spreker op het festival Dick Zijp blikken we terug en bespreken we die vermaledijde vraag die het gehele festival steeds maar weer aan de oppervlakte kwam: ‘Kunnen we nog wel overal over lachen?’ Is die plaat inmiddels niet grijsgedraaid?

Aan Universiteit Antwerpen werd deze maand geschiedenis geschreven. De eerste studentenvakbond zag het levenslicht. Met een reeks stakingsacties op en rond de Stadscampus nam de organisatie een vliegende start.

Toen de dieren nog spraken, begon de homo sapiens sapiens ermee. Taal bleek een nuttig instrument om allerlei dingen mee te regelen, dus de meme die ze uiteindelijk is, overleefde het om met de soort samen te vallen. Zo werden woorden de kroning van de menselijkheid, het ideale medium om zowel noodzakelijkheid als je eigen noden op te enten. Onze meandertaler hoopt daarom met zijn zwelmend gezwalm eindelijk toe te kunnen treden tot de hoogste klasse der mens: de pseudo-intellectueel.

Je kent het wel, met volle moed begin je in september (weer) aan je opleiding, maar in oktober voel je de herfstblues al terugkomen. Je zucht en puft je door het semester heen en begint te twijfelen aan je studiekeuze. Hoe anders had je leven er kunnen uitzien mocht je een ander pad ingeslagen zijn? Daarom gaat dwars elke editie haar boekje te buiten en zetten we een student in een andere studierichting om daar een les bij te wonen. In deze editie neem ik, een student Taal- en letterkunde, onopgemerkt plaats in een les ‘Public Health, Policy and Practice’ uit de Engelstalige tweede master Epidemiology, gegeven door Guido Van Hal.

Lucas Dhont is dé Vlaamse regisseur die steeds meer naam maakt. Na zijn debuut met de film Girl in 2018 brengt hij nu Close uit; een film die de pracht en breekbaarheid van een vriendschap haarfijn in kaart brengt. Close valt niet alleen bij het publiek in de smaak, maar duidelijk ook bij de filmdeskundigen. De film won niet alleen tal van prijzen op de filmfestivals van Cannes, Sevilla en New York, maar werd ook de Oscarinzending van België voor 2022. Een niet te missen speelfilm dus.

Het is nog te vroeg om al bezig te zijn met de feestdagen. Beweren ze. De snoodaards. Maar de kerstbomen zijn al lang te koop in de supermarkten en de kerstwinkel op de Meir heeft de deuren alweer geopend als een goedaardige natuurgod. Eerlijk? Ik denk dat ze allemaal niet weten waar ze het over hebben. Er is veel mis met het kapitalisme, maar een degelijke interne kalender heeft het wel.