Onlangs had ik weer een retour Nederland geboekt. Ik was net op tijd de trein binnengesprongen en zette me snel tegenover een man en zijn dochter. Kort daarna verscheen de moeder met nog een zoon en peuter uit de tussenruimte. Wat onwennig drukten ze zich in de andere hoek. Enkele ongemakkelijke minuten en een vriendelijke overbuurman later konden ze mijn oude plek innemen.

Op 22 februari 2010 vond het Lingua Kortfilmfestival voor het eerst plaats. Promofilmpjes, gemaakt door het toenmalige praesidium, spoorden de studentenbevolking aan om hun zelfgemaakte kortfilms in te zenden, opdat ze voor het allereerst in Theater Het Klokhuis konden strijden voor de felbegeerde eerste plaats. Dit jaar vond de jubileumeditie plaats in Theater Elckerlyc. Wij gingen er de sfeer opsnuiven, strikten de organisatoren voor een interview en bekeken de vertoonde kortfilms.

Je zal het maar voorhebben: het ligt op het puntje van je tong en toch kan je er niet opkomen. Dat ene woord ontglipt je keer op keer. Ook dit jaar schiet dwars alle schlemielen in zulke navrante situaties onverdroten ter hulp. Maandelijks laten we ons licht schijnen op een woord waar de meest vreemde betekenis, de meest rocamboleske herkomst of de grappigste verhalen achter schuilgaan. Deze editie het begrip ‘awumbuk’.

Het is niet omdat je veel onnozele weetjes kent, dat je een betweter bent. Dat bewijst een van onze redacteurs elke maand door een waanzinnig interessant, ongelofelijk boeiend of verbluffend spannend feit te delen.

Het lijkt een haast onmogelijke taak: Universiteit Antwerpen, verdeeld over negen faculteiten en drie campussen, één uniforme gestalte geven richting de buitenwereld. In een tijd waarin zowel studenten als buitenstaanders sociale media gebruiken als eerste contactpunt met de universiteit, is er meer dan ooit behoefte aan een eenduidig voorkomen op het internet. Daarom nam dwars een kijkje in de keuken van Margot Bloemen, de kersverse socialemediamanager van Universiteit Antwerpen.

Voor het eerst zijn we in staat om veranderingen van het klimaat vast te leggen en te voorspellen. Een onderzoek uit 2010 wees uit dat er onder klimatologen een consensus van 97 procent bestond dat door de mens veroorzaakte klimaatopwarming bestaat. In een soortgelijke studie van meer dan 11.000 wetenschappelijke artikelen in 2019 groeide deze consensus tot de volle 100 procent. Daarom is het ook niet bepaald een verrassing dat er de vorige jaren meer en meer protesten waren om het beleid rond klimaatopwarming in verschillende landen en op verschillende niveaus aan te kaarten. Het maatschappelijke debat wordt in onze actualiteit vaak polariserend gevoerd en effectieve maatregelen door onze regeringen blijven klaarblijkelijk uit. Waarom is dat zo? En kunnen wij als studenten een noemenswaardig steentje bijdragen?