BRIEF AAN DE ZOMER

Het is alweer een tijdje geleden dat we elkaar nog hebben gehoord. Ik zag je onlangs wel, ergens in februari, maar voor ik het goed en wel besefte, was je alweer vertrokken. Ik had je toen graag gesproken, over je verre reizen, je plannen ... Gewoon, hoe het met je gaat. 

Ik voel dat je weer op komst bent en daarom schrijf ik je alvast een korte brief. Zo ben je op de hoogte van alles wat er is gebeurd tijdens je afwezigheid. Vooral wil ik je graag mijn verwachtingen meegeven, zodat je er, waar mogelijk, een beetje rekening mee kan houden. 😊 

Eerst en vooral wil ik je vragen om je aankomst nog heel even uit te stellen. Hoe hard ik er ook naar verlang je opnieuw te zien en al onze verhalen in geuren en kleuren met elkaar te delen, wacht nog even. Eerst moet ik enkele moeilijke weken trotseren. Die zullen al mijn energie en focus opslorpen. Geen kruimeltje laten ze voor jou over. Ik zou je namelijk graag fatsoenlijk ontvangen: met een Aperol en een boeiend boek, languit badend in jouw zonlicht. Het zou toch zonde zijn als je te vroeg aankomt en ik je niet naar behoren kan verwelkomen. 

Nadien sta ik helemaal voor je klaar, beloofd! Ik doe alvast mijn best om het stoffige zwembad op te zetten voor je arriveert, zo kan je meteen een plonsje nemen. Kan je me dan wel beloven dat je lekker lang blijft hangen, zodat ik er tot laat september zelf ook overvloedig in kan dobberen? 

Daarnaast nog een klein dingetje. Ik weet hoe uitgelaten je wordt van al die gelukkige snoetjes, maar probeer je enthousiasme toch wat te temperen. Wekenlang boven de 30 graden jaagt iedereen naar binnen, terwijl je net zo graag buiten met ons rondhangt. Een ijsje smaakt zoveel beter in jouw warmte, maar smelt net iets te snel als je overdrijft … 

Tijdens je afwezigheid bleven de meeste mensen noodgedwongen opgesloten in hun kot. Herfst en zijn vriend Wind gaven alle bomen opnieuw een radicale knipbeurt (niet altijd even geslaagd …). Uit angst voor een even warrig kapsel durfde niemand naar buiten. 

Ook Winter drapeerde traditiegetrouw een deken van dikke, grijze wolken over de heldere hemel. Dat is toch niet te geloven?! En daarbovenop was Lente dit jaar, zoals altijd, weer net iets te onvoorspelbaar. Maak zo maar eens met een gerust hart de juiste kledingkeuze. 

Wij wachten dus ongeduldig (maar net geduldig genoeg) op jou om samen gezellig terrasjes te doen. Ik hou de zonnecrème alvast klaar. Jij brengt de zon? 

Warme groetjes 

dwars