Vicepresident Harris werd de nieuwe democratische presidentskandidaat nadat Joe Biden zich deze zomer uit de race terugtrok. In plaats van de traditionele campagneroute te volgen, heeft Harris zich succesvol gerebrand door de brat-trend van popster Charli XCX volledig te omarmen. Gekenmerkt door de neongroene kleur en de rebelse houding heeft deze trend de presidentskandidaat zeer populair gemaakt bij de jonge kiezers. Zo hielp het Harris om een recordbedrag van 81 miljoen dollar aan donaties in één dag op te halen.

brat summer, the origin story

Het idee om de trend te integreren in de presidentscampagne ontstond nadat zangeres Charli XCX “Kamala IS brat” tweette. Het team van Harris paste zijn strategie snel aan en omarmde het album en de associatie met de popster. Zo integreerde Harris de neongroene achtergrond, net zoals Charli’s muziek, in TikTok-video’s op het officiële profiel van de campagne. Dat gaf haar onmiddellijk een culturele boost vanuit de Gen Z-hoek. Daarnaast plaatst Kamala Harris zich met haar voornaam in de schijnwerpers. Deze first name basis maakt haar toegankelijker voor de jongere generatie dan andere klassieke politici. Deze onconventionele benadering heeft Harris zeker geholpen om een frisse wind te laten waaien door Washington D.C. en bijgevolg de hele Verenigde Staten. Zo trekt ze een jong publiek aan dat zich gemakkelijk identificeert met de zelfverzekerde, maar niet per se perfecte, brat-houding.

de laatste verkiezingsloodjes

Ondanks de vliegende start van de campagne blijft de race naar het Witte Huis een uitdaging. Harris moet haar brede steun consolideren en twijfelende kiezers winnen. Aan de republikeinse kant jongleert Donald Trump met juridische problemen en hoopt hij deze gescheiden te houden van zijn presidentsrace. Harris’ blazoen is minder bezoedeld, waardoor de brat summer de weg vooruit lijkt. De kritiek van Trump op de brat-houding is tevergeefs en versterkt Harris nog meer in de ogen van Gen Z. Hoewel Trump eerst minder gefocust leek op het vergaren van jonge kiezers, catert hij zijn campagne nu toch meer naar Gen Z. Net als 
Harris begon Trump onlangs met een TikTok-account en begon hij zelfs te toeren langs Amerikaanse colleges. Is dit een wanhoopsactie?

Drie weken voor de verkiezingen blijft Harris vastbesloten om haar momentum vast te houden. Met Harris’ onconventionele campagne en het terugtrekken van Biden lijken de kansen van de democraten aanzienlijk te zijn gegroeid. Is de VS nu eindelijk klaar voor zijn eerste vrouwelijke president?

de rode draad

Het wielerseizoen op de weg werd dit jaar gekenmerkt door vele valpartijen, waarbij zowat elke ploeg getroffen werd door renners die door breuken en blessures moesten opgeven. Dit beïnvloedde natuurlijk ook de nationale selecties voor internationale wedstrijden. De eerste grote val was in Dwars door Vlaanderen, waar Wout van Aert, Jasper Stuyven, Mads Pedersen en Biniam Girmay vielen. Het verdict was erg zwaar voor die eerste twee: ze braken allebei hun sleutelbeen en Van Aert brak ook nog enkele ribben. Bye bye Ronde van Vlaanderen voor beide renners.

Enkele weken later volgde een nieuwe val in de Ronde van het Baskenland, waar boomwortels in een afdaling voor een massale val zorgden. Het grootste slachtoffer van deze valpartij was Jay Vine die twee ruggenwervels en een nekwervel brak. Steff Cras belandde samen met hem in een betonnen greppel en liep een klaplong op. Ook Jonas Vingegaard lag tegen de grond. Een gebroken sleutelbeen, enkele gebroken ribben, een klaplong en een longkneuzing waren het zware verdict. Remco Evenepoel probeerde de val nog te ontwijken, maar knalde uiteindelijk toch tegen de grond. Hij brak zijn sleutelbeen en schouderblad.

Hoewel de betrokken renners maanden moesten revalideren, overleefden ze het tenminste. Dit in tegenstelling tot de Noor André Drege en de Zwitserse Muriel Furrer, die dit jaar stierven bij ongelukken in een afdaling. Deze incidenten en de vele valpartijen riepen vragen op over de veiligheid van de wielersport, aangezien renners in afdalingen vaak snelheden boven de honderd kilometer per uur halen met minimale bescherming. Slechts een dun laagje Lycra scheidt hen van het asfalt. Ideeën voor betere bescherming blijven echter nog verre toekomstmuziek, waardoor de sport ontzettend gevaarlijk blijft.

Olympische en Paralympische Spelen

Ondanks de vele valpartijen was het afgelopen wielerseizoen toch spectaculair, met als hoogtepunten de Olympische en Paralympische Spelen in Parijs. Remco Evenepoel schitterde door als eerste man ooit zowel de Olympische tijdrit als de wegrit te winnen. Wout van Aert eindigde als derde in de tijdrit na een zilveren inhaalrace van Filippo Ganna. Pechvogel was de twintigjarige Brit Joshua Tarling, die door een val net buiten het podium viel.

De wegrit van 273 kilometer in en rond Parijs paste perfect bij klassieke renners als Wout van Aert, Mathieu van der Poel en Mads Pedersen, maar de opvallende afwezige was Tadej Pogačar. Hij nam niet deel aan de Spelen wegens vermoeidheid, al zal de niet-selectie van zijn verloofde Urška Žigart ook een rol hebben gespeeld. Wie wel aan de start stond, was kersvers Olympisch kampioen Evenepoel. Hij plaatste een aanval op veertig kilometer van het einde en reed solo naar de overwinning, ondanks een lekke band. Evenepoel won met een minuut voorsprong op Valentin Madouas. Een andere Fransman, Christophe Laporte, veroverde de derde plaats.

Bij de vrouwen ging de winst in de wegrit verrassend naar de Amerikaanse Kristen Faulkner. Op de laatste beklimming van de Butte Montmartre hadden Marianne Vos en Blanka Vas een handvol seconden over op de eerste achtervolgers, Faulkner en de wereldkampioene Lotte Kopecky. Op een kleine drie kilometer van het einde versmolten de groepen en versnelde Faulkner. Geen van de anderen ging haar achterna en zo won ook zij solo de Olympische wegrit. In de sprint voor de overige medailles haalde Vos het van Kopecky en Vas. In de tijdrit won Grace Brown voor Anna Henderson en Chloé Dygert. Lotte Kopecky werd er zesde.

Op de Paralympische Spelen behaalde België vier medailles in de tijdritten. Er was echter kritiek op de organisatie, omdat de Paralympische renners langs de Parijse achterbuurten moesten fietsen en zo dus de iconische locaties links lieten liggen. Ook was er controverse over het samenvoegen van atleten met verschillende handicaps in dezelfde categorie. Ewoud Vromant, met één been, verloor nipt van Alexandre Léauté, met twee benen. Jonas Van de Steene moest zijn wegrit dan weer opgeven na een aanrijding, en dit terwijl hij op medaillekoers lag. Zonder reservefiets kon hij niet verder en kon België daags nadien ook niet starten in de ploegenachtervolging.

Europese Kampioenschappen

De Europese Kampioenschappen vonden dit jaar plaats in Belgisch Limburg. De wegrit werd vooraf getipt als een massasprint en dat weerspiegelde zich in de samenstelling van de nationale selecties, die grotendeels bestonden uit sprinters en hun treintjes. Bij de vrouwen ontbrak een van de grote favorieten, Lotte Kopecky. Lorena Wiebes, die vooraf als topfavoriete werd beschouwd, maakte die verwachting volledig waar door in een indrukwekkende sprint de overwinning op te eisen. Samen met haar op het podium stonden Elisa Balsamo en Daria Pikulik.

Bij de mannen was de Belgische ploeg een van de sterkste met twee uitgesproken kopmannen, Tim Merlier en Jasper Philipsen, die elk werden ondersteund door hun eigen sprinttrein. Het verloop van de wedstrijd bleef erg spannend, zeker nadat Mathieu van der Poel enkele aanvallen plaatste om uit het peloton weg te springen in een poging de sprint te ontlopen. Deze aanvallen werden keer op keer geneutraliseerd, waardoor het uiteindelijk toch neerkwam op de verwachte massasprint. Hierin toonde Merlier zijn klasse door het goud te veroveren. Olav Kooij moest genoegen nemen met zilver, terwijl Madis Mihkels verrassend het podium haalde. Jasper Philipsen eindige nipt buiten het podium op de vierde plaats.

De tijdrit, die later in de week plaatsvond, bracht een nieuw hoogtepunt voor Lotte Kopecky. Ondanks haar afwezigheid in de wegrit nam ze wel deel aan de strijd tegen de klok. Kopecky won haar eerste internationale tijdrittitel, voor topfavoriet Ellen van Dijk en Christina Schweinberger. Bij de mannen ontbrak Remco Evenepoel, wat de kansen voor de andere Europese tijdrijders aanzienlijk vergrootte. Het was de Italiaan Edoardo Affini die uiteindelijk met de gouden medaille aan de haal ging, na een indrukwekkende tijdrit waarin hij Stefan Küng en Mattia Cattaneo achter zich liet. Opvallend bij de tijdritten was ook de prestatie van de Belg Alec Segaert. Bij de beloftencategorie, voor renners onder 23 jaar, wist hij voor de derde keer Europees kampioen tijdrijden te worden. Wat zijn prestatie nog indrukwekkender maakte, was dat zijn winnende tijd sneller bleek dan die van Affini bij de elites. Hiermee bewees hij dat hij helemaal klaar is voor de overstap naar de elite volgend seizoen.

Wereldkampioenschappen

Het WK van 2024 vond plaats in en rond Zürich en werd gekenmerkt door veel regen, tricky afdalingen en scherpe bochten. Dit leidde tot veel valpartijen en helaas ook een overlijden. De achttienjarige Zwitserse Muriel Furrer liet het leven tijdens het WK voor junioren in een natte afdaling. Op verzoek van haar ouders ging het WK verder, met een minuut stilte voor elke wedstrijd en de vlaggen op halfstok.

De koers gaat echter voort. België kende een succesvol WK met zes medailles bij de G-wielrenners, waaronder goud in het tijdrijden voor Ewoud Vromant en goud in de wegrit voor Maxime Hordies. Vromant won ook brons in de wegrit, terwijl Hordies brons pakte in de tijdrit. Tim Celen behaalde zilver in de T2-klasse in de tijdrit en Marvin Odent behaalde ook zilver in zijn tijdrit.

Bij de vrouwen viel de tijdrit wat tegen voor Lotte Kopecky. De kersverse Europees kampioene tegen de klok zei zelf dat ze haar waardes niet kon trappen en eindigde als vijfde op ruime afstand van Grace Brown, die ook de Olympische tijdrit won, Demi Vollering en Chloé Dygert. De wegrit werd een echte nagelbijter. Het koude en natte weer zorgde voor een loodzware koers waarbij enkel de topfavorieten een rol van betekenis zouden spelen. Voor België waren dat uittredend wereldkampioene Lotte Kopecky en bergkoningin van de Tour de France Femmes, Justine Ghekiere. Ghekiere was een ploeg op zich tijdens deze wegrit: ze reageerde op elke aanval van de sterke Nederlanders en zorgde er eigenhandig voor dat Kopecky nog kon meestrijden voor de regenboogtrui. Ook de andere topfavoriete Vollering streed nog volop mee voor het goud, net als een tiental andere vrouwen. Op enkele kilometers voor de finish bleek dat het een sprint voor goud ging worden. Kopecky sprintte naar haar tweede wereldtitel op rij. Chloé Dygert en Elisa Longo Borghini mochten mee het podium op.

Ook bij de mannen viel de Olympische kampioen opnieuw in de prijzen. Remco Evenepoel won de strijd tegen de klok voor Filippo Ganna. Een verre derde was een andere Italiaan, de Europees kampioen Edoardo Affini. De mannen hadden geluk tijdens hun wegrit, want zij werkten deze volledig af in de zon. Voor de start van de wegrit waren er drie uitgesproken favorieten: uittredende wereldkampioen Mathieu van der Poel, Olympisch kampioen Remco Evenepoel en alleswinnaar Tadej Pogačar. Zoals vaak was er een vroege vlucht, een zestal renners waagde hun kans. Daar kwamen, na een nieuwe aanval, enkele interessante namen bij, zoals Jay Vine en ploegmaten van zowel Pogačar als Evenepoel. De wedstrijd opende volledig toen diezelfde Pogačar op net iets meer dan honderd kilometer voor het einde besloot dat het wat sneller mocht. Met hulp van zijn landgenoot uit de vroege vlucht Jan Tratnik geraakte hij bij de kopgroep. Ook daar ging het echter te traag voor de Giro- en Tourwinnaar en hij viel aan tijdens een steile beklimming. Enkel zijn ploegmaat bij UAE Team Emirates, Pavel Sivakov, mocht mee en de twee maakten er een koppeltijdrit van. Daar kwam echter een einde aan op zo’n vijftig kilometer van de finish. In de achtergrond probeerden de andere favorieten Pogačar terug te halen, maar er kwam nooit een goede samenwerking en Evenepoel zat al snel geïsoleerd. Pogačar maakte het nog spannend, na een mindere laatste ronde werkte hij zijn superaanval succesvol af en werd hij voor de eerste keer in zijn carrière wereldkampioen. Op een kleine minuut van hem kwam Ben O’Connor als tweede toe en sprintte Mathieu van der Poel in een kleine groep naar de derde plaats. Remco Evenepoel eindigde dit WK als vijfde.

Met deze laatste gouden medaille is het internationale wegseizoen afgesloten en kan België terugkijken op een succesvol jaar met bijna twintig medailles, waarvan een kleine tien goudgekleurd zijn. En voor diegenen die niet weten waar ze nu naar kunnen kijken, het einde van het wegseizoen luidt meteen ook de start van het veldritseizoen in, dus koers genoeg!

tip 1

De kans is groot dat je wegwerpscheermesjes gebruikt. Ze zijn dan wel goedkoop, maar ook erg vervuilend en laten we eerlijk zijn: ze werken ontzettend slecht. Een eenmalige investering in een veiligheidsscheermes is een keuze waar je de rest van je leven profijt van hebt. Deze hoef je nooit meer weg te gooien. Je wisselt alleen af en toe het mesje zelf. Het mesje bestaat enkel uit metaal, en is dus goed recycleerbaar. Een betaalbaar veiligheidsscheermes vind je bijvoorbeeld op de webshop bamboozy.nl.

tip 2

Als je op kot gaat, zal je voor jezelf moeten koken. Als je groenten of andere verpakkingen overhoudt, zul je initieel misschien kiezen voor plasticfolie om de overgebleven producten vers te houden. Plasticfolie kun je makkelijk vervangen door een herbruikbaar alternatief: ‘bijenwaswraps’. Dit zijn katoenen lapjes bedekt met bijenwas, die je na gebruik gewoon kunt schoonspoelen onder de kraan. De meest budgetvriendelijke bijenwaswrap vind je bij Wibra.

tip 3

Als student ben je vaak afhankelijk van koffie en thee om de dag door te komen. Daarom is de aanschaf van een herbruikbare koffiebeker een duurzame keuze. Je kunt de beker gebruiken bij de automaten op campus, in je favoriete koffietent, of om natuurlijk je eigen koffie van thuis mee te nemen. Kies het best voor een lekvrije variant, zodat je hem na gebruik probleemloos in je rugzak kunt stoppen. Een lekvrije koffiebeker kun je op allerlei plekken online vinden, er is voor elk wat wils.

tip 4

Je moet je kot natuurlijk ook schoonhouden. Schoonmaakmiddelen in de supermarkt zijn vaak chemisch en daardoor niet goed voor het milieu. Er zijn echter duurzame alternatieven! Je kunt bijvoorbeeld makkelijk zelf je schoonmaakmiddelen maken met ingrediënten als azijn en baking soda. Deze schoonmaakmiddelen zijn vaak net zo effectief als chemische varianten, maar wel voordeliger en duurzamer. Wil je echt helemaal van de wegwerpverpakkingen af? Dan zijn de producten van Brauzz.com misschien wel wat voor jou. Op deze website bestel je een herbruikbare sprayfles met refills die je zelf kunt aanlengen met water. De refills komen in een papieren zakje dat je kan recyclen. Ze zijn dus volledig vrij van plastic.

Door deze eenvoudige en budgetvriendelijke tips toe te passen maak je niet alleen je kot groener, maar draag je ook bij aan een duurzamere wereld. Elk klein stapje in de goede richting kan een groot verschil maken

Voor de Somersstraat 34, vlak bij het Centraal Station, liggen twee plaquettes die voorbijgangers herinneren aan de broers Max en Herman Telebaum. Deze Antwerpse jongens waren slechts kinderen toen hun leven abrupt beëindigd werd door het naziregime. In december van het jaar 1943 verlieten de twaalfjarige Max en de tienjarige Herman hun oude vertrouwde stad Antwerpen om onder te duiken in het Franse weeshuis van Izieu. Dat was een schuilplaats specifiek voor Joodse kinderen. Ze konden daar drie maanden ontsnappen aan de verschrikkingen van de oorlog.

Max was de creatieveling van de twee. Zijn tekeningen, die bewaard zijn gebleven tot op de dag van vandaag, tonen een rijke verbeelding. Zo schetste hij een vliegtuig boven bergen en een indiaan in kleurrijke gewaden. Ondanks de dreiging wist hij troost te vinden in zijn kunst, tot het noodlot helaas toesloeg op 6 april 1944. Onder leiding van Klaus Barbie viel de Gestapo het weeshuis binnen. Max en Herman werden, samen met 42 andere kinderen en hun zeven verzorgers, gearresteerd. Enkele dagen later werden ze naar Auschwitz gedeporteerd, waar ze, net als zovelen, een gruwelijke dood vonden. Enkel de dertigjarige geneeskundestudent Léon Reifman kon toen aan de Gestapo ontsnappen door snel uit het raam te springen en zich in een struik te verstoppen. Later die avond hielpen de buren hem om uit Izieu te vertrekken. Na de oorlog heeft Reifman tegen Barbie getuigd tijdens zijn proces. Barbie werd uiteindelijk veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf en overleed in 1991 aan leukemie, zonder ooit berouw getoond te hebben.

De struikelstenen in Antwerpen, waaronder die van Max en Herman, vormen een onderdeel van het herdenkingsbeleid van de stad. Je kan zelf een struikelsteen aanvragen voor een slachtoffer van de Tweede Wereldoorlog via het aanvraagformulier op de website van Stad Antwerpen. Deze stenen dwingen ons de gruwel van de oorlog te herinneren en waarschuwen ons voor de toekomst, zodat dergelijke tragedies nooit meer plaatsvinden.

een kleine blik terug in het verleden

In 2019 werd de term ‘de knip’ voor het eerst vernoemd in een onderwijscontext. In De Standaard verscheen het artikel “Kan ‘harde knip’ studenten motiveren?’” dat uitweidde over een actie van minister van Onderwijs Ben Weyts om een harde knip in te voegen tussen de Bachelor en Master aan de Vlaamse universiteiten. Dat hield in dat studenten niet aan hun masteropleiding mochten beginnen zonder een geldig bachelordiploma. Zo wou Weyts de studieduur verkorten door het combineren van bachelor- en mastervakken te verbieden. Daarnaast legde hij het idee op tafel dat eerstejaarsstudenten zich pas mochten herinschrijven voor dezelfde opleiding als ze de helft van hun opleidingsonderdelen behaalden. Beide acties zijn later afgekeurd door experts omdat ze als ‘te streng’ gezien werden.

In een lezersbrief van De Morgen uit 2021 kwam de knip opnieuw naar boven en meer in het model zoals wij het nu kennen. Een ombudsmedewerker van Arteveldehogeschool schreef het volgende: “Minister Weyts wil in het hoger onderwijs een harde knip invoeren. Het wetsontwerp bepaalt dat studenten niet langer kunnen overgaan naar het derde jaar als ze nog niet geslaagd zijn voor alle vakken uit het eerste jaar. Dit voorstel staat haaks op de flexibilisering van het hoger onderwijs en leidt tot een onredelijke studieduurverlenging. Er zijn wel meer studenten die het moeilijk hebben met één vak uit het eerste jaar. Ook goede studenten met inzet en ambitie. Er zijn betere systemen om aan studenten duidelijk te maken dat ze niet geschikt zijn. Ook de begeleiding door studiecoaches en trajectbegeleiders is op menselijk en inhoudelijk gebied sturend en relevant. Allemaal systemen die niet disproportioneel focussen op één vak maar op het gehele studiesucces van de student. De harde knip is naar mijn mening een kennelijk onevenredige maatregel.” Hij vatte de grote bezorgdheden die later geuit zouden worden al samen nog voor de discussie goed en wel aanwezig was in het nieuws.

In 2022 werd de knip officieel goedgekeurd in het Vlaams Parlement. In Het Laatste Nieuws stond het volgende te lezen: “Vanaf academiejaar 2023–2024 zullen studenten in het hoger onderwijs niet langer kunnen overgaan naar het derde bachelorjaar als ze nog niet geslaagd zijn voor alle vakken uit het eerste jaar. Indien het hen niet lukt op het einde van het tweede jaar te slagen voor alle vakken uit het eerste jaar, dan kunnen ze zich niet langer opnieuw inschrijven voor dezelfde richting bij hun instelling.” Dit decreet botste op veel kritiek, niet alleen van (oud-)studenten en instellingen, maar ook van enkele oppositiepartijen. De Vlaamse Vereniging van Studenten (VVS) ging hier samen met de universiteiten en hogescholen van Brussel en Antwerpen hard tegenin. Ze schreven een open brief, waarin ze kritiek uitten op de timing van het nieuwe decreet en het feit dat dit het studierendement niet zou verhogen, maar net zou verlagen. Omdat het decreet volgens hen niet ondersteund werd door wetenschappelijk onderzoek en zelfs tegen het advies van de simulatieberekeningen ging, riepen de VVS, de Vlaamse Onderwijsraad, de Vlaamse Hogescholenraad, de Universitaire Associatie Brussel, de Associatie Universiteit & Hogescholen Antwerpen en de politieke partijen PVDA, Vooruit en Groen op om niet te stemmen voor dit decreet. Volgens minister van Onderwijs Ben Weyts zou deze maatregel ervoor zorgen dat studenten een grotere slaagkans verkrijgen in het hoger onderwijs. Hij wou hiermee het fenomeen van de ‘eeuwige student’ die blijft studeren, zonder uiteindelijk een diploma te behalen, verminderen en eventueel laten verdwijnen.

De gehele discussie hierover is natuurlijk genuanceerder dan een hoger of lager studierendement. Het standpunt dat het decreet studenten zou weigeren om langer te doen over hun studierichting omdat ze moeite hebben in hun eerste jaar, ondanks een grote passie en motivatie, werd weinig besproken. De algemene consensus was dat het studierendement verhoogd moest worden. Dat studenten die minder lang over hun studie deden meer kans hadden om ook effectief met een diploma af te studeren, was al een gevaarlijker standpunt.

UAntwerpen knipt ook

UAntwerpen werkt sinds het afgelopen academiejaar met een startpakket. Dat startpakket bestaat uit alle vakken van het eerste jaar van het modeltraject. Om aan het derde jaar van de bachelor te mogen starten, moeten deze opleidingsonderdelen behaald worden binnen de eerste twee jaar van de opleiding. Als dat niet lukt, mag de student niet aan het derde jaar beginnen en zelfs niet meer verder studeren in de gekozen opleiding aan eender welke instelling in het hoger onderwijs. Dat laatste staat haaks op wat er eerder naar buiten werd gebracht over deze maatregel.

Concreet gezien voor de eerste generatie van de harde knip houdt dat in dat de studenten alle vakken van het afgelopen academiejaar 2023-2024 ten laatste moeten behalen in de tweede zit van augustus 2025. Als dat niet lukt, moeten ze een andere opleiding gaan volgen. Het feit dat de knip studenten afsnijdt van hun richting aan elke instelling is een nieuw gegeven. In de artikels die online te vinden zijn, wordt dat nooit vermeld. Het zorgt ervoor dat een student in het middelbaar veel stress heeft om een juiste studierichting in het hoger onderwijs te kiezen, maar dat die nadien geen zekerheid heeft om die opleiding af te mogen maken. Verder geeft dit eerstejaarsstudenten een extra laag bezorgdheden en druk. Ze moeten niet alleen leren omgaan met de schakel van het secundair onderwijs naar het hoger onderwijs, maar krijgen geen ruimte om fouten te maken in hun studiemethode en manier van werken. Ondanks een grote motivatie en interesse in hun studie, bestaat er dus de mogelijkheid dat studenten niet verder mogen studeren na twee jaar.

Niet alleen de vereisten om verder te mogen studeren aan UAntwerpen zijn veranderd met het decreet van de knip, de universiteit voerde ook nog enkele andere aanpassingen door die hiermee samenhangen. Tijdens de tweede zit van afgelopen augustus werden de herinschrijvingen van eerstejaars die hun startpakket niet in eerste zit behaalden automatisch geblokkeerd. Op SisA stond de boodschap dat hun herinschrijving geweigerd werd omdat ze onder studievoortgangsbewaking stonden, ongeacht hun resultaten in de eerste zittijd. Ze kregen hierover uitleg per mail en de blokkering werd pas opgeheven bij de bekendmaking van de resultaten van de herexamens.

Met de start van het nieuwe academiejaar zaten we samen met enkele eerstejaarsstudenten van de opleiding Taal- en letterkunde om te polsen naar hun reacties en emoties na hun eerste jaar. Lena, een 19-jarige studente Engels en Theater-, Film- en Literatuurwetenschap, vertelde me wat meer over haar ervaring tijdens de herexamens. “Er zat zo’n zware druk op die examens, omdat er in mijn achterhoofd steeds speelde dat als ik dit niet zou halen, ik niet verder zou mogen doen.” Ondanks het feit dat ze nog een jaar heeft om haar startpakket te behalen, zorgt het decreet van de knip voor een gevoel dat haar kansen veel beperkter zijn dan de studenten die haar voorgingen.

Is het eerlijk dat eerstejaarsstudenten onder druk worden gezet om Weyts’ grootste angst, de eeuwige student, tegen te gaan? Na de tweede zit van dit academiejaar zullen we het zien: de eerste snippers van de knip. Ik houd mijn hart alvast vast.

A - Agora

Bij nood, begeef je naar de Agora. Deze bruisende kern van de Stadscampus zit standaard propvol studenten, de een met al wat meer ijver dan de ander. Het is de standplaats van praesidiumleden die tickets voor  TD’s verkopen, halfslapende delers van flyers en, met wat  geluk, de redactie van dwars die je de nieuwste editie toestopt. Moest je zin hebben om tijdens je middagpauze  of springuren aan je medestudenten te tonen hoe sportief je bent, kan je terecht in de sporthal waar de Agora toegang tot geeft. Als je daar geen zin in hebt, kan je je in het Agora Caffee zetten, of op een van de vele zetels (trappen?)  waar menig student al vele tussenuren gespendeerd heeft. De Agora is eveneens het verbindingspunt  tussen gebouwen A, B, C, D en E, waardoor je al eens je ogen kan uitkijken op gestresseerde, of iets rustigere, laatkomers.

B - Blackboard

Dag Smartschool, hallo Blackboard. Helaas is het enige  voordeel dat Blackboard biedt dat je ouders niet zo snel meer aan je punten geraken. Voor de rest is het het onderwerp van veel gevloek. Na je door de vele tabbladen, het twintig keer inloggen en  de eenzame crash hebt geworsteld, zal je  misschien terug verlangen naar die ouderlijke controle van Smartschool.

C - ChatGPT

Handig, toch? Dat is de consensus bij studenten. Bij proffen ligt het iets anders. Sommigen zijn bereid je hardnekkig een nul te bezorgen na nog maar een aarzelende groet aan een vriendelijke AI. Anderen vragen je schouderophalend die beste vriend credits te geven, zodat ze tenminste een uitleg krijgen over de kwaliteit van het stuk in kwestie. Het is echter niet altijd gemakkelijk om te weten wie in welk kamp zit. Oppassen geblazen, dus.

D - dürüm

Samen met frietjes verandert de Turkse keuken in het favoriete eten van menig student na een aantal pinten. De uitbaters van de kebabzaken in de studentbuurt die hongerige feestbeesten voeden om drie uur ‘s nachts, kunnen misschien wel de echte helden van de universiteit genoemd worden.

E - eerstejaars

Slecht nieuws: van het ene op het andere moment ga je van zesdejaars, opperheerser van de school en volwassen aanspreekpunt, naar het groentje van de school. Verschillende studentenverenigingen zitten vol spanning te wachten tot ze hun klauwen in jullie kunnen slaan en jullie kunnen omdopen tot schacht of tot lid van koren, orkesten en theatergezelschappen. Na dat eerste jaar verdwijnt het etiket van groentje wel volledig, want dan weet niemand het echt goed meer. Het woord ‘tweedejaars’ ligt veel minder in de mond dan begrippen als ‘modeltraject’, ‘meegenomen vakken’ en ‘studiepunten’, waar je later zeker nog veel meer over zal leren.

F - filosofie

Filosoferen doen we allemaal wel eens graag wanneer de zon onder is, maar als je dan ‘s ochtends effectief moet komen opdagen voor een les filosofie, blijkt de theorie toch wat anders te zijn. Nuttig of frustrerend, de meeste studenten zullen er ooit wel eens geconfronteerd mee worden.

G - Groenenborger

Naast Drie Eiken en Middelheim is het een van de buitencampussen, en de thuis van heel wat wetenschappers en ingenieurs. Over het algemeen wordt dit helaas ook beschouwd als de lelijkste campus van UAntwerpen, en de wetenschappers en ingenieurs in kwestie zullen dat ook wel eens te horen krijgen. Het mist de nodige studentencafés en broodjeszaken, maar gelukkig zijn de arme studenten van Groenenborger altijd welkom op de Stadscampus. Al is de busverbinding ook wat tragisch.

H - Hof van Liere

Voor de geschiedenisfanaten onder jullie: dit historische pareltje dateert al uit de zestiende eeuw en is hiermee het oudste gebouw van onze universiteit. Voor zij die iets minder geïnteresseerd zijn in een geschiedenisles: de binnenplaats is bij mooi weer de ideale plek om gezellig een broodje te eten of van de zon te genieten tussen lessen door. Moest die er dan toch eens doorkomen, natuurlijk.

I - internationaal

Moest je de eeuwige Belgische regen dan toch kotsbeu zijn, heb je altijd de optie om voor een semester of een jaar eventjes weg te vluchten naar een iets zonniger of interessanter oord. Binnen of buiten Europa, doorheen het jaar of tijdens de zomer, stage of studeren, het kan allemaal. Universiteit Antwerpen is bevriend met vele andere universiteiten, en wij mogen hiervan gebruik maken. De Erasmuservaring is er, al zeg ik het zelf, een om nooit te vergeten en is al die hopen administratie zeker waard.

J - jobstudent

Je bent ze vast al eens tegengekomen of trots een van hen onderzoek geweest: de jobstudenten. In alle mogelijke bedrijven, winkels en horeca-aangelegenheden groeten ze tijdens de zomermaanden met afnemend enthousiasme de klanten of storten ze zich op stapels papierwerk. In de maand augustus zal je ofwel studenten tegenkomen die glunderen over hun gebrek aan herexamens, of zij die dapper hun werk combineren met avonden blokken. Binnen de werkplek in kwestie staat de jobstudent vaak bekend als financiële bofkont: belastingen moeten ze niet betalen, en maar al te vaak moeten ze zich ook geen zorgen maken om facturen. Van die voordelen kan je als eerstejaars nog lang genieten – dat hangt er natuurlijk van af hoelang je over je studie doet.

K - kiesweek

In de lente komen niet enkel de bloemetjes terug in bloei, ook zetten de studentenverenigingen zich in om een hele week de campussen over te nemen met hun verkiezingen. Tijdens deze week is er gratis eten, drank en middag-TD’s in overvloed, waar de gemiddelde student zich meer mee bezighoudt dan de effectieve kiesdrempel. Het overwinningsvat op donderdag, dat al zo bestempeld wordt voor de eigenlijke overwinning, is altijd een groot succes en gloednieuwe praesides en hun mede-praesidiumleden zuipen zich standaard vol geluk lam. Van de eerstejaars wordt dus verwacht dat ze hun maatschappelijke rol in het studentenleven vervullen en stemmen, zodat die zuiptraditie kan blijven bestaan.

L - laatkomers

Of het nu een vertraagde trein of een gemiste wekker is, elke les heeft wel een paar laatkomers. Cue het zoeken naar een vrije plek, het doorschuiven van studenten die het gangpad ingenomen hebben en al dan niet een boze blik van de prof. Gelukkig zijn we wel zo volwassen dat we geen nota’s in de agenda meer krijgen bij het te laat komen.

M - middagpauze

In het middelbaar bestond deze uit een mooi afgebakend uurtje, vaak met een bel die het einde signaleerde. Als je die routine saai vond, ben je zeker op je plek op de universiteit. Middagpauzes variëren hier van een halfuur tot vier uur, en met een beetje pech valt die pas om twee uur in de namiddag. Zij die wel een degelijke middagpauze hebben, trekken dan vaak naar het ultragezellige gebouw van de komida, waar je aan toch-niet-zo-studentikoze prijzen keuze hebt tussen een variërend menu van warm en koud eten. Broodjes heb je er ook, maar moest je toch iets creatiever willen zijn tijdens je middagpauze kan je ook terecht in de vele broodjeszaken van de studentenbuurt. Geen idee waar te beginnen? Neem dan eens een kijkje in ons artikel "smakelijke smosjes"!

N - NMBS

De aartsvijand van pendelende studenten.

O - onderzoek

Als student zie je de universiteit vooral als onderwijsinstelling: een school voor slimme mensen. Universiteiten daarentegen zien zichzelf meer en meer als onderzoeksfabrieken. Onderzoek staat ook aan onze universiteit centraal en daarom zal je tijdens je universitaire loopbaan zelf onderzoek moeten uitvoeren. Dat is bijvoorbeeld de relevante informatie terugvinden op de complexe website van UAntwerpen, maar ook bachelor- en masterproeven schrijven. De ellenlange papers die een flink brok van je studiebelasting uitmaken, zijn de ultieme test waar je een heel jaar heen aan zou moeten werken, maar uiteindelijk een kwartier voor de deadline inlevert. Onderzoek bestaat uit: doen alsof je niet citeert door te parafraseren (wat eigenlijk ook niet mag), elke statistische methodologie die je hebt gebruikt verantwoorden tot je geen ruimte meer hebt voor je daadwerkelijke onderwerp, urenlang zoeken naar een overtuigende academische bron om het meest basale en vanzelfsprekende standpunt te mogen innemen en uiteindelijk vooral hopen dat niemand door heeft dat je paginareferenties compleet uit de lucht gegrepen zijn en dat je de voorgenoemde vriend ChatGPT toch eens hallo bent gaan zeggen.

P - praesidium

De naam voor het collectief aan studenten dat het bestuur uitmaakt van een studentenclub. Ondanks dat elk woordenboek ‘presidium’ schrijft, moeten studenten speciaal doen. Je herkent praesidiumleden aan het dikke lint om zichzelf van het voetvolk te kunnen onderscheiden. Omdat hiërarchie belangrijk is, maken ingewijden ook binnen een praesidium nog eens een verschil tussen hoog- en laagpraesidium. De leider van zo’n cult heeft als titel praeses en leidt zowel de club als de cantussen, al moet die op dat moment met ‘senior’ aangesproken worden. Elk praesidium is zonder uitzondering kandidaat om een eigen soapserie te krijgen op het slechtere televisiekanaal. Tijdens de kiesweek geven ze je het idee dat ook jij iets over hun werking te zeggen hebt, maar laat je hier niet door misleiden.

Q - QR-code

De verkenningsdwars staat er vol mee! Nieuwsgierig naar een vereniging? Scan de code en neem een kijkje op hun sociale media of website.

R - rooster

Het onderwerp van menig discussie tussen de stadscampusser en buitencampusser: om te bewijzen hoe moeilijk hun richting is, zullen die laatste hun propvol rooster al eens in je gezicht duwen. Daar in Wilrijk blijkt het hard werken te zijn.

S - studie

Studierichting, studiepunten, studiebegeleiding, … Dit zal het woord zijn dat je zal tegenkomen in een hele reeks verwarrende begrippen die allemaal toch enorm belangrijk blijken te zijn. Ook je studie zelf wordt nu vastgezet als permanent deel van je persoonlijkheid. Stereotypes zullen worden toegepast, vrienden gemaakt en studentenclubs gesteund. De vraag ‘en wat studeer jij eigenlijk?’ zal je ook nog veel te horen krijgen van onbekende volwassenen die wanhopig naar een gespreksonderwerp zoeken.

T - TD

Wanneer je je voor de eerste keer naar een TD, of thé dansant, begeeft, weet je dat je bent gepromoveerd tot student. Deze bijeenkomsten zijn natuurlijk een stuk gesofisticeerder dan de gemiddelde tentfuif, aangezien hier geen vapende dertienjarigen te vinden zijn. Omdat TD’s plaatsvinden op weekdagen bestaat het publiek volledig uit studenten en kan je achteraf je walk of shame doen tussen de verantwoordelijke volwassenen die op een woensdag- of vrijdagochtend naar hun werk vertrekken. De muziekstijl kan erg variëren en wordt voornamelijk bepaald door welke dj’s de organiserende praesidia in kwestie in het persoonlijke netwerk hebben zitten. Ondanks de mogelijke verschillen zal je merken dat elke TD een beetje op elke andere TD lijkt.

U - U stArt

https://www.uantwerpen.be/nl/studentenleven/starten-uantwerpen/ustart/

V - voorbereiding

Er zijn meerdere manieren waarop je met je studie kan omgaan doorheen het jaar. De voorbereide student woont elk hoorcollege bij, maakt ijverig notities en spendeert avonden met het maken van samenvattingen. Die student heeft tijdens de examens een zorgvuldige planning en moet de dag voor het examen enkel nog even herhalen. De voorbereide student is echter een bedreigde diersoort en in het wild zal je eerder de improvisators tegenkomen, bekend om uitspraken als ‘we zien wel’, ‘komt goed’ en ‘augustus is er voor een reden’. Je kan ze terugvinden in groepschats en op Facebookpagina’s, wanhopig op zoek naar samenvattingen. Als voorbereide student kan je hier misschien een centje mee bijverdienen.

W - wat?

huh?

X - XTC-koffieshop

Moderne variant van ’t ex-kofschip. De gemiddelde professor krijgt standaard een hartaanval na het lezen van dt-fouten (niet te verwarren met foute TD’s) en dit geheugensteuntje werkt als een oppepper om er nooit meer een te maken. Vermijd serotonine-tekorten door dom puntenverlies als je een nacht lang losgaat op een paper; een dt-fout is immers snel gebeurt.

Y - Youtube

Voor als de prof toch niet zo duidelijk was.

Z - Zomaar een dak

Al voert deze gezellige ontmoetingsplek vaandel onder ‘de pastorale dienst van UAntwerpen’, hoef je zeker je zondagen niet in de kerk te spenderen om van deze plek te kunnen genieten. Iedereen is er welkom, welke spirituele of minder spirituele overtuigingen je ook hebt. De koffie en thee is er gratis voor iedereen, en bij het verzamelen van je dagelijkse dosis cafeïne zal er altijd wel iemand zijn die graag een babbeltje doet. Zonder Zomaar een dak zouden de verkenningsdagen er overigens niet geweest zijn: samen met de studentencoaches werden ze mede georganiseerd door pastoraal medewerker Gert Van Langendonck, wiens columns overigens ook op de website van dwars pronken. Dankje, Gert!

We schrijven dan wel over faciliteiten, bezienswaardigheden in Antwerpen en culturele activiteiten, eigenlijk weten we ook waar je als eerstejaars het meest naar uitkijkt: de frituur zo vaak bezoeken als je wil zonder dat je ouders het merken. Daar hoort de eeuwige discussie bij: mayonaise of ketchup? Wees gewaarschuwd: wie verder leest, wil misschien nooit meer een potje ketchup zien. Al kan de etymologie van het woord ook dienen als argumentatie voor het mayonaisekamp.

De populaire tomatensaus waarin half België gretig hun frietjes dipt, had vroeger wellicht een heel andere smaak. Over de oorsprong van de benaming bestaan tal van theorieën. De eerste verwijzing dateert vermoedelijk al uit de zeventiende eeuw – niet door een inwoner van ons frietland, wel door de Chinezen. Zij gebruikten kôe-chiap om te verwijzen naar een mix van gepekelde vis en kruiden. Wie beweert dat ketchup de superieure saus is, heeft het wellicht niet over gepekelde vis in een plastic potje. Nog een extra weetje: ‘ketjap’ is ontleend aan datzelfde woord.

Is je ketchup-craving nog niet helemaal verdwenen na de vorige alinea? De Engelsen doen er nog een schepje bovenop. De eerste vermelding van ketchup in de Engelse taal komt voor in een woordenboek uit 1690, waarin het woord wordt geschreven als catchup. Die eerste drie letters ... Ik wil het niet te luguber maken, maar waarschijnlijk zie je het zelf al voor je.

Voor de goede orde: er zat geen gemalen kat in de voorloper van de rode saus. Al was het daadwerkelijke recept niet veel beter. In het Verenigd Koninkrijk werd ketchup vroeger niet gemaakt van tomaat, maar was paddenstoel het primaire ingrediënt. Die bereidingswijze waaide ook over naar de VS. Een vroeg recept voor ‘tomato catsup’ uit 1817 lijkt dan weer verrassend hard op dat van de Chinezen, deze keer wel met tomaat. Van “pureer de tomaten met zout” tot “voeg per liter een kwart pond ansjovis toe”, erg smakelijk klonk het niet. Die ansjovissen verdwenen pas halverwege de negentiende eeuw uit het recept.

Heb je dus een nieuwe hartsvriendin leren kennen aan de universiteit en twijfel je als mayonaiseliefhebber om de vriendschap toch af te breken omdat ze deel van team ketchup is? Vertel haar over gepekelde vis en paddenstoel. Volstaat de gedachte aan heerlijke frieten in ansjovis- of paddenstoelpuree dippen niet, kun je een paar kattenharen toevoegen voor een dramatisch effect. Lang zal de ketchupliefde niet duren.

Als Taal- en letterkundestudente was ik alvast opgelucht dat het college niet alleen over publiek- of privaatrecht zou gaan, met alle bijhorende termen waar ik niet veel van begrijp. Van Goethem wou zijn carrière in rechten en geschiedenis combineren om het te hebben over het irrationele in beide disciplines aan de hand van drie casussen over rituele verbindingen. De eerste casus ging over rechtstaal en ik vreesde al dat ik niet meer ging kunnen volgen vanaf het begin van het college. Gelukkig erkende Van Goethem zelf dat dit onderwerp weinig toegankelijk is voor niet-ingewijden. Waarom rechtstaal onderdeel uitmaakt van het irrationele facet van het recht is voor mij als talenstudent dan wel heel herkenbaar. “Je benoemt en je creëert”, legde hij uit en dat is in rechten onvermijdelijk, want mensen houden van regeltjes en die moeten bevestigd worden door ze neer te schrijven.

De tweede casus ging over het zondebokritueel als juridisch proces. Van Goethem haalde enkele voorbeelden aan, het een al wat bekender dan het ander: het boek Job, de heksenexecuties en het proces van Nicolae Ceauşescu – dat ik na een lange zoektocht op Google terugvond, want in mijn notities had ik zijn naam genoteerd als Charlesnesque. De laatste casus begon Van Goethem met de uitspraak dat recht een methode is en geschiedenis een manier van zijn. Dit werd met gelach onthaald, waarschijnlijk een grapje binnen de faculteit Rechten. De rest van deze casus lag gelukkig dichter bij de faculteit Letteren en Wijsbegeerte en werd voor mij herkenbaar toen Van Goethem uitlegde dat verhalen binnen een samenleving van essentieel belang zijn en helend kunnen werken bij de verwerking van leed. Vooral in het geval van massageweld waarbij er niet altijd een schuldbekentenis en schulderkenning is op het einde van een proces, zijn verhalen een bron van hoop voor de slachtoffers. Dat zijn onderzoek zijn passie is, merkte ik vooral tijdens dit onderdeel van zijn college. Van Goethem wist veel te vertellen over de complexiteit van daderschap, het helende effect van erkenning en de verbinding van hoop die ontstaat door verhalen. Taal en geheugen zijn naast recht en geschiedenis ook rituele krachten waarbij verhalen de connectie zijn tussen verleden, heden en toekomst. Van Goethem eindigde zijn laatste college door recht te verbinden met geschiedenis, als “de diepste kernen van ons zijn".

En zo kwam er een einde aan zijn vele jaren aan de universiteit en ik geloof dat dit allesbehalve makkelijk geweest kan zijn. Al sinds 1976 maakte Van Goethem deel uit van Universiteit Antwerpen en dat vindt hij altijd grappig om aan jonge studenten te vertellen. “Is het nu 1976 of 1876, zo’n verschil is dat niet voor jonge studenten”, grapte hij aan het begin van het college. Tijdens dit afscheidscollege werd het me ook zeker duidelijk waarom hij als docent een mooie verzameling Gobelijntjes heeft gewonnen in. Zijn uitleg is informatief en duidelijk, maar ook grappig en heel fijn om te volgen. Na een groot applaus en een staande ovatie wendde hij zich terug tot de microfoon om het publiek tot stilte te manen: “Ga toch zitten”.

Als studentenfanfare zijn de leden van KLAANK zeker de sfeermakers van Antwerpen. Studentenverenigingen vragen hen om te spelen op hun cantussen, zo stonden ze dit jaar op de Beiaardcantus, en zijn ze in te schakelen voor elke activiteit waar je een vleugje muziek voor nodig hebt. Hun repertoire bestaat vooral uit sfeermuziek en meezingers, zoals Met de trein naar Oostende en Sweet Caroline, al hebben ze ook rustigere stukken gereserveerd voor recepties waar ze spelen. Daarnaast zijn ze ook flexibel in hun definitie, legt Elias uit: “We zijn eigenlijk breder dan een fanfare, want we hebben ook instrumenten die buiten die categorie vallen. Strikt genomen is een fanfare koperblazers met slagwerk en saxofoons, maar wij laten eigenlijk iedereen toe. Er is geen bepaald niveau vereist en er zijn geen audities.”

Als cultuurvereniging focussen ze zich als een van de weinigen ook op de buitencampus en Wilrijk. “Er zijn veel muziekverenigingen, maar die zitten allemaal in het centrum. We focussen dus bewust op de buitencampus.” Samen met twee anderen richtte Emiel uit die wens de studentenfanfare op. “Je hebt in elke grote studentenstad een studentenfanfare, en na mijn bachelor in Diepenbeek miste ik het concept van een studentenvereniging die ook muziek speelde en op sfeer gericht was in Wilrijk. Het was een trage groei, maar nu zijn we toch al met meer dan twintig leden en zijn we echt iets moois aan het creëren.” Naast een fanfare zijn ze dus zeker ook een studentenvereniging en hebben ze hun eigen lint, schild, praesidium, en doop, al is deze minder intens: ze noemen het ‘een leuke groepsbindende activiteit’.

KLAANK repeteert elke woensdag op campus Groenenborger, in gebouw T op het gelijkvloers. De repetities beginnen om 19u30 en gaan door tot ongeveer 22u. Dit jaar doen ze vier open repetities, waarvan de eerste op 2 oktober plaatsvindt. Moest je die toch gemist hebben, treur dan niet: je bent heel het jaar door welkom. Elias verzekert ons dat je zelfs in februari nog kan aansluiten.

De studentenfanfare kwam al reeds op MNM en ATV en ook dit jaar zal je ze zeker nog tegenkomen op een cantus van de buitencampus, waar ze zorgen voor vrolijkheid bij iedereen.

Guillermo vertelt erg enthousiast over spelen in het orkest. “Het is een leuke extra activiteit. Als je van muziek houdt, is het orkest de ideale manier om je gedachten te verzetten. Iedereen die een blaas- of slaginstrument bespeelt, is welkom. Als je geen muziek studeert, is spelen in de harmonie een mooie manier om toch met muziek bezig te blijven. Als je wel muziek studeert, is het een relaxte manier van muziek maken.”

Zelf kwam Guillermo via een vriend bij de studentenharmonie terecht. “Toen ik voor het eerst naar een repetitie ging, verwachtte ik een soort auditie. Dat was niet het geval. Iedereen is welkom”, vertelt hij. De harmonie hield lang jaarlijks twee open repetities. Dat is nu niet meer het geval: “Elke repetitie is een open repetitie. Als je graag muziek speelt en ons halverwege het jaar tegenkomt, ben je ook welkom.” Na de repetities gaat het orkest steevast op café: “We zijn een grote groep en er worden veel vriendschappen gevormd.”

“Momenteel hebben we ongeveer twintig muzikanten. Elk instrument dat binnen een harmonie past, is welkom. Bij een harmonie worden enkel blaasen slaginstrumenten gebruikt. In tegenstelling tot een symfonie waar ook snaarinstrumenten van de partij zijn.” Het repertoire van ASH varieert en is moeilijk te definiëren. Guillermo doet een poging: “We spelen muziek die je niet snel zou meezingen.” Wat ze dan wel spelen? Bekende en minder bekende orkestmuziek. “Vorig jaar speelden we in ons laatste concert bijvoorbeeld de soundtrack van de film How to Train Your Dragon.”

Speel je zelf geen instrument? Dan ben je welkom op hun concerten. De studentenharmonie, onder leiding van dirigent Remi De Ceuster, organiseert er twee per jaar. Daarnaast zijn ze ook te vinden op andere evenementen: “Vaak spelen we op de academische jaaropening. Vorig jaar speelden we op de Urban Trail, een loopwedstrijd door gebouwen. Wij speelden toen op campus Sint Lucas Antwerpen van Karel de Grote Hogeschool.”

Ben je enthousiast geworden? Klaar om iedereen omver te blazen? De eerste repetitie is op maandag 30 september om 19u30 op de derde verdieping van Prinses16.