1. Drink voldoende water. Water heeft een grote invloed op je gezondheid, en jawel, ook op je wallen. Een gezonde levensstijl zorgt ervoor dat de teint van je huid straalt, je minder last hebt van acne én het bestrijdt donkere kringen onder de ogen. Wissel af en toe je Nalu of koffie eens in voor een glas water, en je donkere kringen zijn verleden tijd. Drink minstens anderhalve liter water per dag om een verschil te kunnen waarnemen.

2. Te verslaafd aan koffie om deze te laten staan? Geen probleem. Als je een Senseo apparaat hebt, gooi dan de gebruikte koffiepads dan niet weg. Laat ze afkoelen en leg ze tien minuutjes op je ogen en je donkere kringen. Daarna spoel je je gezicht af met lauw water. Op deze manier krijgt ook je huid een koelende caffeïnekick en zullen je wallen minder prominent aanwezig zijn.

3. Natuurlijk drinkt niet iedereen koffie. Een alternatief zijn Komkommers, zij werken namelijk ook prima. Je kent wel dat typische beeld van de vrouw in een welnesscenter, handdoek in het haar en twee komkommerschijfjes op de ogen. Het is een gekend stereotiep, maar het werkt zeker en vast. Leg de komkommer schijfjes 5 minuten op je ogen de ochtend voor je examen (liefst met een relaxerend muziekje op de achtergrond) en voorkom dat je prof zich rotschrikt wanneer jij verschijnt op je mondeling examen.

4. Een truc van de oma kan ook niet ontbreken. Plaats de avond voor je examen twee eetlepels in de vriezer. Wanneer je in de ochtend opstaat, leg je deze enkele minuutjes op je ogen. Let op: leg er wel een zakdoek of een dun doekje tussen, anders vriezen de lepels vast aan je ogen, eindig jij in het brandwondencentrum en dan kan je je examen helemaal vergeten. Zo belangrijk zijn die wallen nu ook weer niet.

5. Gebruik een concealer in een tint die ietsjes lichter is dan je eigen huidskleur om zo de donkere kringen te verbergen. De lichtere kleur zal ervoor zorgen dat je wakkerder lijkt dan je wellicht bent. Breng twee kleine driehoekjes aan onder de ogen en blend deze uit met je vingertoppen of een beauty blender. Wil je dat de concealer een hele dag blijft zitten? Werk je look af met een doorschijnend poeder om de concealer vast te zetten.

Uiteraard kan een nacht gevuld met acht uur slaap ook wonderen doen, maar dat is helaas voor veel studenten erg moeilijk. Als een nachtje slaap voor je uitgesloten is, maar je toch stralend voor de dag wilt komen, probeer dan zeker één of meerdere van deze tips uit. Het zal je examens niet kunnen redden, maar je zal wel walloos de aula binnen kunnen stappen.

Tijden waarin menig tienermeisje flauwviel bij optredens van de gebroeders Wauters, ook wel Clouseau genoemd, lijken ver achter ons te liggen. Afgezien van Bazart kruipen we liever van ’s morgensvroeg al achter onze computer om peperdure tickets van onze, meestal Amerikaanse en Britse, idolen te bemachtigen. Wat is er gebeurd met ons Vlaams muzikaal nationalisme, met onze trots voor ‘eigen’ muziek? Hoog tijd om de Vlaamse music scene een welverdiende boost te geven, waardoor uw Vlaams muzikaal nationalisme niet anders kan dan zegevieren.

Pomrad

Adriaan Van De Velde is een Antwerpse keyboardspeler met een voorliefde voor elektronische hiphop. Zijn muziek vormt een gebalanceerde harmonie tussen funk uit de jaren 80 en moderne house. Dat hij een echte rot in het vak is bewijst niet alleen zijn studie aan het Antwerps conservatorium, maar ook zijn driemalige passage op Pukkelpop. In 2016 bracht hij zijn derde album Knights uit. Op dit album prijken niet instrumentals, maar ook features met Belgische artiesten als Selah Sue, Steve Kashala en Billie Bentein. Het album heeft een hoog lay-back gehalte met groovy funkmelodieën, eclectische invloeden van diverse genres en de nodige elektronische kick. Volgens Eppo Janssen, programmator van Pukkelpop, maakt Pomrad de ‘sound van toekomst’ en heeft hij potentieel tot over onze landsgrenzen heen. Voldoende redenen om trots te zijn op dit Vlaamse talent, lijkt me.

Poldoore

Poldoore is niet de bijnaam van de Belgisch financieel journalist van vtm Paul D’Hoore, maar wel het pseudoniem van de Leuvense Thomas Schillebeeckx. Met deze artiest blijven we in de sferen van instrumentale hiphop, al voel je hier meer invloeden van jazz, soul en funk. Dat de artiest zich quasi in elk muziekgenre als een vis in het water voelt, merk je meteen aan de variëteit aan songs die hij op zijn naam heeft staan. Er valt wel een zekere herkenbare sound te ontdekken, hoewel de rode draad binnen zijn producties niet altijd even duidelijk lijkt. Ondanks eigenheid een cruciale muzikale eigenschap vormt, houd ik wel van wispelturige muzikanten, van dwarsliggers.

Jacle Bow

De Limburgse band greep in 2015 helaas naast de top drie van de Nieuwe Lichting. Gelukkig bleven de drie gasten niet bij de pakken zitten en releaseden ze in 2017 hun eerste album What's All The Mumble About. Naar eigen zeggen willen ze rock-‘n-roll op ambachtelijke wijze en zonder technologische snufjes brengen. De band wordt daarom wel eens vergeleken met muziek van David Bowie, mooi compliment lijkt me en ongelijk kan ik ze niet geven. Bij het luisteren naar hun album lijk je wel terug gekatapulteerd te worden naar de sixties en seventies, de gouden jaren van pop- en rockmuziek. Het wordt dan ook meteen duidelijk dat gitaar, drum en bas centraal staan in de pure old skool rock die ze brengen. Het moet gezegd, ze vinden met hun muziek het warm water niet uit. Nee, ze vinden het opnieuw uit.

Kortom, onbekende en onbeminde muziek, maar steengoed en vooral de moeite waard om te ontdekken.

ontdek je bestemming op het vliegveld

Je begeeft je naar de site van srprs.me en kiest een gepast thema. Road of City Tripping, Backpacking, Multi City of toch liever Solo Together? Het kan allemaal! Jij bepaalt waar je wilt vertrekken, met hoeveel personen en voor hoelang je zal reizen en, indien gevraagd, ook hoe of waar je graag wil overnachten. Nog even betalen en klaar is Kees!

Dan begint het aftellen met een klok op jullie persoonlijke reispagina. Van een reisadviseur ontvang je een week voor vertrek dag per dag het weerbericht voor je reis. Zo kan je voorbereid starten met het inpakken van je koffer. Enkele dagen voor vertrek ontvang je je kraskaart in de brievenbus. Bij aankomst op de luchthaven en wanneer de aftelklok op nul staat is het krassen geblazen. De code nog even invoegen op de site… en daar verschijnt de bestemming, dus hop het vliegtuig op en laat het avontuur beginnen.

We wisten niet waar we naartoe wilden gaan en persoonlijk vond ik het heel spannend om die beslissing uit handen te geven.

Uit een rondvraag bij 65 studenten kwam naar voren dat 12% reeds meer dan één keer op reis ging met de bovengenoemde organisatie. City Tripping blijkt dan weer het meest populaire thema met 28 deelnemers. Hun grootste beweegreden om dergelijke vakantie te boeken? Het verrassingselement. Zo getuigt een reiziger: ‘We wisten niet waar we naartoe wilden gaan en persoonlijk vond ik het heel spannend om die beslissing uit handen te geven.’

het concept

Het draait natuurlijk allemaal om het verrassingseffect. Het is dan ook dít aspect dat de reizigers aanspreekt wanneer ze bij srprs.me uitkomen. Zelf niet kunnen kiezen waar naartoe, niet overeenkomen met vrienden, geen stress en zorgen bij het plannen van een reis, de controle loslaten of gewoon zin in avontuur? Het zijn allemaal redenen die worden aangehaald door ervaren srprs.me vakantiegangers.

Je komt ook echt in contact met de locals omdat je aangewezen bent op hun tips dus je doet ook dingen die je anders misschien niet zou doen.

Hotel en vluchten worden voor jou geregeld en misschien ontdek je wel plaatsen waar je anders nooit naartoe zou gaan. Bij het boeken krijg je de kans om drie steden uit te sluiten, niets garandeert je natuurlijk dat je tóch niet op een bestemming komt waar je al een keer geweest bent. Bovendien heb je niet de kans om op voorhand te plannen welke bezienswaardigheden of activiteiten de moeite zijn, door de onwetendheid van het reisdoel. Eén van de participanten aan de rondvraag vond dit echter een positief aspect: ‘Je hebt echt een heel spontane vakantie omdat je niets kan voorbereiden of plannen. Je komt ook echt in contact met de locals omdat je aangewezen bent op hun tips dus je doet ook dingen die je anders misschien niet zou doen.’

Indien je op tijd boekt kan je op geen enkele andere manier een betere slag slaan qua prijs. Pas echter op, het vervoer tussen de accommodatie en het vliegveld is je eigen verantwoordelijkheid, dit draagt volgens srprs.me bij aan het avontuur. De persoonlijke aanpak met eigen reisadviseur krijgt veel positieve reacties. Maar weet ook dat het weerbericht niet altijd even accuraat durft zijn. Het gevolg? Regenjassen, dikke kleren en een paraplu bij 25°C en stralende zon, al blijkt dit eerder een zeldzaam fenomeen. Dat je in minder dan tien minuten je reis kan boeken, zorgt dan wel weer voor een extra boost. Bijgevolg gaven al de ondervraagde vakantiegangers aan dat ze in de toekomst graag opnieuw verrast worden door srprs.me.

Andere, minder bekende, websites die een min of meer gelijkaardig aanbod aanbieden zijn ondermeer Vakantieveilingen, Bebsy en Verrassingstickets. Bij deze kan je starten met het vergelijken van prijzen en opties.

Zou jij je lesvrije week op deze manier willen vullen?

First things first: we weten dat je in de supermarkt voorgefabriceerde zakken kunt kopen voor in de magnetron. Ja, dat is ook popcorn. Maar dat is niet waar het in dit artikel over gaat. Zo’n zakken zitten namelijk vol smaakstoffen en chemicaliën en zijn al uitvoerig gezoet of gezout. Hier gaat het om maïskorrels in hun puurste vorm. Je kunt ze in bijna elke supermarkt kopen tegen hallucinant lage prijzen (anderhalve euro voor één kilo, om precies te zijn). Zo'n zak maïskorrels gaat enorm lang mee, dus enkel al uit budgettaire redenen zou je deze zak moeten aanschaffen. Maar gelukkig heeft popcorn nóg tal van goede eigenschappen.

klaar in een wip

Wij hebben het getimed: popcorn maken duurt maximaal zo’n 5 minuten. Ook het recept is enorm simpel.

Het enige dat je nodig hebt is:

• een kookpot mét deksel
• wat olie om in te bakken
• je maïs
• een smaakmaker naar keuze, zoals zout of suiker

Je brengt een bodempje olie aan in de pan op een middelmatig vuurtje. Wanneer de olie goed warm is (en kleine belletjes begint te vertonen), kan je je maïs toevoegen. Let op, de korrels zetten enorm uit! Als je de bodem van je pot bedekt, zal bijna heel de pot gevuld zijn. Experimenteer dus een beetje met de hoeveelheden. Te veel gemaakt? Ook de volgende dag kun je nog van dit witte goud smullen, zoals de indianen 6000 (!) jaar geleden al wisten.

#superfood

Wat ons betreft, mag je elke avond met een grote zak chips voor de tv zitten. Maar toevallig voldoet popcorn hélemaal aan het lijstje dat foodies zo graag afvinken. Laten we diep ademhalen: popcorn is glutenvrij, veganistisch (als je geen boter gebruikt), hoog in proteïne, een vol graan ... Vreten zonder slecht geweten, waarom niet?

mogelijkheden troef

Popcorn is het witte canvas in het snackaanbod. Wanneer je zelf je popcorn popt, kun je werkelijk alle kanten opgaan. De meest bekende opties zijn natuurlijk suiker en zout, maar op het internet vind je inspiratie voor de meest wilde smaaksensaties. Open dus gewoon je kruidenkastje, en experimenteer erop los. Peper en zout zijn bijvoorbeeld heerlijk in hun eenvoud, maar ook suiker met kaneel is ideaal voor een winterse dag.

amper afval, amper afwas

Bijna overtuigd, maar laat je je tegenhouden door de afwas die zelf koken met zich zou meebrengen? Wel, zelfs daarover hoef je je amper zorgen te maken. Het enige dat je achteraf hoeft af te wassen is de pot die je gebruikt hebt. Als je die ook gebruikt om je popcorn uit te eten, heb je dus evenveel afval als wanneer je microgolfpopcorn maakt en die in een kom doet.

Een andere belangrijke reden is het lage afvalverbruik. Popcorn wordt weliswaar verpakt in plastiek zakken, maar daar zitten wel zoveel korrels in dat je weken- of maandenlang kunt snacken. Als je in plaats daarvan bijvoorbeeld chips zou eten, kom je aan heel wat meer afval.

zenmoment

Last but not least, popcorn maken is gewoon leuk. Eerst wacht je vol spanning het poffen van de eerste korrel af, en daarna geeft de poffende maïs een heerlijk ASMR-effect. Dan kan je genieten van lekker warme, knapperige maar toch zachte snacks.

Helemaal ontspannen de examens door én je maag vullen, het kan gewoon tegelijk!

oefening 1

Plaats je knieën net iets wijder dan je lichaam, strek je armen uit naar voren en duw je schouders naar beneden. Heb je te veel geschreven tijdens het studeren? Dit is dé perfecte manier om je schouders en armen te ontspannen!

oefening 2

Plaats je knieën opnieuw iets wijder dan je lichaam maar leun deze keer achterover. Hou je voeten zo dicht mogelijk tegen je lichaam aan en steun op je ellebogen indien nodig. Na lange tijd op een bureaustoel te zitten is deze houding uitstekend om je benen te stretchen. Adem langzaam in en uit, sluit je ogen en ontspan.

oefening 3

Ga op je rug liggen, trek een knie in en breng diezelfde knie over naar de zijkant. Met je ene arm trek je je knie opzij, met je andere arm duw je jezelf naar beneden. Het is belangrijk dat je beide schouders op de grond houdt. Dit is een geweldige twist voor je onderrug!

oefening 4

Deze vierde en laatste stretchpositie heet de “downward dog”. Duw je voeten op de grond, probeer je hielen zo dicht mogelijk bij de grond te houden. Strek je armen uit naar voren en leun met je bovenlichaam door naar de grond toe. Met deze stretch haal je al de spanning uit je schouders, bovenrug én kuiten.

Succes!

En of er waanzin was. Die was al uren op voorhand merkbaar op tram 12 richting de festiviteiten. Studenten en jongeren allerhande, ganse verenigingen vonden zo onder luid gezang hun weg naar het Sportpladijs. Eens aangekomen kon hun geluk al helemaal niet meer op. Met tal van mexican waves en evenveel enthousiasme als op oudejaarsnacht werd er afgeteld tot de allereerste Ketnetwrapper, Steven Van Herreweghe, de avond kwam inzetten. Een nostalgische terugblik op de zender, inclusief tevergeefse herkansing voor het winnen van de Ketnetkroket, toverde vele lachjes op de gezichten van de prille en minder prille twintigers. Deze lachjes bleven in stand bij de bende van W817. Het besef dat de clip bijna meer aandacht schonk aan Zoë’s borsten dan aan haar pita, was bij het publiek zowat het enige dat deed blijken dat ze stilaan wat volwassener geworden zijn. Dat, maar ook de ondertussen bebaarde gezichten en kelen van destijdse leeftijdgenootjes die zich waagden aan het Junior Eurosong-avontuur.

Dan kwam een van de momenten waar iedereen op had gewacht: de eenmalige reünie van Spring. Een hele resem liedjes werd woord voor woord luidkeels meegezongen door het publiek. Deels uit het hoofd, deels dankzij de songteksten die heel de avond handig op de schermen te zien waren. Ook Springs teksten waren naar eigen zeggen iets dubbelzinniger dan het kind in onszelf ooit door had; al moet ik toegeven dat mijn vijftien jaar minder onschuldige hersentjes nog altijd te naïef bleken om enige vunzigheid te bespeuren in de Appelmoesblues. Maar goed, zingen konden we wél allemaal, en springen ook.

Last but not least veroverden Samson en Gert het podium. Als destijdse diehardfan was dit mijn persoonlijke hoogtepunt. Bijna elk personage was aanwezig en ze hadden allemaal hun karakteristieke oneliners mee. Zelfs deze werden zo precies meegebruld door de duizenden aanwezigen dat het haast eng was. Het was al van in het begin duidelijk, maar op dit moment des te meer: Ketnet bestaat niet alleen al twintig jaar. Ketnet zal ook eeuwig voortbestaan in het hart van de huidige twintigers. En, euh, ik wou dat ik zo’n hondje krijgen kon! Woef!

Na een zorgvuldig onderzoek van welgeteld vijf minuten en een leven vol ergernissen, besluit ik dat er maar twee opties over kunnen zijn: of google’s algoritme slaat nergens op, of de media zet ons zodanig veel oogkleppen op dat we eigenlijk zo goed als blind zijn. Veel verder dan voetbal, wielrennen en -weliswaar na een schandalig veel scrollen- Nafi Thiam kom ik niet. Nochtans – zo vertelt Wikipedia mij anderzijds - bestaan er zo’n 8000 sporten, is er dan niet heel erg veel ruimte om onze horizonten te verbreden?

Er mogen dan meer dan duizend sporten bestaan, ik wil gerust een weddenschap aangaan met Jan modaal om er meer dan tweehonderd op te noemen. Zelf pleit ik ook schuldig, dat geef ik met grif toe, maar dat laat niet weg dat ik het zonde vind dat mijn kennis zo beperkt is en vooral: zo beperkt blijft. Zo veel sporten als ik al kan opnoemen, zoveel topsporters zal ik nooit kunnen opnoemen en al helemaal niet als ze van eigen bodem zijn.

Zo kent het judo – toch ook een van de top tien sporten gesponsord door de Vlaamse overheid – nu opnieuw een hoogtijd, maar de kans dat u of ik daarvan of van de naam ‘Matthias Casse’ gehoord heeft, is klein. Afgelopen WK bij de junioren, behaalden onze Belgische sporters maar liefst vier medailles, waaronder dus ook het goud van Casse en geen kat die er ook maar iets van weet. Deze generatie wordt gezien als de beste lichting junioren in dertig jaar en verdiende welgeteld drie minuten tegen het einde van sportweekend, drie weken na datum. Hoe kunnen we trots zijn op wat wij Belgen presteren als we er niet eens van op de hoogte gebracht wordt.

Als Anderlecht daarentegen met veel toeters en bellen onderuit gaat tegen PSG (voor de niet-voetbalfanaten onder ons: Paris Saint Germains), dan is het voorpaginanieuws en weet iedereen het zo ongeveer drie minuten na het einde van de match, van contrasten gesproken.

Laten we voor een ander voorbeeld gaan: Nina Derwael is een naam die u vast wel kent. Zowel Europees kampioen als een bronzen medaille op de wereldkampioenschappen in het turnen (ongelijke leggers), piepjong en barstensvol talent, maar of u haar ooit live op tv ziet? Misschien in een interview, maar live? Nee, tenzij het vierjaarlijks hoogtij der onbekende sporten - beter bekend als de Olympische Spelen - aan de gang is, is het onmogelijk om als sporter –mannenvoetbal nu even niet meegerekend- een degelijke plek op de buis te krijgen. 

De Spelen worden dan ook niet voor niks het baken van de sport genoemd en is terecht het grootste sportevenement ter wereld. Ook staan we elk jaar weer verrast van hoe interessant het is om naar soms volledig onbekende sporten te kijken en te supporteren voor mensen die u nooit eerder zag, zolang ze ook maar uit ons Belgenlandje komen. Een paar weken, elke vier jaar kunt u genieten van de verrassing die onbekende sporten u bieden en elke vier jaar krijgen kleine kinderen plots grote dromen om ooit ook daar te staan. Ze krijgen plots iemand die daar op het tv-scherm schittert en hun zo kan inspireren om in hun voetsporen te treden. Maar dat is maar eens in de vier jaar en waarom niet meer? 

“Oké, judo en turnen,” zult u nu vast zeggen, “dat zijn nu ook niet de meest bekende sporten om naar te kijken. En als het Spelen zijn, dan is er niks anders dan dat, dus veel keuze is er ook weer niet.” Dat klopt, maar als je de Spelen naast je neerlegt, dan blijven die sporten wel nog steeds bestaan en houden zij evengoed internationale tornooien, Europese of wereldkampioenschappen en ziet u dan iets op tv verschijnen? En wat heeft u dan te zeggen op het feit dat zelfs de halve finale van David Goffin op de officieuze wereldkampioenschappen tennis niet op Vlaamse televisie te zien was? Er was niks anders op tv, is al duidelijk geen goed excuus. De ATP finals, elk jaar weer een spannend toernooi waar de absolute wereldtop zich wil bewijzen en toch werd een match gespeeld door een Belg op zulk een tornooi niet uitgezonden. Wat wil je dan?

Uiteindelijk draait het allemaal rond hetzelfde. Sterallures, sportwagens en nog veel meer degoutante hoeveelheden cash die de spelers betaald krijgen om de helft van de tijd op de bank te zitten. Het verdient vaak beter om in vierde klasse provinciaal een weekje mee te spelen, dan Belgisch kampioen te worden in praktisch elke andere sport. Natuurlijk komt dit door sponsoring en media-aandacht, maar is dit dan geen vicieuze cirkel? Meer media is meer geld, maar daarmee veroordeelt de media de dromen van beloftevolle sporters wiens naam het licht toch nooit zal zien.

Het aanbod sport lijkt dan ook elk jaar weer te vernauwen tot uiteindelijk enkel voetbal overblijft en met het WK voetbal voor de deur dat hoogstwaarschijnlijk gretig en vooral zo goed als integraal uitgezonden zal worden, zal het er ook niet veel beter op worden, gok ik. Zijn we dan nog echt vrij om te kijken wat we willen? Zolang voetbal de kroon spant en het gros van de tv-tijd opslorpt, blijft het algemene beeld van de Vlaming gefixeerd op dat ene kleine beetje van het spectrum en blijft er vooral zoveel meer verborgen en dat is letterlijk zonde van de zendtijd.

Maar zolang als er zondagavond maar voetbal op tv komt en u onderuit gezakt met een frisse pint in de zetel kunt gaan zitten zonder u ergens zorgen over te maken, is alles goed, nietwaar? Dat er iemand uit ons kleine landje het zonet klaar heeft gespeeld om wereldkampioen te worden, kan u toch wel worst wezen.

Ik dacht dat ik de dt-regel onder de knie had. Ik heb vier jaar Taal- en Letterkunde gestudeerd, heb die afgesloten met een master Nederlands, ik schreef nota bene mijn thesis over dt-fouten. Ik dacht dat ’t kofschip voorgoed uitgevaren was (of het fokschaap in zijn stal opgesloten, voor de dierenliefhebbers). Als ik soms toch twijfel, zijn de smurfen nog steeds mijn beste vrienden (ik smurf, jij smurft, hij smurft,…), maar ik was er wel heilig van overtuigd dat de onvoltooid verleden tijd nóóit met een –t geschreven werd. Mijn ego kreeg een serieuze deuk, vorige week.

Want, verrassing! De OVT is bij ‘gij’ wél met een -t. Juist is dus ‘gij werdt vorige week van uw sokken geblazen van wat die dt-regel nog voor ons in petto zou hebben’ en ‘gij hadt toch zeker niet gedacht dat gij met uw thesiske over dt-fouten een dt-expert waart?’. Het Nederlands heeft me goed bij mijn kloten, sorry voor mijn taalgebruik. De smurfen hadden mij hier niet bij kunnen helpen, want ‘smurfen’ is een zwak werkwoord, dat ‘gij smurfte’ zou krijgen. Het zijn nu net die sterke werkwoorden (zoals ‘hebben, wat ‘had’ wordt en dus volledig van vorm verandert in de OVT) die zogezegd nooit met een –t geschreven zouden moeten worden. Bij ‘gij’ wél dus: die persoonsvorm is áltijd met een –t. Gelukkig dat ik nog niet te vaak ‘gij’ in schrijftaal gebruik, anders was ik zeker door de mand gevallen.

Nu dachten enkele onwetenden, zoals ik vroeger was, Griet Op de Beeck te kunnen betrappen op dat door de mand vallen. Zij gebruikt in haar nieuwe boek Het Beste Wat We Hebben de ‘gij’-vorm, en ze doet dat juist. Maar omdat ‘gij vondt’ en ‘gij hadt’ er een beetje raar uitzien, kreeg ze nogal wat, onterecht, betweterige reacties over zich heen. “Beetje jammer dat mensen het niet even opzoeken als ze er zich vragen bij stellen”, zegt Op de Beeck. Jeroen Olyslaegers maakte iets gelijkaardigs mee, maar dan omgekeerd. Hij had in zijn roman Wil bewust de –t weggelaten bij ‘gij’ in de verleden tijd. Ook hij kreeg hier kritiek op. “Gij zoudt geen dt-fouten schrijven, maar gij hebt dat toch gedaan, en gij hadt daar geen reden voor, tenzij wat leesgemak.”, laat Olyslaegers weten. Hij had het dus gedaan om de onwetenden niet weg te jagen of te verwarren, en koos voor de regel die de meeste mensen als juist percipiëren. Dit is inderdaad een interessant vraagstuk: schrijven we bewust dt-fouten, voor het leesgemak? Of schrijf je alles correct, en riskeer je dat de lezers je beschuldigen van het niet beheersen van de dt-regel, terwijl zij hem eigenlijk zelf niet onder de knie hebben? Ik opteer voor het laatste, want door bewust dt-fouten te schrijven, maak je het probleem enkel groter. Gij zoudt dus beter een –t schrijven bij ‘gij’ in de verleden tijd, ook al maakte je juf je vroeger iets anders wijs.

Omdat wiskundig inzicht hem ontbrak en hij een studie wilde volgen met voldoende kansen op de arbeidsmarkt, koos Bart De Wever voor Rechten aan de Universiteit Antwerpen. Hij had echter al snel door dat die richting zijn ding niet was en schakelde over naar de opleiding Geschiedenis. “De les die ik daaruit geleerd heb, hoe melig het ook moge klinken, is dat je daarin je hart moet volgen”. Na drie jaar volgde hij een licentiaat (de huidige master) aan de KULeuven omdat dit in Antwerpen niet werd aangeboden. Gelijktijdig behaalde hij ook een diploma om les te geven.

De examenperiodes waren voor hem “pure ellende in zijn kot”. Het samenvatten en vanbuiten blokken ging gepaard met veel wanhoop, cola drinken en koude voetenbadjes. Af en toe durfde hij uitstelgedrag te vertonen en dan was het hard stressen tijdens de examens. Toch liepen deze ellendige periodes goed af voor hem, want hij behaalde zijn diploma met grootste onderscheiding.

maître de ceremonie

Onze burgemeester zat in het presidium van de faculteitskring van geschiedenis en was ook actief in de politieke club KVHV. Die club bestaat vandaag nog steeds, maar elke generatie geeft er een eigen invulling aan. “Ik heb mij daar heel goed geamuseerd en ook veel geleerd wat je niet in de aula kan leren. Het heeft me op politiek vlak heel wat bijgebracht.”

Als maître de ceremonie van zijn club begeleidde onze burgemeester ook studentendopen. “We hielden een doop als opnameritueel maar het was zonder vernederingen en viezigheid. Het was een leuke avond met allerlei opdrachten die volbracht moesten worden. Ik herinner me dat ik op het podium een nieuwe ‘Berlijnse Muur’ moest bouwen en een ideologische speech moest houden over waarom dat een goed idee was. Dat was een moeilijke opgave, maar het is uiteindelijk wel gelukt.”

waarvoor gaan we betogen?

Als student in Antwerpen zat onze burgemeester vaak in café ‘t Waagstuk op de Stadswaag en in ‘t Kroegske op de Ossenmarkt, een studentencafé dat vandaag niet meer bestaat. Toch was hij geen echte caféganger. “We zaten meestal op kot allerlei plannen te smeden voor manifestaties en andere acties. Ik herinner me een keer dat we bij de opening van het academiejaar in Leuven een betoging wilden houden. We wisten alleen niet goed tegen wat we juist wilden protesteren en zaten de hele nacht op café om daarover te vergaderen. Uiteindelijk sloeg die betoging nergens op, maar we hadden wel nog nooit zoveel media-aandacht gekregen!”

Bart de Wever kijkt op zijn studententijd terug als een hele mooie periode. “Het leuke aan student zijn is dat je onnozele ideeën kan uitvoeren maar er niet op wordt afgestraft. Je kan veel uitproberen en uitspraken doen die achteraf bekeken nogal dom of radicaal zijn. Wanneer je afgestudeerd bent en op de arbeidsmarkt komt, verandert dat. Hoe ouder je wordt, hoe meer je wordt ingeperkt in wat je kan zeggen. Geniet dus zeker van die vrijheid tijdens je studententijd!” 

Om te voorkomen dat we over een paar jaar massaal aankloppen bij een kinesistenpraktijk, door de gevolgen van een overdadige blok, doet dwars de lezers van dit artikel een welgemeende handreiking in de vorm van enkele oefeningen waar je niet meer voor nodig hebt dan een lege vloer (fitnessmatje is aangeraden). Je rug zal niet meer kromtrekken, maar zijn natuurlijke vorm aannemen als je achter je laptop plaatsneemt.

de goede oude oertijd

Laten we eerst even teruggaan naar de oertijd, want we hebben natuurlijk niet het hele evolutieproces doorstaan om uiteindelijk achter een bureau te kruipen. Niet voor niets zijn we geëvolueerd tot wezens die rechtop wandelen, zo kwamen onze handen vrij om werktuigen te produceren waarmee we sabeltandtijgers en mammoeten te lijf gingen. Dat die twee prehistorische dieren zijn uitgestorven lijdt geen twijfel, de mens overwon! Tegenwoordig gebruiken we onze vrijgekomen handen vooral om te typen en te swipen, helaas. Maar niks aan te doen. In tegenstelling tot onze prehistorische voorvaderen gebruiken wij onze spieren niet meer optimaal - is het al duidelijk waarom er in de oertijd geen kinesisten bestonden?

Onze lichamelijke activiteit bestaat tegenwoordig niet meer uit het opjagen van mammoeten, maar uit sport, in welke vorm dan ook. Al bedoel ik hier natuurlijk niet schaken, dammen of kleiduivenschieten. Niks ten nadele van de mensen die deze 'sporten' fanatiek beoefenen. Enfin, terug naar de context. Zelfs zij die zich regelmatig in de sportschool begeven, hebben de kans om de eerder genoemde klachten op te lopen. Je kunt de oefeningen nog zo juist doen, maar te veel focus op een bepaalde spiergroep kan ook een verkeerde houding tot gevolg hebben. Daarom zijn hier de oefeningen die je houding voorgoed zullen veranderen! (het trommelgeroffel en de lichtshow moet je er zelf even bij bedenken). Herhaal ze regelmatig en blijf ermee doorgaan, zodat de effecten blijvend zullen zijn.

de oefeningen

de omgekeerde brug

Ga op de grond zitten met je armen naar achteren gestrekt en je handpalmen op de grond, je vingers kunnen zowel naar voren als naar achteren wijzen. Houd je schouders naar achteren en breng je schouderbladen samen. Duw vervolgens je bekken omhoog, zodat je knieën een hoek van 90 graden vormen. Ten slotte is het belangrijk om je borstkas zo ver mogelijk omhoog te duwen en dat je neus naar het plafond wijst. Houd de brug voor een aantal seconden vast en ga terug in zitpositie. Herhaal de oefening een aantal keer achter elkaar.

plat op je buik

Ga op je buik op de grond liggen, trek je kin in en zorg dat je met je voorhoofd de grond raakt. Zorg ook dat je je bilspieren aanspant, om zo je onderrug te ontlasten. Voor deze positie presenteren we drie oefeningen.

1. Houd je armen gestrekt naar voren en probeer ze zo ver mogelijk omhoog te brengen. Houd te allen tijde je armen gestrekt en je bilspieren aangespannen.
2. Na de eerste oefening een aantal keer gedaan te hebben, breng je je gestrekte armen naar opzij. Opnieuw probeer je je armen zo ver mogelijk omhoog te brengen, maar voordat je dat doet, breng je eerst je schouderbladen samen.
3. Voor de derde en laatste oefening breng je je armen 45 graden verder naar beneden, en vervolgens doe je hetzelfde als bij de tweede oefening.

corpus sanum in mente sana

Omdat spelen met taal zoveel voldoening geeft als je voor dwars schrijft. Oftewel: een gezonde geest in een gezond lichaam. In de Romeinse tijd was men al bekend met het feit dat een gezond lichaam ook voor je geestelijke prestaties bevorderlijk is. Wie de eerder genoemde oefeningen dagelijks herhaalt, neemt met een rechte rug achter het bureau plaats en zal zijn examenresultaten met eenzelfde rechte lijn zien stijgen. Oké, dat laatste kunnen we niet garanderen, maar met een rechte rug en borst vooruit de examens tegemoet gaan voelt toch een stuk beter dan met een gekromde rug en een pijnlijke nek plaatsnemen achter de schrijftafel .

Voor wie positief geprikkeld is geraakt door bovenstaand artikel, bekijkt nog even dit filmpje om de oefeningen ook visueel goed in kaart te krijgen (denk aan je nek!).