POËTISCHE ZUURSTOF VOOR DRUKKE BLOKDAGEN

Annelies Belemans – elkedagzin (2022) 

Scrol je graag eindeloos op Instagram en maak je jezelf wijs dat het ‘voor de poëzie’ is? Dan zit je goed met elkedagzin. Wat begon als een persoonlijk rustmomentje van Annelies Belemans groeide uit tot een Instagramaccount waarop ze dagelijks haar knipselzinnen deelt met duizenden zinvolgers. Met niets meer dan een schaar, lijm en een stapel magazines knutselt ze elke dag een nieuwe zin bij elkaar. Simpel in opzet, verrassend in resultaat. Haar minigedichten zijn kort, open voor interpretatie en interessant om even bij stil te staan tijdens het studeren (of het uitstellen ervan). In deze bundel vind je een selectie van haar mooiste werken – fijn om door te bladeren en je eigen betekenis in te ontdekken. 

103 pagina’s 
 

Charlie Mackesy – The Boy, the Mole, the Fox and the Horse (2019) 

Dit boek voelt een beetje als een warme knuffel in papierformaat. In The Boy, the Mole, the Fox and the Horse neemt Charlie Mackesy je mee in een tedere fabel, gedragen door zachte illustraties en nog zachtere levenslessen. De gesprekken tussen de jongen en zijn dierlijke vrienden lijken haast terloops, maar blijven opmerkelijk lang hangen. Zonder ooit belerend te worden, sluipen de wijsheden toch onder je huid. De Nederlandse vertaling van Arthur Japin maakt het nog toegankelijker. Perfect voor wanneer je hersenen even geen droge cursus meer aankunnen. 

128 pagina’s 
 

Max Porter – Grief Is the Thing with Feathers (2015)

Dit is geen luchtige snack, maar wel eentje die binnenkomt. In zijn debuut, Grief Is the Thing with Feathers, verweeft Max Porter rouw, verbeelding en taal tot een bijzonder geheel. We volgen een vader en zijn twee zonen na een verlies dat alles ontwricht. Met als onverwachte huisgenoot: Crow, een eigenzinnige, mensgrote kraai die tegelijk chaos en troost brengt. Het verhaal springt tussen perspectieven en vormen (poëzie, proza, dialoog) en voelt bij momenten bijna als een fever dream. Intens en tegelijk compact genoeg om tussen twee deadlines door te glippen. 

114 pagina’s 
 

Lili Reinhart – Swimming Lessons (2020)

Ja, die Lili Reinhart van Riverdale. In haar debuutbundel Swimming Lessons ruilt ze het scherm in voor eerlijke, kwetsbare poëzie over liefde, angst en alles daartussen. Verwacht geen grootse metaforen, wel herkenbare momenten: eerste verliefdheden, mentale struggles en dat typische gevoel van ‘ik weet het ook allemaal niet helemaal’. Reinharts stijl is tegelijk direct, soms confronterend en onverwacht troostend. Korte gedichten met grote emoties die ideaal zijn voor momenten waarop je concentratie hapert, maar je toch graag iets wil lezen. Het voelt een beetje als bladeren door iemands dagboek, alleen dan mooier vormgegeven. 

229 pagina’s 
 

Esohe Weyden – Tussentaal (2022)

Sommige poëzie wil je fluisteren, deze bundel wil je hardop horen. In Tussentaal laat Esohe Weyden spoken word (een performatieve vorm van poëzie die vaak ritmisch en expressief wordt voorgedragen) bruisen op papier. De bundel volgt een innerlijke zoektocht naar identiteit en tijd. Door witregels en ritme vloeien de gedichten in elkaar over als stromend water. Esohes woorden dansen, twijfelen, bekennen en botsen, waardoor je vanzelf meegaat in de flow van haar taal. Sinds 2025 is ze stadsdichter van Antwerpen en daarvoor liet ze al van zich horen als campusdichter aan Universiteit Antwerpen. Dit is poëzie die je niet alleen leest, maar bijna fysiek voelt. Handig om jezelf even wakker te schudden na uren blokken. 

86 pagina’s 

Vijf poëziebundels die zowel licht als gelaagd zijn. Perfect voor tussen de samenvattingen door, of net als je een excuus zoekt om even van je bureau weg te lopen. Want soms is het mooiste geschenk tijdens de blokperiode gewoon een paar poëtische pagina’s die je opnieuw doen ademen. dwars wenst je heel veel leesplezier en enorm veel succes met de examens!