HET PEPERKOEKENHUISJE

Het peperkoekenhuisje
in het bos van niemendal.
Een aantrekkelijk stekje,
uiterlijk,
tot je dichterbij gaat.

Het stamcafé der volwassenen
in de jungle van onbegrip.
Het oogt leuk,
uiterlijk,
tot je binnenstapt en niet meer terug kan.

Waarom kan ook ik niet
als Hans of Grietje zijn
en ontsnappen uit
de magnetische straal
van de volwassenheid?

- Lieve (1991)


Zo zoet op het eerste gezicht,
maar zo zuur bij die eerste hap.

Het peperkoekenhuisje is gewoon
een malafide grap.

Hans en Grietje,
al hadden ze echt bestaan,
waren ook niet ontsnapt
aan volwassenheid.

De heks was kansloos,
de tijd genadeloos.

Maar mama,
als dit dan de jungle is,
ben ik blij dat we samen
tussen de bomen verdwalen.

En misschien begint het sprookje
pas wanneer niemand
nog in sprookjes gelooft.

- Lotte (2026)