Mijn laatste editoriaal. Dit jaar is voorbij gevlogen en er zijn zoveel zaken gebeurd waarover ik nog zou kunnen schrijven, zoveel problemen, zowel op de universiteit als in de wereld, waartegen ik met een scherpe pen ten strijde zou kunnen trekken. En toch kies ik er nu voor om te eindigen met een positieve noot en te doen wat ik zo vaak doe: even...

“Vanaf nu gaat alles anders zijn”, “ik ga alles bijhouden en plannen”; ik hoor het mezelf vaak zeggen. Maar ook dit semester is mijn "alles veranderde toen de Vuurnatie aanviel"-moment uitgebleven. In vergelijking met vorig semester is er, buiten dat ik iets ouder ben en een nieuwe crush heb, weinig veranderd – misschien bén ik zelf wel de Vuurnatie. En...

Een afscheidsbrief aan UAntwerpen is misschien wat voorbarig met nog een semester te gaan, maar toch begint het einde van mijn tijd hier dichterbij te komen. Het behalen van een diploma mag dan wel een grote prestatie zijn, het brengt toch wat overdenkingen met zich mee.

Overhaasten, iedereen doet het. Niemand neemt de tijd om erbij stil te staan. De wereld gaat snel. Te snel. Kijk. Hoe korter mijn zinnen, hoe sneller het gaat. Daarom trakteer ik je nu op een langere zin om even, heel even, tot rust te komen: relax. Adem in. De tijd tikt genadeloos door. Bij iedereen. Ik heb nog even en dan moet ook dit editoriaal af...

Vorig jaar heb ik bij na vier maanden rondgedwaald (en toch ook wat gestudeerd) in Londen, maar nu vormt de Sinjorenstad weer het decor van mijn herfstavonturen. Tegen mijn vrienden kan ik weer Nederlands spreken en de tube is weer de trein geworden. Toch is het vooral de bredere beleving van de herfst en winter die verschillend overkomt en dat maakt...

Ik was gisteren op een TD. Wacht, het is niet de bedoeling dat mijn verhaal, mijn boodschap voor de wereld, onnavolgbaar wordt. Mijn eerste solo-editoriaal en ik weet eigenlijk nu al niet meer waarover ik het wil hebben. Oh ja, ik had het over een TD. Tijdens de fietstocht, ook wel de heenweg naar de TD, dacht ik aan iets: ik dacht aan dit wat je nu...

Stadscampus of buitencampus, pendelen of op kot, ieders studentenleven ziet er anders uit. Het is een ervaring die je zelf vorm geeft, en dit lijkt misschien heel eng. Wees gerust: iedereen is erdoorheen gemoeten, en zo wij ook.

Mijn laatste editoriaal. Elke letter die ik typ is een zorgvuldige afweging. Ik voel de druk om deze laatste kans te grijpen en mezelf te overtreffen. Maar laat me duidelijk zijn: ik ga niet melig worden. Er zijn nog tal van maatschappelijk relevante onderwerpen die ik wil aansnijden.

Gegroet, waarde lezers! Ik val maar meteen met de deur in huis; dit is mijn laatste editoriaal. Als doorgewinterde hoofdredacteur lijkt het me wel gepast om het hier eens over iets serieus te hebben, namelijk hoe de universiteit haar kinderen verslindt.

Cantus ex, editoriaal in! Toen ik een jaar geleden met het idee begon te spelen om de hoofdredactie van ieders favoriete studentenblad te vervoegen, maakte ik lijstjes van pro’s en contra’s. Als ik toen wist dat ik een theecantus zou moeten voorzitten, had dat ongetwijfeld in grote vette letters bovenaan het, voor de rest zeer korte, contralijstje...