Met verbazing kon menig Antwerpenaar dit jaar vaststellen dat op een goede morgen een reusachtige rode A op zijn Boerentoren prijkte. Voorwaar een ongebruikelijk zicht. Toeval of weer een akkefietje van enkele al te frivole kunstenaars die ook dit bouwwerk trachten te ontsieren? Na onafzienbare tijd werd dezelfde toren zelfs opgesmukt met een gedicht...

cultuurstrookje

The early-morning mist dissolves. And the sun shines on the Pacific. You stand like Balboa the Conquistadore. On the cliff top. Among the last of the Monterey Cypress trees. The old whaler’s hut is abandoned now. But whales still swim through the wild waves. Sea otters float on the calmer waters. Cracking abalone shells on their chests. Humming birds...

cultuurstrookje

Avec ma gueule de métèque, de juif errant, de pâtre grec Et mes cheveux aux quatre vents Avec mes yeux tout délavés, qui me donnent l’air de rêver Moi qui ne rêve plus souvent Avec mes mains de maraudeur, de musicien et de rôdeur Qui ont pillé tant de jardins Avec ma bouche qui a bu, qui a embrassé et mordu Sans jamais assouvir sa faim Avec ma gueule de...

Waarom mijn lippen zo rood zijn en mijn ogen diepzeeblauw? Om je beter te kunnen zien, mijn lief, om je beter te kunnen kussen - en mijn handen zo zacht, mijn tanden zo hard, mijn borsten zo blank - en mijn warme buik? Om je beter op te eten in te nemen aan te raken uit te roepen. En mijn hoofd zo windstilleeg - om je beter te vergeten. Patricia de...

“Ik ben geboren. Dit moet worden aangenomen, alhoewel een absoluut-objektief bewijs niet is voor te brengen. Axioom is het domein van de subjektieve ervaring. Objektief is het slechts gissen.” Objectief werd hij geboren in de Lange Leemstraat 53, op 22 februari 1896. Een geboortehuis dat thans te koop staat. Als schrijvershuis kan het echter niet...

In memoriam Paul van Ostaijen

“Verdord”, wist de Vlaamse dichter Albrecht Rodenbach in lang vervlogen tijden en ik zou zelfs, me bewust in het cyberspacetijdvak bevindende, durven opperen dat de wonderknape destijds geen ongelijk had. Dichtkunst bekoort, begeestert, ontroert, is van alle tijden. Beste lezer/lezeres, mocht u vergeten zijn wat poëzie werkelijk is en deigt u zodoende...

Van slagerszoon met een brilletje tot stadsdichter van Antwerpen: Tom Lanoye mag in 2003 een heel jaar de hofnar van ’t Stad spelen. Op 29 januari, één dag voor gedichtendag, kreeg hij officieel die taak toebedeeld. Hugo Claus en Leonard Nolens bedankten voor dit karweitje, maar Lanoye zag er wel iets in.