De moord in Beveren heeft een vloedgolf aan regenboogvlaggen en ondersteunende reacties over ons land doen spoelen. Hoewel het gerecht haar werk nog moet doen, blijft dat een krachtig en noodzakelijk signaal. Voor eens en voor altijd moet het duidelijk zijn dat homofoob geweld in onze samenleving geen plaats heeft, ontolereerbaar is en daadkrachtig afgestraft moet worden. Ook UAntwerpen hing een regenboogvlag op om haar steun te betuigen. Op zich een mooi signaal. Het is alleen jammer dat ze er niet veel later niet in slaagde volhardend op te treden tegen een staaltje homofobie binnen de eigen universiteitsmuren.  

Soms kan kunst bevreemdend werken. Meer dan eens kunnen we ons afvragen wat een kunstwerk nu eigenlijk is, wat het moet voorstellen en of het zelfs kunst is. Welk verhaal moeten we erin lezen? De campussen van UAntwerpen staan vol kunstwerken, maar of er veel studenten zijn die ze goed bekijken, valt te betwijfelen. dwars vliegt er echter in en belooft je dat vijf minuten eerder opstaan om de pareltjes op de universiteit toch eens goed te bekijken, helemaal de moeite waard is.   

Alle studenten kunnen vanaf volgend academiejaar het vak open brieven schrijven volgen aan UAntwerpen. “We willen tegemoetkomen aan de noden van de studenten”, klinkt het daar.  

Computers, de ideale partner en een miljoen dollar. Wat hebben deze drie zaken met elkaar gemeen? Lees verder om erachter te komen.

Je zal het maar voorhebben: het ligt op het puntje van je tong en toch kan je er niet opkomen. Dat ene woord ontglipt je keer op keer. Ook dit jaar schiet dwars alle schlemielen in zulke navrante situaties onverdroten te hulp. Maandelijks laten we ons licht schijnen op een woord waar de meest vreemde betekenis, de meest rocamboleske herkomst of de grappigste verhalen achter schuilgaan. Deze editie werpen we ons licht op de 'stoethaspel'. 

Studenten zouden vanaf 15 maart af en toe weer les moeten kunnen volgen op de campus. Na vijf maanden achter onze computer te zitten, met niet veel meer steun dan soep van Ben Weyts en goedbedoelde mails van professoren, betekent dat eindelijk hoop. Dat is maar net op tijd, want studenten gaan eronderdoor. Dat werd duidelijk uit de vele klaagbrieven en berichten op sociale media, waarin jongeren aan de alarmbel trekken.