ZESTIENJARIGE ZELF

Jij kent mijn zestienjarige zelf het beste,  

maar ik ging naar het oosten en jij naar het westen. 

Op het kruispunt kozen we andere wegen,  

nu kom ik je plotseling weer eens tegen.  

We maken oogcontact en herkennen elkaar, 

maar toen we zestien waren, vormden we een paar. 

Er volgde een echtscheiding tussen ons twee, 

ik kreeg de zetel en jij nam onze andere vrienden mee. 

Je zit verweven in al mijn gedachten van het verleden 

en ik ben gemaakt uit het verleden, maar leef in het heden.  

Jij maakte mij bewust van mijn plooien die ik niet kan gladstrijken.  

Onze tradities en ambities blijven wel nog steeds gelijken.  

Dus het is en blijft raar,  

want ik zie niet wie je nu bent, nee, ik zie alleen jouw zestienjarige zelf staan … daar.