De lente is aangebroken en studenten verruilen hun vitamine D-tekort voor een dagelijks pintje op het terras. Gewapend met korte mouwen en zonnebrillen zoeken ze na elk college die kostbare zonnestraaltjes op. Maar als je heel stil bent, hoor je vanuit de huizen het gesnut en gesnotter van zij die minder blij zijn met deze seizoensverandering: de hooikoortsstudenten. Hoe is het om de lente door te komen met een allergie die ongeveer een op de vijf mensen treft? dwars sprak met masterstudent Lani Bergsma voor een kijkje in het leven van een niezende student.
Lani’s eerste kennismaking met de pollenallergie was rond haar elfde tijdens een uitstap met school. Ze zat met de andere kinderen in het gras madeliefkroontjes te maken. “Ineens werden mijn ogen knalrood en kreeg ik bijna geen adem meer. Toen wist ik dat er iets mis was”, vertelt Lani. Maar wat is er dan precies mis? Je lichaam denkt dat pollen kwaadaardig zijn en probeert ze daarom te bevechten. “Je bent dus eigenlijk allergisch voor de buitenlucht, wie verzint dat?"
kwaadaardige appels
Lani heeft een vrij heftige vorm van hooikoorts. Dat komt mede doordat ze, net als vijftig tot zeventig procent van de mensen met hooikoorts, ook een kruisallergie voor bepaalde groenten en fruit heeft. De eiwitstructuur van groenten en fruit lijkt heel erg op pollen, dus je lichaam denkt dat appels ook kwaadaardig zijn. Het hooikoortsseizoen duurt voor Lani van februari tot half september, met een hoogseizoen in mei en juni. “De laatste jaren is het heftiger geworden. Door klimaatverandering is het pollenseizoen vroeger gestart en blijft het langer warm weer”, legt ze uit.
verkoudheid on steroids
De symptomen omschrijft Lani als “een zware verkoudheid, maar dan on steroids”. Ze heeft vooral last van jeukende en opgezwollen ogen, een kriebelende keel, een loopneus, kortademigheid en vermoeidheid. “Ik voel me echt een oud bompaatje. Na de trap op te lopen, ben ik al buiten adem.” Het enige wat voor Lani echt helpt, is douchen, kleren vervangen en vooral heel veel binnen zitten. Vaak komen de aanvallen ook op onhandige momenten. “Een paar dagen geleden reed ik naar huis over de autostrade en kreeg ik opeens een hooikoortsaanval. Ik heb denk ik wel twintig keer geniest in twee minuten tijd. Dat is best gevaarlijk, want ik kon de weg amper zien.”
jaloezie in de lente
Al die beperkingen in de warmere maanden maken Lani een echt winterpersoon. Maar hoe kijkt ze naar studenten die juist opleven in de lente? “Ik ben licht jaloers op studenten die genieten van deze tijd. Ik vind het fantastisch om te wandelen in de natuur, maar dat is tijdens deze periode gewoon vragen om problemen. Ik zou graag eens aan een bloemetje ruiken.” De meeste studenten kijken uit naar de lente – voor Lani is het vooral aftellen: nog 141 dagen tot ze weer zonder niesbui naar buiten kan.
- Login om te reageren