poëzie

poëzie

poëzie

poëzie

Ze zitten op het strand de man, het kind en zij op een blauwe badhanddoek haar armen en haar benen wijd een zeester, zegt hij, heelt zichzelf als hij een stuk verloren is zij bedenkt dat ze al lang niet meer is heel geweest dat er al sinds het baren van het kind een leegte in haar heerst waarin ze soms de zee hoort klotsen verder niets ze neemt een...