De Triniteit van de vaderlandse rockmuziek lanceert hun nieuwe album. By Absence of the Sun heet het beest. Triggerfinger de meester. Het is het allerlaatste interview op Belgische bodem. De drank kan op tafel komen. Frontman Ruben Block kan niet beslissen: “Brain freeze,” lacht hij. Block en Mario Goossens gaan voor een gin-tonic, monsieur Paul voor een koffie. We toveren de afgelopen editie van dwars op tafel, met Bart De Wever op de cover. De reactie is unaniem kritisch en recht door zee: “De Wever? Steek dat maar snel weg. Minder, minder, minder!” Een gigantische bulderlach weerklinkt op het terras. Ze zijn ontspannen, maken grappen en praten als een bende gezellige chaoten door elkaar. Als we hen vertellen dat hun sexappeal ervoor zorgde dat een deel van de vrouwelijke redactieleden niet meer mee is gekomen, reageert Block: “Het is niet handig als ze ons met open mond aankijken, dan vliegen er vliegen in.” Nadat er is gelachen om onze zenuwen: “Doe maar rustig, wordt gij gezocht misschien?” en we gecomplimenteerd zijn om onze typekunsten: “Ben jij aan het typen nu? Allez, dat is rap,” vuren we onze vragen op de Belgische halfgoden af.

Sociologen houden zich werkelijk overal mee bezig. Zo zijn onderzoekers aan de Antwerpse PSW-faculteit al 16 jaar betrokken bij een bergingsproject van laagradioactief afval in de Kempen. Hoezo, sociale wetenschap en radioactiviteit? Door het afvalvraagstuk te behandelen als een maatschappelijk probleem in plaats van een louter technische kwestie, werd het voor de hand liggende 'Not In My Backyard'-protest vermeden en een oplossing gevonden.

Door de stad heen flaneren is meer dan geschiedenis alleen. Onze redactie houdt een rondslenterende tête-à-tête met een individu dat zijn hart verloren heeft aan Antwerpen. dwars ging in gesprek met filosofe Tinneke Beeckman. Ze is auteur van Door Spinoza’s lens (2012) en houdt zich bezig met politieke filosofie. “De manier van politiek bedrijven is nog niet aangepast aan de uitdagingen van vandaag.”

Arme stervelingen. Sla jullie blik ten hemel en kniel. De 21ste-eeuwse Odysseus spoelt aan op de parelwitte stranden van België. En Waregem of all places. Een reus in een dwergenland. Sidder en beef. De man die eigenhandig de toorn van het extremisme heeft onthoofd. Buig het hoofd, spits de oren en aanschouw Hem. Barack Hussein Obama. Een gigant op de aardkloot, waar menig sterveling naast verbleekt. Zelfs Jezus Christus druipt schoorvoetend af.

U kunt Bart De Wever veel verwijten, maar niet dat hij saai is. De meest besproken politicus van Vlaanderen zit nooit om een Latijnse uitspraak of een boutade verlegen en vrolijkt het nieuws op met Duitse platte rust, van het podium vallende panda’s en schunnige tuinkabouters. Neen, een tabula rasa is hij niet: pro of contra, hij laat niemand onbewogen. Maar wie is die man, wat is zijn verhaal en hoe beïnvloedt hij het politieke landschap? Tijd om onze innerlijke animal scribax los te ketenen en eens poolshoogte te nemen van de man die onze studentenstad bestuurt.

“Helft academische papers wordt door niet meer dan drie mensen gelezen," kopt De Morgen op 19 maart. Dat is alarmerend. Dat is frustrerend voor de hardwerkende student. Waarom nog bloed, zweet en academische tranen steken in een levenswerk waar uiteindelijk niet naar wordt omgekeken. Welkom bij dé problematiek die het hoger onderwijs de laatste maanden plaagt. Publicatiedruk aan Vlaamse universiteiten is de achilleshiel van de doctoraatsstudent. dwars mocht op audiëntie bij rector Alain Verschoren en het hoofd van de Onderzoeksraad van Universiteit Antwerpen, Jean-Pierre Timmermans, voor een verdere verduidelijking van het onderwerp.