ZORGELOOS

Kan je je de laatste keer nog herinneren dat het volledig rustig was in je hoofd en je je geen zorgen maakte? De laatste keer dat je opstond met een lege agenda, zonder dreigende deadlines of opstapelende taken? Onlangs lag ik ’s ochtends in bed – nog te moe om op te staan, maar net wakker genoeg om reeds mijn taken van de dag uit te spitten: Bekijk dit, bekijk dat, breng die persoon op de hoogte van zus en zo. Als een ketel die op het punt staat om uit te slaan, borrelden de gedachten over. Om de stoom af te blazen, pakte ik mijn gsm om een to-dolijstje te maken. Gedachten misschien weer op orde, maar doordat mijn lichaam het verschil niet kent tussen een smartphonescherm en de ochtendzon, zat ik daarna rechtop in bed. Misschien is zo’n blauwlichtfilter toch nog niet zo’n slecht idee.

Ik ben altijd iemand geweest die zich over alles zorgen maakt, iemand die elke dag nuttig moet besteden uit angst om achter te lopen. Maar wie loop ik achterna? Een zogenaamde verloren dag is nog steeds een dag geleefd, toch? Maak dat mijn centrale zenuwstelsel wijs. 

Soms mag je niet vergeten stil te staan om alles in perspectief te zetten. Want terwijl ik me zorgen maak over mijn eerstvolgende verslag voor mijn promotor, worden kinderen in België vermoord door hun eigen ouders, zitten dertien studenten met een geldig visum om hier te studeren vast in een zogezegd inactief oorlogsgebied waar dagelijks nog mensen omkomen, en lijkt onze toekomst steeds meer iets waarop ook bezuinigd kan worden door onze regering. 

In een wereld die door onze beeldbuis steeds meer onzeker wordt, zijn er toch nog een paar zekerheden in het leven. Zo staat de Antwerpse Ring elke ochtend muurvast en kan je elke maand een nieuwe dwars op jouw campus vinden. Ook in deze editie bezorgen we je weer een flinke portie studentikoze interessantheden. Lees op pagina 10 de open brief van prof. dr. Thalia Kruger over de situatie met de Palestijnse studenten. Op pagina 18 lees je de ervaring van Hend Salameh, een vrouw met een ijzersterk karakter die de situatie in Gaza wel heeft kunnen ontvluchten om hier te studeren. Verder lees je meer over de campus van morgen (p. 14), de Antwerpse heksen van vroeger (p.26) en de nieuwe kattensoorten van vandaag (p.22). 

Veel leesplezier
Bjorn De Busschere, adjunct-hoofdredacteur