WAAR ALLES DWARS EN KROM MAG ZIJN...

Er loopt een weg door mijn gedachten,
niet recht, nooit netjes uitgelijnd,
maar dwars door regels, dwars door lijnen,
waar alles soms een beetje krom mag zijn.

Men zegt dat paden recht moeten lopen,
dat stappen netjes naast elkaar horen te staan,
maar mijn hart wandelt liever dwars,
langs dromen die een bochtje gaan.

Soms buigt de dag zich langzaam krom,
onder het gewicht van wat niet lukte,
maar juist in dat zachte buigen,
schuilt iets wat recht nooit durfde.

Want wat dwars groeit, zoekt het licht,
zelfs wanneer de wind het dwingt te draaien,
en wat krom staat, leeft nog steeds,
weigert simpelweg te breken of te zwaaien.

Dus laat mij maar een beetje dwars zijn,
een beetje krom in wat ik voel,
want rechte lijnen maken muren,
maar kromme wegen brengen mij naar mijn doel.