10 EURO VOOR 1 KOMIDABEZOEK

De prijzen in komida zijn flink gestegen. Waarom? 
Door stijgende uitgaven en de toenemende nood aan psychologische en sociale ondersteuning liggen de kosten hoger dan het budget dat we van de overheid krijgen voor de studentenvoorzieningen. In 2024, maar ook in 2025, sloten we af met meer dan 1 miljoen euro subsidie voor komida alleen. Samen met alle werkvelden binnen de studentenvoorzieningen zoeken we naar passende oplossingen en aanpassingen om onze werking te optimaliseren binnen het beschikbare budget. Zo zal komida haar prijzen aanpassen en stelselmatig laten stijgen naar een marktconforme prijs, zonder in te boeten op kwaliteit of aanbod, maar ook door meer in te zetten op de ontmoetingsplekken om studenten samen te brengen.

Zijn subsidies nog nodig als komida meer winst gaat maken? Wordt komida dan niet langer verlieslatend en stopt de subsidiëring volledig? 
De subsidie zal niet geschrapt worden, maar met hulp van benchmarking en overleg met studenten zoeken we wel naar het juiste evenwicht voor de prijzen en onze begroting. Uit het overleg met de studenten blijkt dat ze maximaal 10 euro per dag willen betalen, dat er meer broodjes, snacks en streetfood dan warme maaltijden gekocht worden en dat we zeker moeten inzetten op de komidatoelage voor wie het nodig heeft.

Wat is de komidatoelage?  
Voor studenten die een sociale toelage krijgen, wordt een bepaald budget voorzien. Op die manier kunnen ze samen met hun medestudenten gaan eten in komida, waardoor ze echt student kunnen zijn. De komidatoelage wordt geregeld via de sociale dienst en wordt in functie van de noden van de student bepaald. Momenteel wordt het heel actief gebruikt.

U zegt: “Een maximaal budget van 10 euro in overleg met studenten.”  
Klopt. We zijn eerst in overleg in overleg gegaan met de Studentenraad. Voor de Stuvoraad (adviesraad rond studentenvoorzieningen met daarin studenten en personeel, n.v.d.r.) hebben we een delegatie studenten gevraagd om hun mening te delen over de prijzen. Daarna zijn we gaan toetsen bij onze klanten. We vroegen hen wat hun budget is en wat ze maximaal willen uitgeven. Op basis van de resultaten hebben we besloten om de prijzen niet meteen op te trekken naar een marktconforme prijs. We willen eerst kijken naar de impact van deze stap: welke studenten kunnen we verder helpen en welke niet?  
Ondertussen staan we wel meer dan een miljoen in het rood. We hadden voorzien om 500.000 euro aan subsidies uit te geven, maar we kunnen dat niet blijven doen. De pot is niet groot genoeg.

Bij KU Leuven kunnen studenten voor slechts 5,85 euro een spaghetti krijgen. Hoe komt het dat we bij komida bijna dubbel zo veel moeten betalen?  
KU Leuven pakt het anders aan. Ze hebben andere visies en andere doelen op het vlak van studentenvoorzieningen. Om een concreet voorbeeld te geven: in Leuven hebben ze enorm veel koten, maar wij hebben geen koten en veel studenten die pendelen. Studenten van andere universiteiten hebben andere noden. 
In Leuven subsidiëren ze, op vraag van de studenten, vooral warme maaltijden. Bij ons spreiden we de subsidies over het ganse aanbod van maaltijden zodat alle maaltijden minder duur zijn. Vroeger waren onze prijzen voor broodjes en drankjes marktconform en werden enkel de warme maaltijden gesubsidieerd.

Zijn jullie niet bang voor een vicieuze cirkel waarbij nog meer mensen boterhammen van thuis meenemen?  
Sinds corona nemen steeds meer mensen boterhammen van thuis mee. Dat is een gedragswijziging, niet enkel een financiële verandering. Die omzet hebben we dus sowieso niet. Maar inderdaad, als de prijzen stijgen, wordt het voor een aantal mensen onbetaalbaar. Uit overleg met studenten blijkt ook dat ze niet elke dag in komida komen eten, maar dat ze het zien als aanvulling. Studenten komen nu met een bepaalde verwachting en een bepaald budget naar komida. Ook dat is een gedragswijziging. Vroeger ging iedereen die naar de campus kwam automatisch eten in komida. Dat gebeurt nu niet meer omdat er zo veel andere mogelijkheden in de buurt zijn.

Onze rector Herwig Leirs nodigde tijdens zijn verkiezings­campagne alle studenten uit om samen met hem “onze middagboterhammen” te eten in komida. Waarom mag er in Gebouw P ‘s middags geen eigen brood meer gegeten worden? 
De komida’s zijn inderdaad plekken waar je met z’n allen kan samenkomen om je boterhammen te eten. Zo merken we dat vijf jaar geleden 1 op 10 studenten zijn boterhammen meebracht, nu is dat tot 7 op 10. Die cijfers benadrukken het nut van onze ontmoetingsplaatsen en we zijn blij dat we dagelijks zo’n 5.000 studenten over de vloer krijgen. Dat is goed voor onze verkoop.

Helaas kunnen niet alle ruimtes zo flexibel worden ingezet. Zo is er in Gebouw P, naast Gebouw G met 800 zitplaatsen, een nieuwe aanpak. Daar zetten we vooral in op meer zitplaatsen en op de vragen van de studenten: een ander aanbod, meer openingsuren, een leukere setting, geen lange rijen aan de kassa, een café-functie … Daarvoor zijn we op zoek gegaan naar externe partners: Bavet en Café Unief (vroeger Oats Day Long). Dat zijn commerciële horecazaken waarvoor we de nodige rentabiliteit moeten kunnen garanderen. Het zit namelijk zo dat de prijzen voor onze studenten veel goedkoper zijn dan in andere vestigingen. Bij een reguliere Bavet betaal je gemakkelijk 18 euro per pasta, bij ons 10,50 euro.

Bavet heeft een jaarlijks opzegbaar contract. Maakt u zich zorgen dat ze weggaan? 
Het is flexibel in twee richtingen. We maken ons geen zorgen dat ze weggaan. We hebben ervoor gezorgd dat het voor hen en voor ons geen wurgcontract is. Op die manier kan het bedrijf groeien en zo veel mogelijk betekenen voor studenten. Voor hen is dit ook een nieuw terrein. We zijn begonnen met de spaghetti goedkoop te maken en kijken verder naar wat we nog kunnen doen.

Is er een indicatie waar we naartoe evolueren en op welke termijn? Broodjes in de buurt kosten 5 euro, in komida is dat nu 4,60 euro. 
Een eerste vraag is of we een gelijktrekking doen met het personeel. Gaan we altijd zeggen dat studenten minder betalen dan personeel? Dat is bijvoorbeeld een vraagstuk dat we moeten oplossen. Maar we moesten al een eerste stap zetten, want we kunnen niet herhalen wat we vorig jaar gedaan hebben. Dat gaat gewoon niet.

En wat vindt u: moeten studenten meer of minder betalen? 
Als ik mijn hart volg, dan zou ik de prijzen nooit doen stijgen. Maar we moeten keuzes maken. We helpen heel veel studenten die niet genoeg geld hebben om het inschrijvingsgeld te betalen, of studenten die psychische hulp nodig hebben. Het is spijtig dat we ons daardoor niet kunnen focussen op de algemene student en enkel op de student die meer mentale en financiële noden heeft. Hoe moeten we dat evenwicht invullen? We mogen die stap dus niet in één keer zetten, maar we moeten ons hele departement en heel onze werking in vraag stellen.

Momenteel betaalt personeel de marktconforme prijs, omdat subsidies naar studenten gaan. Naar een marktconforme prijs gaan betekent dus dat de personeelsprijs en de studentenprijs gelijk zijn. We streven naar een lage prijs voor studenten en we hopen dat met subsidies te kunnen financieren. We kunnen momenteel nog niet zeggen hoe groot het prijsverschil zal zijn. 

Op de websites van andere universiteiten zijn steeds het dagmenu en de prijs per gerecht te lezen. Op het Studentenoverlegcomité is de ontbrekende communicatie over de prijs al eens aangehaald. Waarom wordt er vooralsnog voor gekozen de prijzen niet openbaar (of voor studenten toegankelijk) te maken? Studenten die krap bij kas zitten, weten graag op voorhand wat iets kost. 
Dat is zeker opgenomen en zit in de pijplijn. Het zijn ICT-aanpassingen die we samen met de aanpassingen van de nieuwe kassa’s operationaliseren. Je mag die zeker verwachten.
 
‘De pijplijn’ is een breed begrip. 
Binnen nu en twee maanden staan de prijzen online. Alles wordt duurder, overal wordt bezuinigd en ook onze eigen komida moet eraan geloven. Waar eerst nog ruimte was voor subsidie en enigszins betaalbare broodjes, evolueren we nu naar een marktconforme prijs. KU Leuven blijft goedkoper. De boterhameter mag tijdens de middag niet meer in Gebouw P. En Bavet blijft, toch wel – hoera. Godszegen, geen 18 euro, maar 10,50 euro voor spaghetti. De digitale prijslijst komt binnenkort uit de pijplijn.

Ook de Studentenraad heeft op de ontwikkelingen gereageerd: “De Stuvoraad noch de Studentenraad in het algemeen werden betrokken bij de prijsstijging”, zegt Coördinator Sociale Zaken Blomme Van Hul. “Er zijn wel een aantal gesprekken geweest over de prijzen, maar die waren niet duurzaam of productief te noemen. Over de uiteindelijke beslissing werden we niet geïnformeerd. Dat vinden wij natuurlijk zeer jammer. Net als alle andere studenten moesten we de stijging aan den lijve ondervinden aan de kassa van komida.”
 

GEZOCHT: KOMIDAVANDALIST(EN)

Een onaangename verrassing voor komida op de Stadscampus. Tijdens de examenperiode zijn er van de dertiende verdieping van het aangrenzende Xiorgebouw meerdere stoelen op het dak gegooid, met veel schade tot gevolg. Kan het gekker? Jazeker! Twee dagen later was het opnieuw raak: er vlogen voor een tweede keer stoelen over de reling van Xiors dakterras.

“Een zuivere vorm van vandalisme.” Zo noemt Lieven Willems, departementshoofd van Infrastructuur, het. Het is nog niet geweten wie de schuldige is. “De stoelen kunnen niet zomaar vanzelf over de glazen wand springen. Iemand moet ze daar over gegooid hebben.” UAntwerpen heeft intussen een klacht ingediend tegen de (nog) onbekende daders. Ben je of ken je iemand die stoelen naar beneden heeft gegooid? Mail je tips naar infrastructuur@uantwerpen.be.