“Wij zijn een harmonie gericht op studenten en alumni”, vertelt Ruth. “We organiseren twee concerten per jaar, een in de winter en een in de lente. Tussendoor doen wij ook andere activiteiten zoals bijvoorbeeld bowlen of minigolf.” 
Het repertoire bestaat uit “een uitgebreide mix van nummers, soms salsa, soms jazz, soms klassiekere harmonienummers. Elke concert spelen we ook een stuk filmmuziek.” Dit jaar spelen ze bijvoorbeeld muziek van – tromgeroffel – The Blues Brothers en Sneeuwwitje. Wie is er welkom op de wekelijkse repetities ter voorbereiding op hun prachtige concerten? “We zoeken nu vooral blaasinstrumenten”, deelt Lauranne mee. En, belangrijk voor het tromgeroffel: “Percussionisten zijn ook meer dan welkom,” vult Ruth aan. “Na de wekelijkse repetities, en zeker na de eerste, gaan we iets drinken, zodat iedereen elkaar leert kennen”, deelt Lauranne enthousiast.
Maandag 29 september en 6 oktober zijn de open repetities. Om 19u30 is Prinses16 dé plek om je muzikale talent uit te spelen en iedereen omver te blazen. 

Julie Stockmans, zelf Fossiel (oud-bestuurslid) bij de club, legt uit wat De Mimosaurus tot De Mimosaurus maakt. “Bij de eerste twee trainingen van het academiejaar focussen we vooral op de basics: wat er wel werkt op een podium en wat niet. Daarna gaan we per thema in op verdieping.” Het Fossiel vervolgt: “Met thema’s bedoel ik verschillende technieken om improvisatietheater te spelen. Denk aan: openingszinnen, volume, stemgebruik of je positie op het podium. Zo leer je het en word je beter.” 
“Iedereen is welkom”, zegt Julie vrolijk. “Je mag steeds zelf kiezen of en wanneer je meedoet. Wil je bijvoorbeeld liever niet aan onze optredens of wedstrijden deelnemen, dan is dat ook oké.” Optredens en wedstrijden? “Een synoniem voor impro is theatersport – sport, zot hè? We doen jaarlijks één groot optreden en nemen deel aan wedstrijden zoals het NSK Theatersport, volgend jaar in Leuven.”

Een gigantisch niveau is geen vereiste: “Het is laagdrempelig: een beheersing van het instrument is voldoende. Eventueel worden partituren wat aangepast”, zegt Jeroen. “Er zijn ook geen audities. Iedereen kan meedoen”, voegt Celine toe. “Het doel is dat elke student die een instrument speelt bij een ­muziekvereniging gaat. Er is de symfonie, de harmonie en de fanfare. Laat je instrument dus zeker niet liggen.” 
Welke instrumenten zoeken ze? “Violen en cello’s, eigenlijk alle strijkinstrumenten. Dat is een beetje het nadeel aan een symfonieorkest. Van blazers heb je van elks maar twee of drie nodig. Violen daarentegen zijn er nooit genoeg”, deelt Jeroen mee. “Op de open repetities kan iedereen komen kijken, maar eigenlijk is elke repetitie een open repetitie.” SCS speelt een gevarieerd repertoire: ”Voor het lenteconcert spelen we bijvoorbeeld een stuk van Mozart, maar ook How to Train Your Dragon en de wals van Shostakovich.” 
Via dit artikel kunnen we jammer genoeg de prachtige klanken nog niet overbrengen, maar ontdek de verbindende kracht van muziek zeker tijdens de open repetities op zondag 28 september en 5 oktober om 19u. Met muziek, zonder verplichtingen, in Prinses16. 

what’s in a name

“In totaal zijn we met ongeveer 180 studentenvertegenwoordigers dagelijks bezig om de belangen van studenten te verdedigen”, vertelt Julie. “We zijn het aanspreekpunt voor studenten: als ze met een probleem komen aankloppen, is het onze taak om ervoor te zorgen dat de universiteit het serieus neemt en stappen onderneemt.” 
“De Studentenraad werkt op verschillende niveaus en met meerdere groepen, wat onvermijdelijk tot verwarring leidt”, geeft Julie toe. (Disclaimer: de rest van deze alinea is niet geschikt voor katerende studenten of eerstejaars die al doodmoe zijn na hun eerste lesdag.) “Naast het dagelijkse bestuur, geregeld door het Bureau met onder meer de voorzitter en ondervoorzitter, is er ook de Onderwijsraad. Die bestaat uit één student per faculteit en houdt zich onder andere bezig met fraudepreventie en het Onderwijs- en Examenreglement (OER). De Stuvoraad bespreekt dan weer alle zaken met betrekking tot de studentenvoorzieningen. Denk maar aan komida, studentenhuisvesting en psychologische hulp. Vijf vrij verkozenen vullen de overige mandaten in en vergaderen maandelijks mee in de Algemene Vergadering. De laatste groep bestaat uit de facultaire vertegenwoordigers: zij vormen een brug tussen hun faculteit en de Algemene Vergadering.” De Algemene Vergadering vergadert (uiteraard) en bepaalt zo de standpunten van de Studentenraad. 
“Zo bespreken we de debatten rond Palestina en AI, maar we kaarten ook praktischere zaken aan”, legt Julie uit. “Momenteel komen bijvoorbeeld de roosters voor de herexamens pas op 1 augustus online, wat wij veel te laat vinden. Ons doel is om deze roosters vroeger te laten publiceren, zoals aan andere universiteiten al het geval is. Verder hebben we ook meegewerkt aan Making CDE, een feestaccommodatie op Campus Drie Eiken, om ervoor te zorgen dat er vanaf volgend academiejaar na 18u nog leven is op de buitencampussen.”

help, ik heb een probleem

“Op de webpagina van de Studentenraad staat een handig overzicht van alle stuvers, maar je kan ons op de campus ook herkennen aan de waterflessen en pennen met het kenmerkende roze logo.” Heb je een idee of probleem? Spreek dan (iemand met) een roze waterfles aan. Julie gaat verder: “Je kan ook zelf meestrijden voor verandering door de jaarlijkse Grote Studentenbevraging in te vullen, waarmee de Studentenraad data verzamelt om beter te kunnen zien wat er speelt bij studenten. De antwoorden uit deze enquête gebruiken we als versterkende argumenten in de vergaderingen. Als wij iets gedaan willen krijgen, moeten we ook aantonen dat er veel studenten zijn die dit standpunt volgen. Er zijn ook altijd blindspots. Hoe nauw de stuvers ook betrokken zijn bij het studentenleven, we hebben altijd de invalshoek van zoveel mogelijk studenten nodig.” 
Daarnaast benadrukt Julie hoe belangrijk is dat studenten hun stemrecht gebruiken: “Als we bij onze verkiezingen geen opkomst van 10% halen, kan de universiteit ons eigenlijk aan de kant zetten. Dan kunnen we niet langer serieuze druk uitoefenen om bijvoorbeeld de jaarlijkse verhoging van het inschrijvingsgeld af te remmen of om sociale studentenkoten betaalbaar te houden.” Stem dus zeker wanneer de verkiezingen van start gaan.

stuver worden

Was je voor dit artikel al geëngageerd om mee aan een betere leeromgeving te werken en voel je het nu nog meer branden? Of wil je iets doen met je uitgesproken mening over de belangen van studenten? Er is altijd plaats voor jou bij de Studentenraad! Zelf kwam Julie eerder toevallig bij de raad terecht: “Vorig jaar had ik wat vrije tijd over en plots verscheen de Studentenraad in mijn mailbox: ze zochten stuvers voor sociale zaken en ook voor mijn eigen faculteit. Ik was voor allebei zeker geëngageerd, maar had nu niet echt ‘professionele’ voorkennis. Dat wordt echter niet verwacht bij de Studentenraad: als verkozene leer je al doende en is er ruimte om fouten te maken en bij te leren. Voor je het weet, ben je een echte kenner van je dossiers.” 
Je kan je niet alleen met al je creatieve engagement op de dossiers storten, werken als stuver heeft ook een hoop andere interessante voordelen. “Je ontwikkelt soft skills, oefent diplomatieke vaardigheden en bouwt een heel netwerk op binnen en buiten de universiteit. Op vergaderingen zit je vaak samen met mensen die een belangrijke functie uitoefenen. Dat ze achteraf een mailtje sturen om een agendapunt verder te bespreken, komt meer dan eens voor”, vertelt Julie enthousiast. “Het belangrijkste blijft dat je als stuver écht het gevoel hebt dat je een verschil kan maken, zelfs als je maar een keer in de maand vergadert. En dat verschil kan je snel maken, want de verkiezingen voor de facultaire vertegenwoordigers komen er al in oktober aan!” 

Agora

Bij nood, begeef je naar de Agora. Deze bruisende kern van de Stadscampus zit standaard propvol studenten – de een met al wat meer ijver dan de ander. Het is de standplaats van praesidiumleden die tickets voor TD’s verkopen, halfslapende uitdelers van flyers en, met wat geluk, de redactie van dwars die je de nieuwste editie toestopt. Wil je tijdens je middagpauze of springuren graag aan je medestudenten tonen hoe sportief je bent, dan kan je terecht in de sporthal waar de Agora toegang tot geeft. Als je daar geen zin in hebt, ben je welkom in Agora Caffee, of op een van de vele zetels (trappen?) waar menig student al vele tussenuren heeft gespendeerd. De Agora is eveneens het verbindings­punt tussen gebouwen A, B, C, D en E, waardoor je al eens je ogen kan uitkijken op gestresseerde (of net iets rustigere) laatkomers. 

Blackboard

Dag Smartschool, hallo Blackboard. Helaas is het enige voordeel van Blackboard dat je ouders niet zo snel meer aan je punten geraken. Voor de rest is dit platform het onderwerp van veel gevloek. Nadat je je door de vele tabbladen, het twintig keer inloggen en de eenzame crash hebt geworsteld, zal je misschien opnieuw verlangen naar die ouderlijke controle van Smartschool. 

ChatGPT

Handig, toch? Dat is de consensus bij studenten. Bij proffen ligt het iets anders. Sommigen zijn bereid je hardnekkig een nul te bezorgen na nog maar een aarzelende groet aan een vriendelijke AI. Anderen vragen je schouderophalend om die beste vriend credits te geven, zodat ze tenminste een uitleg krijgen over de kwaliteit van het stuk in kwestie. Het is echter niet altijd gemakkelijk om te weten wie in welk kamp zit. Oppassen geblazen, dus. 

dürüm

Na een aantal pintjes verandert de Turkse keuken (samen met frietjes) in het favoriete eten van menig student. De uitbaters van de kebabzaken in de studentenbuurt, die hongerige feestbeesten voeden om drie uur ‘s nachts, kunnen misschien wel de echte helden van de universiteit worden genoemd.

eerstejaars

Slecht nieuws: van het ene op het andere moment ga je van zesdejaars – opperheerser van de school en volwassen aanspreekpunt – naar het groentje van de school. Verschillende studentenverenigingen zitten vol spanning te wachten tot ze hun klauwen in jullie kunnen zetten en jullie kunnen omdopen tot schacht of tot lid van koren, orkesten en theatergezelschappen. Na dat eerste jaar verdwijnt het etiket van groentje wel volledig, want dan weet niemand het echt goed meer. Het woord ‘tweedejaars’ ligt veel minder in de mond dan begrippen als ‘modeltraject’, ‘meegenomen vakken’ en ‘studiepunten’, waar je later zeker nog veel meer over zal leren. 

filosofie

Filosoferen doen we allemaal weleens graag wanneer de zon onder is, maar als je dan ‘s ochtends effectief moet komen opdagen voor een les filosofie, blijkt de theorie toch wat anders te zijn. Nuttig of frustrerend, de meeste studenten zullen er ooit wel mee geconfronteerd worden. 

Groenenborger

Naast Drie Eiken en Middelheim is het een van de buitencampussen, en de thuis van heel wat wetenschappers en ingenieurs. Over het algemeen wordt dit helaas ook beschouwd als de lelijkste campus van UAntwerpen, en de toekomstige technici in kwestie zullen dat ook wel eens te horen krijgen. Deze campus mist de nodige studentencafés en broodjeszaken, maar gelukkig zijn de arme studenten van Groenenborger altijd welkom op de Stadscampus. Al is de busverbinding ook wat tragisch. 

Hof van Liere

Voor de geschiedenisfanaten onder jullie: dit historische pareltje van de Stadscampus dateert al uit de zestiende eeuw en is hiermee het oudste gebouw van onze universiteit. Voor zij die iets minder geïnteresseerd zijn in een geschiedenisles: de binnenplaats is bij mooi weer de ideale plek om gezellig een broodje te eten of tussen lessen door van de zon te genieten. Moest die er dan toch eens doorkomen, natuurlijk. 

internationaal

Mocht je de eeuwige Belgische regen dan toch kotsbeu zijn, heb je altijd de optie om voor een semester of een jaar eventjes weg te vluchten naar een iets zonniger of interessanter oord. Binnen of buiten Europa, doorheen het jaar of tijdens de zomer, stage of studeren, het kan allemaal. UAntwerpen is bevriend met vele andere universiteiten, en wij mogen hiervan gebruik maken. De Erasmuservaring is er, al zeg ik het zelf, een om nooit te vergeten en is al die hopen administratie zeker waard.

jobstudent

Je bent ze vast al eens tegengekomen of trots zelf een van hen geweest: de jobstudenten. In alle mogelijke bedrijven, winkels en horeca-aangelegenheden groeten ze tijdens de zomermaanden met afnemend enthousiasme de klanten of storten ze zich op stapels papierwerk. In augustus zal je ofwel studenten tegenkomen die glunderen over hun gebrek aan herexamens, of zij die dapper hun werk combineren met avondjes blokken. Binnen de werkplek in kwestie staat de jobstudent vaak bekend als financiële bofkont: belastingen moeten ze niet betalen, en maar al te vaak moeten ze zich ook geen zorgen maken om facturen. Van die voordelen kan je als eerstejaars nog lang genieten... maar het hangt er natuurlijk van af hoelang je over je studie doet. 

kiesweek

In de lente komen niet enkel de bloemetjes terug in bloei, ook nemen de studentenverenigingen een hele week lang de campussen over met hun verkiezingen. Tijdens deze week is er gratis eten en drank en zijn er middag-TD’s in overvloed, waar de gemiddelde student zich meer mee bezighoudt dan met de effectieve kiesdrempel. Het overwinningsvat op donderdag, dat al zo bestempeld wordt vóór de eigenlijke overwinning, is altijd een groot succes en gloednieuwe praesides en hun mede-praesidiumleden zuipen zich standaard vol geluk lam. Van de eerstejaars wordt dus verwacht dat ze hun maatschappelijke rol in het studentenleven vervullen en stemmen, zodat die zuiptraditie kan blijven bestaan. 

laatkomers

Of het nu een vertraagde trein is of een gemiste wekker, elke les heeft wel een paar laatkomers. Cue het zoeken naar een vrije plek, het doorschuiven van studenten die het gangpad ingenomen hebben en al dan niet een boze blik van de prof. Gelukkig zijn we wel zo volwassen dat we geen nota’s in de agenda meer krijgen bij het te laat komen. 

middagpauze

In het middelbaar bestond deze uit een mooi afgebakend uurtje, vaak met een bel die het einde signaleerde. Als je die routine saai vond, ben je zeker op je plek op de universiteit. Middagpauzes variëren hier van een halfuur tot vier uur, en met een beetje pech valt die pas om twee uur in de namiddag. Zij die wel een degelijke middagpauze hebben, trekken dan vaak naar het ultragezellige gebouw van komida, waar je aan toch-niet-zo-studentikoze prijzen keuze hebt tussen een variërend menu van warm en koud eten. Broodjes heb je er ook, maar moest je toch iets creatiever willen zijn tijdens je middagpauze kan je ook terecht in de vele broodjeszaken van de studentenbuurt. 

NMBS

De aartsvijand van pendelende studenten.

onderzoek

In je eerste jaar zal student zijn vooral bestaan uit feiten en schema’s vanbuiten blokken voor je examens en na enkele hersendodende examenperiodes sta je misschien te springen om zelf effectief iets te doen. Niet getreurd: de bachelor- en masterproeven komen er al snel aan. Misschien smacht je echter al snel opnieuw naar die examens nadat je uren in de bibliotheek hebt doorgebracht, op zoek naar de juiste bron die ervoor kan zorgen dat je je ideeën als ‘academisch relevant’ kan voorstellen. Onderzoek bestaat evengoed uit proberen geen plagiaat te plegen via een mooie parafrase, je het hoofd breken over de schijnbaar honderden citatiesystemen en doen alsof je de voorgenoemde vriend ChatGPT toch geen hallo bent gaan zeggen. Als twee thesissen nog niet genoeg zijn, kan je een aanvraag doen voor een doctoraat en je aansluiten bij een van de vele onderzoeksgroepen aan UAntwerpen. De jaren in de bibliotheek en de mental breakdowns over waar je nu toch aan bent begonnen, zullen het dan misschien waard zijn wanneer je als docent aan de universiteit een hoop eerstejaars de les mag gaan spellen (en natuurlijk zeer belangrijk onderzoek kan uitvoeren).

praesidium

De groep studenten die het bestuur vormt van een studentenclub. Wanneer je op eender welke studentenactiviteit iemand tegenkomt die vol trots met een dik, kleurrijk lint pronkt, weet je dat je een van hén tegen het lijf bent gelopen (en dat is niet zeldzaam). Op deze linten kan je hun specifieke functie spotten, net als een meestal bonte verzameling pinnetjes van andere clubs om op te scheppen over hun sociale contacten. De aanwezige functies variëren naargelang het belang dat ze hechten aan bepaalde activiteiten, maar de hoogste functies zijn standaard ingevuld. De leider van de vereniging heeft als titel praeses; wanneer die een cantus leidt moet die echter als ‘senior’ worden aangesproken. Tijdens de kiesweek geven ze je het idee dat ook jij iets over hun werking te zeggen hebt, maar laat je hier niet door misleiden. 

QR-code

De verkenningsdwars staat er vol mee! Nieuwsgierig naar ons ? Scan de code en neem een kijkje op onze sociale media! Wie weet word jij een van onze duizend volgers?

rooster

Het onderwerp van menig discussie tussen de stadscampusser en buitencampusser: om te bewijzen hoe moeilijk hun richting is, zullen die laatsten hun propvol rooster al eens in je gezicht duwen. Daar in Wilrijk blijkt het hard werken te zijn. 

studie

Studierichting, studiepunten, studiebegeleiding, … ‘Studie’ is het woord dat je in een hele reeks verwarrende begrippen zal tegenkomen die allemaal toch enorm belangrijk blijken te zijn. Ook je studie zelf wordt nu vastgezet als permanent deel van je persoonlijkheid. Stereotypes zullen worden toegepast, vrienden gemaakt en studentenclubs gesteund. De vraag ‘En wat studeer jij eigenlijk?’ zal je ook nog veel te horen krijgen van onbekende volwassenen die wanhopig naar een gespreksonderwerp zoeken. 

TD

Wanneer je je voor de eerste keer naar een TD of thé dansant begeeft, weet je dat je tot student bent gepromoveerd. Deze bijeenkomsten zijn natuurlijk een stuk gesofisticeerder dan de gemiddelde tentfuif, aangezien hier geen vapende dertienjarigen te vinden zijn. Omdat TD’s op weekdagen plaatsvinden, bestaat het publiek volledig uit studenten en kan je achteraf je walk of shame doen tussen de verantwoordelijke volwassenen die op een woensdag- of vrijdagochtend naar hun werk vertrekken. De prijzen, zowel van inkom als van drank, zijn wel zo hoog opgelopen dat een stevige voordrink doorgaans nodig is – vandaar dat de eerste feestgangers vaak pas binnenstromen na middernacht.

UstArt en voorbereiding

Er zijn meerdere manieren waarop je met je studie doorheen het jaar kan omgaan. De voorbereide student woont elk hoorcollege bij, maakt ijverig notities en spendeert avonden met het maken van samenvattingen. Die student heeft tijdens de examens een zorgvuldige planning en moet de dag voor het examen enkel nog even herhalen. De voorbereide student is echter een bedreigde diersoort en in het wild zal je eerder de improvisators tegenkomen, bekend om uitspraken als ‘we zien wel’, ‘komt goed’ en ‘augustus is er voor een reden’. Je kan ze terugvinden in groepschats en op Facebookpagina’s, wanhopig op zoek naar samenvattingen. Als voorbereide student kan je hier misschien een centje mee bijverdienen. 

wat?

Huh?

XTC-koffieshop

Misschien heb je hiervoor geleerd over ’t (ex-)kofschip, maar hierbij nog een (moderne) variant van dit geheugensteuntje. Hoe meer hulpmiddelen, hoe beter, want dt-fouten worden allesbehalve geapprecieerd en in de gemiddelde paper vallen er toch een aantal te bespeuren. Word dus snel de favoriete student van je prof door dit verschrikkelijke misdrijf niet te begaan! 

YouTube

Voor als de prof toch niet zo duidelijk was. 

Zomaar een dak

Al draagt deze gezellige ontmoetingsplek de ondertitel van ‘pastorale dienst van UAntwerpen’, hoef je zeker niet je zondagen in de kerk te spenderen om van deze plek te kunnen genieten. Iedereen is er welkom, welke spirituele of minder spirituele overtuigingen je ook hebt. De koffie en thee zijn er gratis voor iedereen en bij het verzamelen van je dagelijkse dosis cafeïne zal er altijd wel iemand zijn die graag een babbeltje doet. Zonder Zomaar een dak zouden de verkenningsdagen er overigens niet zijn geweest: samen met de studentencoaches werden ze mede georganiseerd door pastoraal medewerker Gert Van Langendonck, wiens columns overigens ook op de website van dwars pronken. Dank je, Gert!

dwars sprak met Dorien Depover en Isabelle Vloeberghs, die zich allebei als studentenpsycholoog inzetten voor het mentale welzijn van studenten. Deze dienst vind je op de Stadscampus en op Campus Drie Eiken naast het Studenteninformatiepunt. Dorien legt uit wat het Studenteninformatiepunt precies inhoudt: “Het is een algemene balie waarachter verschillende diensten zitten. Wij als studentenpsychologen behoren tot de dienst voor 
studieadvies en studentenbegeleiding. Daar kunnen studenten terecht met vragen over studeren, maar ook als ze mentale problemen hebben. Er is ook een sociale dienst voor vragen over financiële zaken, studietoelagen en dergelijke. Daarnaast is er een team met zorgcoördinatoren dat instaat voor het toekennen van faciliteiten." 
Er bestaan bepaalde criteria voor het toekennen van faciliteiten, zoals een verslag of ingevuld document door de psychiater of klinisch psycholoog bij bijvoorbeeld autisme of ADHD. Dat komt dan bij de zorgcoördinatoren terecht. “Zij staan in voor de faciliteiten, de communicatie met docenten en een deel van de begeleiding. Als er dan extra psychologische begeleiding nodig is, komen de studenten bij de studentenpsychologen terecht”, vertelt Isabelle. Deze 
faciliteiten zijn aanpassingen op het vlak van lessen en examens die studenten kunnen aanvragen. Isabelle geeft hier meer informatie over: als voorbeelden noemt ze examenspreiding, meer examentijd en mondelinge toelichting van de prof. “Het gebeurt vaak dat de zorgcoördinator contact opneemt met de docenten om te vragen of ze met bepaalde situaties rekening kunnen houden.” Op die manier is de docent op de hoogte en spreken ze bijvoorbeeld de student niet als eerste aan wanneer die moeite heeft met interactie in de les. Dorien voegt hieraan toe: “Vaak wordt ook met de student besproken waar die nood aan heeft, zoals spraakassistentie bij dyslexie.

mentaal welzijn

Over die psychologische dienst weet Isabelle het volgende te vertellen: “We zijn met zo’n vijftien klinisch psychologen en orthopedagogen, van wie velen psychotherapeut zijn. De vragen die we krijgen, zijn heel uiteenlopend. Soms hebben ze te maken met studeren, denk bijvoorbeeld aan faalangst of uitstelgedrag. Daarnaast zijn er ook veel aanmeldingen van studenten die kampen met een depressie, met angst of met problemen binnen het gezin of hun relatie. We bekijken samen met de student wat die nodig heeft om te kunnen groeien. Meestal is dat begeleiding door iemand binnen onze dienst. Als we inschatten dat langdurige of intensieve begeleiding nodig is, zoeken we samen naar een psychotherapeut buiten de universiteit.” Het aantal studenten dat begeleiding krijgt, vermindert zeker niet: “Er blijven zich veel studenten aanmelden, met alle mogelijke psychologische vragen.” 
Wanneer ik vraag of de studentenpsychologen het gevoel hebben dat studenten toch nog moeite ervaren met hulp zoeken, bevestigt Dorien die indruk: “We merken wel dat psychologische hulp na corona bespreekbaarder geworden is onder studenten, maar voor sommigen blijft het natuurlijk wel een grote stap om die hulp te vragen. We proberen het zo laagdrempelig mogelijk te maken.” Studenten kunnen ook chatten of bellen met het Studenteninformatiepunt, of een mailtje sturen. Het is dus niet altijd nodig om fysiek naar de balie te stappen. Isabelle pikt hierop in: “We merken dat er een aantal studenten zijn die te lang wachten. Tijdens het intakegesprek zien we dan dat ze al heel lang met problemen worstelen. Ze hebben vaak getwijfeld om een afspraak te maken, maar hebben toch lang gewacht. Dat is natuurlijk heel jammer. Wat we ook zien, is dat de omgeving een goede rol kan spelen. Studenten die bij ons zijn geweest en een goede ervaring hebben gehad, kunnen ook anderen helpen om zelf die stap te zetten.” 
Volgens Isabelle zetten meer en meer studenten met ernstige problemen de stap naar begeleiding en therapie bij de studentenpsychologen. “We zien meer studenten met trauma’s, vanuit een moeilijke gezinscontext of vanuit oorlogssituaties. Ook zien we meer studenten met een eetstoornis of met een persoonlijkheidsproblematiek. Soms ongelofelijk hoe studenten met een stevig rugzakje er toch in slagen hun studie tot een goed einde te brengen!” 

hulp bij het studeren

Isabelle legt uit dat hun dienst naast psychologische begeleiding ook instaat voor studiebegeleiding. “Elke student doet een intakegesprek van een halfuur, waarin we bekijken wat het probleem is. Als dat een studieprobleem is, zullen we voorstellen om deel te nemen aan een workshop rond studievaardigheden, maar we kunnen ook individuele begeleiding opstarten. Die zal dan bestaan uit een aantal sessies waarin we zoeken naar een studiemethode die goed werkt voor de student.” Dorien weet wat meer te vertellen over omgaan met faalangst: “De eerste stap is om je bewust te worden van bepaalde overtuigingen of automatische gedachten die in je opkomen: welke patronen heb ik ontwikkeld en hoe worden die in stand gehouden? Dan kan je gaan zoeken naar kleine stappen die je kan zetten om dat patroon te doorbreken. Die zijn vaak heel afhankelijk van die specifieke student. We raden bijvoorbeeld aan om positievere gedachten te bedenken of intentioneel pauzes in te plannen.” 

Isabelle gaat verder: “We hebben ook een heel uitgebreid aanbod van (dit academiejaar nieuwe!) groepssessies: omgaan met moeilijke gevoelens, anders leren denken, ontwikkelen van healthy habits, een examenplanning maken, ... Er is zelfs een sessie over slaap. Ook kan je een hele reeks sessies volgen rond uitstelgedrag of faalangst. We proberen echt voor elk wat wils te organiseren. Zo richten we ook een reeks praatsessies in voor studenten met autisme, een andere reeks voor studenten met ADHD en nog eentje voor hoogbegaafde studenten. Het is vooral de bedoeling om de verbinding binnen deze groepen studenten te versterken. We willen hen de kans geven ervaringen uit te wisselen en elkaar tips te geven over allerlei aspecten van het leren en leven aan de universiteit. Voor studenten die liever niet te veel praten, maar eerder lichamelijk willen ontspannen en tot rust willen komen, hebben we sessies mindfulness en ademhalingsoefeningen. 

help, ik ben eerstejaars!

Als eerstejaars beginnen aan de universiteit is natuurlijk niet zo evident en is niet zonder stress. Ik vroeg Dorien en Isabelle of ze als studentenpsychologen nog een woordje advies hebben voor de eerstejaars. Dorien heeft alvast een tip: “Probeer al je lessen te volgen en neem je tijd om een goed ritme uit te zoeken. Het is ook belangrijk om het tijdens de eerste weken steeds aan te geven als er iets niet duidelijk is. Hulp zoeken kan bij medestudenten en bij je faculteit, maar dus ook bij de studentenpsychologen. Je staat er niet alleen voor: ook al heb je ineens veel nieuwe verantwoordelijkheden, er is veel ondersteuning.” Isabelle gaat hierop in: “Het is belangrijk dat je verbinding zoekt met andere studenten. Dat helpt bij het studeren en is ook goed voor je mentale gezondheid. Daar zou ik dus op inzetten: probeer mensen aan te spreken in de pauze en stel eens voor om samen te gaan lunchen.” 
Voel je je eens wat minder of kamp je met problemen bij het studeren? Aarzel dan zeker niet om contact op te nemen met het Studenteninformatiepunt. Af en toe is hulp zoeken belangrijk en de medewerkers staan klaar om je die te bezorgen. 
Nood aan een mentale en fysieke boost? Ontdek het RECHARGE-aanbod, een samenwerking tussen het Studenteninformatiepunt en de sportdienst. Deze workshops zijn gericht op het bevorderen van een gezonde geest in een gezond lichaam. Je kunt deelnemen aan workshops zoals yoga en boksen en er zijn ook sessies rond mindfulness en ademhaling. Een must als je graag even recharget! 

Wat zuurstof is voor een kampvuur, is Unifac (voluit: Universitaire Faculteiten Stadscampus Antwerpen) voor het studentenleven in ’t Stad. Al jaar en dag is ze de overkoepelende studentenvereniging  van de kringraadclubs aan de Stadscampus. Unifacs gloednieuwe voorzitter, Myrthe De Bie, vertelt ons meer over het doen en laten van de in 1967 opgerichte club. “We hebben vier pijlers: informeren, coördineren, vertegenwoordigen en organiseren. Onze pijlers zijn gericht op alle clubs in de kringraad (kringwatte? Je leest het op p. 4, n.v.d.r.).” Vooral van de pijler ‘organiseren’ zal jij als eerstejaars het meeste merken. Naast het eerdergenoemde Students on Stage organiseert Unifac ook tal van andere activiteiten. Denk aan de Grote Verwarringsquiz in november, Kerst op UAntwerpen of een reis in de lesvrije week na de eerste examens. Zelf is Myrthe enthousiast geworden voor Unifac door deze jaarlijkse reis: “Ik ben twee keer mee op reis geweest en was positief verrast door de sfeer. Daarnaast wilde ik nieuwe dingen bijleren”, deelt de student Politieke communicatie enthousiast mee. 

In maart organiseert Unifac Calamartes, een week gericht op cultuur. Elke club die iets met cultuur van doen heeft, laat daarin het beste van zichzelf zien. Op het cultuurfestival, in de majestueuze spiegeltent, is onder andere ieders favoriete studentenblad  hofleverancier van thee met haar theecantus. Richting het eind van het academiejaar staat Unifac dan weer in voor het goede verloop van de Kiesweek. “Bij de Kiesweek stellen de nieuwe praesidia van de faculteits- en departementsclubs zich kandidaat. Veel opkomende praesidia maken zich graag bekend met gratis drankjes”, vertelt Myrthe.  

Nieuw dit jaar is de Unifair in oktober waar je, net als bij Students on Stage, kennis kan maken met het studentenleven van de Stadscampus. Een soort jobbeurs, maar dan met cultuur- en studentenclubs. Je leert de clubs beter kennen en, niet geheel onbelangrijk, er zijn ook gratis versnaperingen. Tussen 12u en 14u is de foyer van gebouw K op de Stadscampus de place to be.  
 

rising star op de groene campussen

De drie groene campussen, Middelheim, Groenenborger en Drie Eiken, kennen ook een rijke feesthistorie. 't Fort, nabij Drie Eiken, was dé ideale feestlocatie voor studenten van exacte en medische ­wetenschappen. Jarenlang vervulde niets minder dan ASK-Stuwer de rol van overkoepelende vereniging, maar door spanningen binnen en buiten de club viel uiteindelijk het doek. Het was groot nieuws en haalde zelfs minder studentikoze media zoals de GVA, HLN en de VRT. Dit jaar dient een volledig nieuwe koepelkring zich aan.

Ze luistert naar de naam NOVA. Sterspeler van NOVA, voorzitter Laurens De Wachter, vertelt ons meer. “Onze rol is vooral het ondersteunen van de studentenverenigingen van de buitencampussen en het organiseren van enkele grote evenementen. Denk aan de Campus Kick-Off, onze tegenhanger van Students on Stage, of de kerstmarkt. Vorig jaar lag ook de organisatie van de rectorcantus in onze handen.” Of er dit jaar weer een rectorcantus komt, is nog onzeker. “Het initiële idee was om de rectorcantus om het jaar te organiseren, afwisselend met de Beiaardcantus. De rector zei vorig jaar voorafgaand aan de cantus: ‘Dat gaan we wel niet elk jaar doen.’ Na de cantus zei hij: ‘Het was supertof, kunnen we dat volgend jaar opnieuw doen?’ Dus wie weet”, deelt Laurens. De befaamde Go-Kartrace, waarbij Campus Middelheim als circuit dient, staat net als vorig jaar in het tweede semester gepland, genoeg tijd om te trainen dus. 

Grote evenementen organiseren doen ze uiteraard niet alleen. “Het idee is dat de clubs mee de evenementen organiseren via comités, waarvoor elke club iemand afvaardigt”, vertelt Laurens. Daarnaast speelt NOVA ook een rol binnen de geliefde vergaderstructuren van onze unief. “Het voornaamste dat wij nu doen is meevergaderen op de Algemene Studentenvergadering, een soort adviesraad over Studentenvoorzieningen,” legt Laurens uit. “Daar gaat het bijvoorbeeld over organisatorische zaken zoals de subsidieverdelingen of welke club een erkenning krijgt en welke niet.”

We vragen hem uiteraard ook naar de etymologie van hun naam, NOVA. Is het een afkorting? “Nee. (lacht) Het is een vraag die we heel vaak krijgen,” vertelt Laurens, “via een stemming konden studenten op ingestuurde ideeën stemmen en zo zijn we tot de naam NOVA gekomen. Het staat eigenlijk nergens voor.” 

waar is het feestje?

Unifac organiseert Students on Stage op het Sint-Jansplein en NOVA organiseert de Campus Kick-off op het grasveld naast Groenenborger. Op het Sint-Jansplein vieren tussen 12u en 19u naar verwachting 10.000 studenten de opening van het academiejaar op de Stadscampus. Met muziek, eten, drank en goodiebags van de vele aanwezige clubs is er voor ieder wat wils. Op minder dan een half uur fietsen is er ook genoeg te beleven. Hoewel de Campus Kick-off de bezoekersaantallen van Students on Stage niet evenaart, is de sfeer er niet minder om. Ook daar geniet je van de aanwezige DJ's, kan je kennis maken met de studentenclubs en valt er ook culinair genoeg te beleven. Alle info over de invulling van jouw eerste dag, 22 september, vind je via de QR-codes. 

U bent ooit begonnen met de opleiding Germaanse Talen. Was dat een overtuigde keuze? Of eerder een veilige keuze waar u nog veel richtingen mee uit kon?

Ja, toen wel. Ik wilde journalist worden. Raar maar waar, Journalistiek bestond toen nog niet als universitaire studierichting. De meeste journalisten waren Germanisten of Romanisten. Dus ik dacht: dan ga ik gewoon Germaanse studeren. Ik zat toen in de aula samen met Tom Lenaerts, intussen bekend als tv-maker en gezicht achter programma’s als De Mol en Het Geslacht De Pauw, regisseur Hans Herbots, die later films als Bo en Torpedo zou maken en Johan Terryn, acteur, presentator en theatermaker. Toen waren het gewoon studiegenoten, vandaag zijn ze stuk voor stuk vaste waarden in het Vlaamse medialandschap. Een opmerkelijk gezelschap om deel van uit te maken. Wij waren echt een grote richting, maar uiteindelijk heeft enkel Johan Terryn de opleiding afgemaakt. De rest, inclusief ikzelf, is gestopt. Het waren de vakken zoals Algemene Taalwetenschap, Geschiedenis van de Taal en Middelnederlandse Literatuur die de doodsteek waren. Olla vogala enzovoort, daar wilde ik mijn tijd niet insteken. Ik ben daarna nog een paar opleidingen begonnen die uiteindelijk ook niet echt mijn ding waren. Maar ik kon goed duiken en goed met mijn handen werken, dus ben ik naar Schotland getrokken om een opleiding tot beroepsduiker te volgen en ben daarin beginnen werken. Dat was mij werkelijk op het lijf geschreven!

Heeft u dan, gedurende uw studententijd in Antwerpen, geproefd van dat typische studentenleven – dopen, cantussen, td’s, verenigingen?

Neen, eigenlijk helemaal niet. De Germaanse deed daar niet aan mee. Het waren meer Rechten, TEW en Pol & Soc die zich daarmee bezighielden. De taalrichtingen en Filosofie lieten dat aan zich voorbijgaan. Daarbij zat ik ook niet op kot. Ik woonde in Edegem en ging met de bus op en af. Dat typische studentenleven was nooit echt aan mij besteed. Het was toen ook de periode van de film Ad Fundum van regisseur Erik Van Looy, een prent die het studentenleven rauw en genadeloos in beeld bracht. Het verhaal van een student die omkomt tijdens een doop sloeg in als een bom. Voor velen was het niet zomaar fictie, maar een spiegel die toonde wat er mis kon gaan wanneer traditie en groepsdruk de bovenhand nemen.
Je merkte dat jongeren sindsdien een stuk voorzichtiger werden. Ze sloten zich minder snel aan bij een studentenvereniging of club, uit angst om in dezelfde situaties terecht te komen. Het zette een rem op de vanzelfsprekendheid waarmee het studentenleven toen vaak werd beleefd.
Dat lijkt sterk op wat we vandaag zien, in de nasleep van de tragische dood van Sanda Dia. Al is er intussen wél meer bewustzijn en zijn er strengere regels om zulke ontsporingen te vermijden. De risico’s zijn niet verdwenen, maar de manier waarop er nu mee wordt omgegaan, is toch een stuk zorgvuldiger.

Ten slotte vragen wij ons af of u dezelfde studiekeuzes zou maken, mocht u met de kennis die u nu heeft opnieuw achttien jaar zijn. 

Ik zou waarschijnlijk filmschool of Journalistiek volgen, omdat dat nu eindelijk bestaat. Ik geef af en toe les aan de Thomas More Hogeschool en aan het KASK, en ik merk dat ze die mannen quasi direct een camera in hun handen duwen om zelf een reportage te maken. In mijn tijd mocht je misschien na drie jaar eens iets zelf doen. Die opleidingen zijn vandaag veel praktischer en dat zou me echt beter gelegen hebben. Waar wij destijds vooral verstrikt raakten in theorie en eindeloze vakkenlijsten, zie ik nu dat studenten vanaf dag één met een camera of microfoon op pad gestuurd worden. Ze leren hun verhaal meteen zelf vastleggen, monteren en presenteren.
Ik zou dus zonder twijfel opnieuw in de richting van Journalistiek gaan, net omdat die opleiding nu zo stevig en veelzijdig onderbouwd is. Ik hoor van studenten dat ze werkelijk alle technieken meekrijgen, van schrijven tot filmen, van interviewen tot monteren. En dat ze dat allemaal meteen in de praktijk kunnen brengen. Voor mij zou dat fantastisch geweest zijn: minder droge theorie, veel meer doen en meteen voelen wat je zelf waard bent. Dat is uiteindelijk de beste leerschool. 

Je hoeft heus niet tijdens je eerste les te bedenken hoe je een evenement uit de grond stampt − tegen de tweede is ook op tijd. Engageren gaat om er zijn, om betrokkenheid. Van meedoen aan een quiz, dansen op een TD, babbelen op een caféavond en zelfs met het lezen van dit editoriaal ben je geëngageerd, zoals dat zo mooi heet. Alle geëngageerde studenten lijken op elkaar. Ze zijn niet enkel vrolijker, meer betrokken, gemotiveerder of enthousiaster, ze brengen ook steevast een vergelijkbare boodschap. 

'Iedereen is welkom', het is een vaak gezegde zin. In elk interview en bij elke studentenclub komt het terug. Het voelt zo cliché en welbekend aan dat het opschrijven niet de moeite waard lijkt. Deze dwarseditie zou je kunnen bestempelen als een groot 'iedereen is welkom'-festijn. Neem bijvoorbeeld ‘dope of nope’ (p. 7), de cultuurclubs (p. 36 tot 39) of ons eigen verkooppraatje (p. 45): overal staat dezelfde boodschap subtiel en minder subtiel te lezen. Ook buiten de entertainmentbron die je in je handen hebt, is de boodschap niet zeldzaam. Van aulaspeeches die studentenclubs en stuvers aan het begin van het academiejaar geven, via de Campus Kick-off op Groenenborger tot Students on Stage op het Sint-Jansplein, overal klinkt steeds het studentenengagementoverheersende mantra: 'Iedereen is welkom.'

De uitnodiging ligt nu bij jou. Kies wijs: ga jij je studententijd in met de 'iedereen is welkom'-instelling? Ga jij dingen mee (en later misschien mogelijk) maken? Of ga jij dat niet? 
 

Krugerplein – Stien

Het Krugerplein is dé gezelligste plek om als student na een lesdag te ontspannen. De groene ruimte ligt in hartje Borgerhout en is ideaal om even te ontsnappen aan de drukte van de stad en aan je typische studentenbubbel. Spelende kinderen en babbelende buurtbewoners zorgen er voor een huiselijke en uitnodigende sfeer. 
Wat het Krugerplein tot het beste stekje van Antwerpen maakt, is dat je er je dag kan samenstellen zoals je zelf wilt. Heb je zin in iets zoets? Dan kan je bij Borgo Gelato langsgaan voor een ijsje. Wees wel gewaarschuwd: de ijssmaken zijn zo verrassend dat je er sowieso gaat twijfelen tussen drie bollen. Liever iets zouts? Bij Frituur Tina (in 2023 bekroond tot beste frituur van Antwerpen!) kan je terecht voor frieten en een ruim aanbod aan veggie en vegan frituursnacks. Al dit lekkers kan je vervolgens met je vrienden opeten op het gezelligste terras in Antwerpen bij Bar Leon. Als je als student op je budget moet letten, kan je er ook voor kiezen om op de picknickbankjes of grasveldjes te genieten van een zelfgemaakte lunch of een pot spaghetti van thuis. 
Kom zeker eens langs, voor je het weet is het Krugerplein ook jouw favoriete stekje in Antwerpen! 

Cat Café Antwerp – Robin

Als ik me uitverkoren wil voelen, dan ga ik naar het kattencafé. Ik bestel een drankje en een stuk gebak, liefst mijn favoriete brownie of een stuk verse taart. Dan begint het echte werk: geduldig wachten. Cat Café Antwerp werkt samen met lokale asielen om katten te socialiseren en tegelijk de kans te geven een band te vormen met potentiële baasjes. Daarom verandert de groep katten in het café geregeld. Ik probeer zo rustig mogelijk te zitten met een poeslieve uitstraling. Na een tijdje komt er een kat recht op mijn tafel af. Hij kijkt me lang en intens aan. Er volgt een aftastende poot en ineens vlijt hij zich op mijn schoot neer. De opwinding die ik voel wanneer een kat zich uitgerekend op mijn schoot uitstrekt, is onbeschrijfelijk. Het kattencafé is een gezellige aanrader als pauze of om eens te komen studeren als je de bib beu bent. Het is niet de goedkoopste plek om een koffietje te drinken, maar de kwaliteit van het aanbod en de katten zijn het zeker waard. Je komt wel best tijdens de week langs, want tijdens vakanties en in het weekend staat er vaak een lange rij voor de deur. Het is de ideale plek voor dierenliefhebbers en voor alle kotstudenten die hun huisdier missen. 

Middelheimpark – Lena

In Wilrijk, bij het Middelheimpark, staat er een kunstwerk aan de kade van een klein grachtje. Het object is zo krom als een banaan en heeft zowel blauwe als witte stukken. De studenten die les volgen op de buitencampus zullen vast wel bekend zijn met het kunstwerk, maar volgens mij gaat de rest aan de hand van vorige beschrijving niet meteen aan een boot denken.  
Dit kunstwerk, gemaakt door Erwin Wurm, staat bekend onder twee namen. De meest gangbare term is ‘de slappe boot’, maar de officiële benaming is Misconceivable. Als je het mij vraagt, zijn beide namen precies juist. Zo geeft de eerste een perfecte beschrijving van het kunstwerk, want veel meer dan een gebogen boot is het niet. De tweede naam gaat dan weer in op hoe absurd en onvoorstelbaar de boot daadwerkelijk is. 
Het Middelheimpark staat vol met dit type verassingen. Het ene kunstwerk is wat humoristischer dan het andere, maar stuk voor stuk zijn ze origineel en door de tijdelijke tentoonstellingen valt er altijd wel iets nieuws te ontdekken. 
Het park is misschien geen studentenhotspot, maar wel een echte parel in Wilrijk. Een bezoekje (helemaal gratis!) is dus zeker de moeite waard om de verschillende kunstwerken te bewonderen, van de natuur te genieten en na de eerste hectische weken van het academiejaar even tot rust te komen in de laatste zomerzon. 

Dogma – Laurens V.

Eerstejaars die zich graag willen onderscheiden van de rest brengen maar best een bezoekje aan Dogma. In de Wijngaardstraat bevindt zich dit walhalla van cocktailzuipende filosofen en kunstenaars – en helaas ook een aantal nouveaux riches – gekleed in een breed scala van thrifted maatpakken tot dandyeske turtlenecks. Dogma onderscheidt zich van studentencafés door haar liveband op woensdagavond, het gratis komkommerwater dat continu wordt bijgevuld en de zeep van Le Labo in de toiletten. 
Verwacht je aan een zorgvuldig geparfumeerd interieur, charmante kelners en een cocktailkaart met alleen maar goede keuzes en enkele spitsvondige huisregels, zoals “Nobody wants to hear you play Coldplay on the piano (mom lied).” Je kan trouwens ook cocktails bestellen die niet op de kaart staan, hoe niche dan ook. 
Mijn favorieten? Ten eerste is er de verfijnde Earl of Grey, die wordt gemaakt met whiskey en earlgreythee en kruidig en verfrissend smaakt. Voor een meer uitgesproken keuze kan je de Crystal Clear nemen. Deze wordt gemaakt met mescal en smaakt ‘groen’ en clean. Tot slot is er voor de excentriekeling nog de Perfect Lady, een variatie op de Sidecar met gin en perziklikeur die in 1936 de British Empire Cocktail Competition won.
Laat je innerlijke bon vivant los en breng ook een bezoekje aan Dogma. 

Ossenmarkt – Finne

Last van een dorstje terwijl je door de studentenbuurt wandelt? Schijnt de zon eindelijk nog eens? Heb je geen zin om in een saaie les te zitten of heb je gewoon goesting om een terrasje te doen? Er zijn excuses genoeg om langs de Ossenmarkt te passeren! Op dit plein, gelegen in het hartje van de studentenbuurt, kun je altijd terecht voor iets lekkers. Wie liever ’s avonds niet kookt of na een avondje in het café nog een hongertje heeft, kan terecht bij onder andere Antwerp Kebab of Frituur Den Os. Voor een lekker koud pintje moet je dan weer bij Kassa 4 of Copain zijn. Naast een gezellig terras kan je in ‘de Copain’ ook een kast vol spellen vinden. Je hier op een koude herfstdag neerzetten met een warme chocomelk, een paar vrienden en een spannend potje Ticket to Ride of Rummikub kan ik ten sterkste aanraden. 

De Muze – Pauline

Op mijn twaalfde verjaardag nam mijn papa me mee naar dit historische jazzcafé op de Melkmarkt om mijn oudere broer te zien optreden. Of ik daar eigenlijk wel binnen mocht is een andere kwestie, maar het werd een onvergetelijke avond. De drie verdiepingen van De Muze gonzen van muziek en leven: beneden dicht op elkaar, met het geroezemoes van glazen en stemmen; boven iets rustiger, waar je de muziek kan laten bezinken. 
Acht jaar later sta ik er zelf als student met mijn vriendinnen: soms met een glas wijn en fijne gesprekken, soms gewoon luisterend naar de muziek.  
De Muze voelt als een stukje grootstad: jong en oud, locals en bezoekers, iedereen komt er samen. Je bent bijna geen echte Antwerpse student als je hier nog nooit bent geweest – het hoort bij de stad. De mensen achter de bar zijn altijd vriendelijk en tijdens optredens betaal je wat meer, trouw aan het originele idee om artiesten een podium te geven. De naam zegt eigenlijk alles: De Muze is er om te inspireren. 

Bar Paniek – Samuël

Verstopt tussen de oude havenloodsen op het Eilandje, aan Kattendijkdok-Oostkaai 21B, bevindt zich Bar Paniek. Een ontmoetingsplek voor vrijgezinden, studenten en bierliefhebbers. Vanaf drie euro drink je al een pintje op het zonovergoten terras, ruim binnen je studentenbudget dus. 
De (huis)honden nemen hun rol als ‘bewakers’ serieus, maar gelukkig zonder al te veel blafgeluiden – ze verwelkomen iedere gast met een kwispelende staart. Binnen vermaak je je met pingpong, schaken of andere gezelschapsspellen. Als spellen niet jouw ding zijn, geen zorgen. Buiten op het terras kun je genieten van de zuidwestenwind en de zon die langzaam ondergaat achter het MAS. Bar Paniek is geen mainstream bar, maar ruw en gezellig. Een plek die creatieve geesten verbindt. 
De zomerbar is open van april tot eind september. Wacht dus niet te lang en grijp je kans voor het te laat is. Neem je vrienden mee en ervaar zelf de unieke sfeer van Bar Paniek! 

Fritkot Max – Laurens S.

Als je denkt aan Belgische cultuur of ‘dingen die van bij ons zijn’ – zoals een echte Antwerpenaar het zou zeggen – duurt het niet lang voor iemand het befaamde frietkot vermeldt. Toen ik nadacht over mijn favoriete plek in Antwerpen, liet ik de bekende toeristische trekpleisters zoals Het Steen, het MAS of de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal links liggen. In plaats daarvan koos ik voor een plek die spontaan een glimlach op mijn gezicht tovert als ik eraan denk. 
Mijn favoriete plek is namelijk Fritkot Max. Deze opvallende groene barak lijkt wel bevroren in de tijd. Dat klopt ook: de buitenkant lijkt nog sterk op hoe het er in 1842 uitzag. Binnen is het interieur een hommage aan de originele locatie van het frietkot. Oorspronkelijk stond het frietkot op het inmiddels verdwenen Burchtplein, maar vandaag vind je het terug op de Groenplaats. 
De frieten worden geserveerd in een klassieke puntzak en smaken heerlijk. Telkens wanneer ik naar de frituur ga, voel ik me weer even kind. De vitrine vol snacks, de geur van versgebakken frietjes en het potje saus dat ik zelf mag vullen. Het maakt me telkens opnieuw gelukkig. 
Bovendien vind je op de eerste verdieping een frietmuseum. Waarschijnlijk het enige museum waar je met een pak frieten naar binnen mag. 
Een lekker frietje eten en wat cultuur opsnuiven: wat wil een Belg nog meer?