Overslaan en naar de inhoud gaan
universiteit maatschappij cultuur onderzoek Antwerpen opinie satire editoriaal poëzie column

UITWAAIEN

Je zal het maar voorhebben: het ligt op het puntje van je tong en toch kan je er niet opkomen. Dat ene woord ontglipt je keer op keer. Ook dit jaar schiet dwars alle schlemielen in zulke navrante situaties onverdroten te hulp. Maandelijks laten we ons licht schijnen op een woord waar de meest vreemde betekenis, de meest rocamboleske herkomst of de grappigste verhalen achter schuilgaan. In deze editie ontdek je: uitwaaien.   
 

— Katoo Knecht

Van september tot juni lijkt je agenda zich al snel vanzelf te vullen met deadlines, examens, presentaties en sociale verplichtingen. Zorg dat je al je schoolwerk rond krijgt, tijd maakt voor je vrienden, al je berichten beantwoordt, gaat werken om wat te kunnen sparen, en oh ja ... vergeet ook niet te ontspannen! Voor je het weet, staat je knop voortdurend aan en ben je overal tegelijk mee bezig. Het is dan ook belangrijk om soms even stil te staan en aan jezelf te denken.
 
Om weer wat meer tijd voor mezelf te creëren, besloot ik onlangs dat ik een nieuwe hobby nodig had.  Ik overwoog te gaan lopen, maar werd al moe als ik eraan dacht. Pilates blijkt, als ik alle fitgirls op Instagram moet geloven, de moeite waard. Al vermoed ik dat zij spieren hebben die bij mij ontbreken. Ik zou kunnen gaan wielrennen, maar ik sta nog liever op mijn kop dan dat ik zo’n pakje aantrek.
 
Toen bedacht ik me: mijn nieuwe hobby hoeft helemaal geen extra geld of moeite te kosten. Zo kwam ik bij ‘uitwaaien’. Het betekent simpelweg het wandelen of fietsen in de wind om je hoofd leeg te maken en te ontspannen. Zoals de wind een vlammetje uitwaait, hoop ik dat die hetzelfde met mijn gedachten doet. De chronisch online menigte zou het touching grass noemen. Het is misschien wel de meest low effort hobby ooit. Je kan het overal doen en je hebt er niets voor nodig. Geen loopschoenen van 150 euro, geen yogamat, geen sporthorloge dat zegt dat je hartslag ‘in zone 2’ moet zitten ... Alleen de frisse buitenlucht en, bij voorkeur, een beetje wind.
 
Nu is de vraag: wat waait er dan eigenlijk uit? Je deadline? Je groepswerk? Je existentiële crisis over wat je na je studies wil gaan doen? Het woord belooft niet al je problemen op te lossen. De wind blaast ze gewoon even weg. Daarom is uitwaaien zo'n leuk werkwoord. Het is een manier om even op de pauzeknop te duwen, zodat je daarna weer (met volle goesting of vol tegen je goesting) verder kan.
 
Soms is dat precies wat je nodig hebt. We zijn zo gewend om zelfs onze vrije tijd nuttig te besteden, dat ontspanning al snel weer een taak wordt. Soms heb je geen nood aan nóg een hobby die je moet volhouden. Gewoon even naar buiten. Een beetje wandelen. Een beetje uitwaaien. Gewoon de wind zijn werk laten doen. En als die dan onderweg ook nog je deadline meeneemt, hoor je mij niet klagen. 

Auteur: Katoo Knecht