De interdisciplinaire projectdag, waaraan zo’n zevenhonderd studenten van zeven verschillende opleidingen aan UAntwerpen moesten deelnemen, is een met zorg georganiseerde ervaring. De sprekers zijn professioneel, relevant en divers; daarvoor verdienen de organisatoren complimenten. Als educatieve dag en oefening in multidisciplinaire samenwerking faalt het helaas.
De dag werd voorgesteld als een moment waarop studenten uit verschillende opleidingen samen leren nadenken over complexe maatschappelijke uitdagingen. Daarnaast zouden ze ervaren hoe hun expertise in een groter geheel past. Mooie woorden, maar dat is niet wat er in de praktijk gebeurde.
We moesten op voorhand filmpjes bekijken over multidisciplinair werken. Allemaal voor niets, want op de dag zelf zaten we verplicht in een zaal te luisteren naar korte lezingen – waarbij vele deelnemers op sociale media scrollden. Daarna volgde een kort groepsgesprek waarin vragen voor het slotdebat werden bedacht. Daarna moesten de studenten opnieuw naar de sprekers luisteren. Het geheel bleef zo beperkt tot passieve aanwezigheid met een kort intermezzo.
Het probleem is dat diverse aanwezigheid wordt verward met samenwerking. Een econoom, jurist, activist, filosoof en linguïst na elkaar laten spreken, levert nog geen multidisciplinair leerproces op. Een lezingenvoormiddag is iets anders dan studenten laten ervaren hoe disciplines botsen, elkaar aanvullen en samen tot nieuwe inzichten komen.
Nochtans leende het onderwerp zich voor echt interdisciplinair onderwijs. Het debat over de Antwerpse luchthaven raakte aan klimaat, economie, gezondheid, mobiliteit en werkgelegenheid. Daarom is het jammer dat het format zo oppervlakkig bleef.
Om studenten over disciplines heen te laten samenwerken, volstaat het niet om ons vooral te laten luisteren. Laat ons actief aan de slag gaan: dossiers lezen, rollen opnemen, belangen analyseren, perspectieven met elkaar confronteren of samen een beleidsvoorstel uitwerken. Maak van de projectdag dus een echte werkdag.
Het is nodig om de projectdag in zijn huidige vorm grondig te herdenken. Zet het actieve werk van studenten centraal, zodat interdisciplinariteit niet beperkt blijft tot samen aanwezig zijn. Interdisciplinariteit ontstaat pas door samen te denken, af te wegen, te botsen, keuzes te maken en iets op te bouwen. Als zo’n fundamentele verandering niet mogelijk is, moet de universiteit eerlijk durven besluiten dat de projectdag in deze vorm onvoldoende educatieve meerwaarde biedt en beter wordt afgeschaft.
- Login om te reageren